राजोवाच । कृतार्थं मां कुरु गुरो संप्राप्तं करुणार्द्रधीः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यामुपदेष्टुं त्वमर्हसि
rājovāca | kṛtārthaṃ māṃ kuru guro saṃprāptaṃ karuṇārdradhīḥ | śaivīṃ paṃcākṣarīṃ vidyāmupadeṣṭuṃ tvamarhasi
அரசன் கூறினான்—குருதேவா, என் வாழ்வை நிறைவேற்றுங்கள். கருணையால் நெகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் நீங்கள் இங்கு வந்துள்ளீர்கள்; ஆகவே எனக்கு சைவ பஞ்சாட்சரி வித்யையை உபதேசிக்கத் தகுதியானவர் நீங்கள்.
King
Scene: The king, hands folded, earnestly requests the Śaiva pañcākṣarī; the guru’s face softens with compassion, suggesting imminent initiation; the queen stands in reverent support.
Life’s fulfillment is linked to receiving Śiva-mantra instruction through the guru’s compassionate grace.
No site is named here; the verse foregrounds mantra-dīkṣā rather than a location.
Upadeśa (formal instruction) of the Śaiva Pañcākṣarī vidyā is requested—implying initiation and disciplined japa.