यच्च तप्तं तपः सर्वं तच्छिवाय निवेदय । भुंजानश्च पठन्वापि शयानो विहरन्नपि । पश्यञ्छृण्न्ववदन्गृह्णञ्छिवमेवानुचिंतय
yacca taptaṃ tapaḥ sarvaṃ tacchivāya nivedaya | bhuṃjānaśca paṭhanvāpi śayāno viharannapi | paśyañchṛṇnvavadangṛhṇañchivamevānuciṃtaya
நீ செய்த எல்லாத் தவங்களையும் சிவனுக்கே அர்ப்பணிக்க; உண்ணும்போதும் படிக்கும்போதும், படுத்திருக்கும்போதும் நடமாடும்போதும்; பார்க்கும், கேட்கும், பேசும், எடுத்துக்கொள்ளும் நேரங்களிலும் சிவனையே இடையறாது தியானிக்க।
Unknown (narrative instruction within Brahmottarakhaṇḍa; speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Śiva-smaraṇa (antar-tīrtha)
Type: kshetra
Scene: A montage of daily activities—eating, reading scripture, lying down, walking—each overlaid with a subtle luminous Śiva-liṅga or Śiva silhouette in the heart-space; sensory scenes (seeing, hearing, speaking, receiving) all threaded by a continuous mantra ribbon.
True dharma is continuous God-remembrance—dedicating all effort to Śiva and keeping awareness of him through every action.
No tīrtha is cited; the focus is inner practice (anuciṃtanā) rather than sacred geography.
Nivedana (dedicating one’s tapas to Śiva) and uninterrupted smaraṇa of Śiva during all daily activities.