Adhyaya 70
மார்கண்டேயர் ரேவா (நர்மதா) நதியின் வடகரையில் உள்ள “மிகவும் ஒளிமிக்க” தீர்த்தத்தை விவரிக்கிறார்; அது ரவி (சூரியன்) அமைத்ததாகப் புகழப்படுகிறது. இது பாப-க்ஷயத்திற்கான சாதனமாகவும், நர்மதா நிலப்பரப்பின் அதே வடகரையில் பாஸ்கரன் தன் சுவாம்சத்தால் நிரந்தரமாகத் தங்கியிருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் காலநியமம் சொல்லப்படுகிறது—குறிப்பாக ஷஷ்டி, அஷ்டமி, சதுர்தசி திதிகளில் ஸ்நானம் செய்து, பிரேதர்/பித்ருக்களுக்குப் பக்தியுடன் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும். இதன் பலன் உடனடி தூய்மை, சூர்யலோகத்தில் உயர்வு, பின்னர் ஸ்வர்கத்திலிருந்து திரும்பி தூய குலத்தில் பிறப்பு, செல்வம் மற்றும் பிறவி பிறவியாக நோயற்ற நிலை என விளக்கி, இடம்-காலம்-சடங்கு-கர்மபலன் ஆகியவற்றை இணைக்கும் சுருக்கமான தீர்த்தமாஹாத்ம்ய உபதேசமாக अध्यாயம் நிறைகிறது।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । रविणा निर्मितं पार्थ सर्वपापक्षयंकरम्
ஸ்ரீ மார்க்கண்டேயர் கூறினார்— ஓ பார்த்தா! ரேவையின் வடகரையில் மிகச் சிறந்த ஒளிமிக்க தீர்த்தம் உள்ளது; அது ரவியால் நிறுவப்பட்டது; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்.
Verse 2
स्वांशेन भास्करस्तत्र तिष्ठते चोत्तरे तटे । सर्वव्याधिहरः पुंसां नर्मदायां व्यवस्थितः
அங்கே வடகரையில் பாஸ்கரன் தன் சுவாம்சத்தால் தங்கியிருக்கிறான்; நர்மதையில் நிலைபெற்று மனிதர்களின் எல்லா நோய்களையும் நீக்குவான்.
Verse 3
षष्ठ्यांषष्ठ्यां नृपश्रेष्ठ ह्यष्टम्यां च चतुर्दशीम् । स्नानं यः कारयेन्मर्त्यः श्राद्धं प्रेतेषु भक्तितः । तस्य पापक्षयः पार्थ सूर्यलोके महीयते
அரசர்களில் சிறந்தவனே! சஷ்டி-சஷ்டி, அஷ்டமி மற்றும் சதுர்தசி நாள்களில் யார் நீராடி, பக்தியுடன் மறைந்தோருக்குச் சிராத்தம் செய்கிறாரோ, ஓ பார்த்தா, அவரின் பாவங்கள் அழிந்து, அவர் சூரியலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுவார்.
Verse 4
ततः स्वर्गाच्च्युतः सोऽपि जायते विमले कुले । धनाढ्यो व्याधिनिर्मुक्तो जीवेज्जन्मनिजन्मनि
பின்னர், சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தாலும் அவன் தூய குலத்தில் பிறப்பான்; செல்வமிக்கவனாய், நோயற்றவனாய், பிறவி பிறவியாக நலமுடன் வாழ்வான்.
Verse 70
। अध्याय
இவ்வாறு அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.