Adhyaya 96

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—ஓ ராஜேந்திரா! அதன் பின் பரம தீர்த்தமான கோடீஸ்வரத்திற்குச் செல்; ஓ குருநந்தனா! அங்கே ஒரு கோடி ரிஷிகள் கூடினர்।

Verse 2

कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः

கிருஷ்ண த்வைபாயனன் (வ்யாசர்) நலனுக்காக, முனிவர்களில் சிறந்தோர், வேத மங்களப் பாடம் ஓதும் அனைத்து த்விஜர்களுடனும் ஆலோசித்தனர்।

Verse 3

स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्

அங்கே சங்கரர் நிறுவப்பட்டார்—அவரே பந்தனத்தை அழிக்கும் காரணம்; சம்சாரத்தை வெட்டித் தகர்ப்பவர்; உயிர்களின் துயரை நீக்குபவர்।

Verse 4

कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम

அரசகுமாரனே! பூமியில் இது ‘கோடீஸ்வரன்’ எனப் பெயர்பெற்றது. அரசர்களில் சிறந்தவனே! பௌர்ணமி நாளில் பக்தியுடன் அவருக்கு ஸ்நான-அபிஷேகம் செய்பவன்—

Verse 5

पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर

யுதிஷ்டிரனே! பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து, விதிப்படி பிண்டதானம் அளித்து—சிறப்பாக ஸ்ராவண மாதப் பௌர்ணமியில்—

Verse 6

पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः

பித்ருக்களுக்கு அழியாத திருப்தி உண்டாகும்; அது பிரளயம் வரையில் நீடிக்கும். இது பித்ருக்களின் பரம ரகசியம்; ரேவா நதிக்கரையில் அமைந்தது; எல்லா உயிர்களுக்கும் மோக்ஷம் அளிப்பது; மஹாமுனிகளால் நிறுவப்பட்டது.

Verse 96

। अध्याय

இத்துடன் அத்தியாயம் நிறைவு.