Adhyaya 25
இந்த அதிகாரத்தில் மார்கண்டேயர், ஓங்காரத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் புகழ்பெற்ற தீர்த்தம் ஒன்றைச் சொல்கிறார்; அங்கு ரேவா நதி நீலகங்கையுடன் சங்கமிக்கிறது. அந்த சங்கமத்தில் ஸ்நானமும் ஜபமும் செய்தால் உலகியலான நோக்கங்கள் நிறைவேறும் என்று கூறி, அந்த இடத்தை விசேஷ கர்மபலப் பயன் தரும் தீர்த்தமாக நிறுவுகிறார். மேலும், அங்கு வழிபாடு செய்தால் மரணத்திற்குப் பின் நீலகண்டபுரத்தில் அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் புனித வாசம் கிடைக்கும் என்று வாக்குறுதி அளித்து, அந்தப் புவியிடத்தை ஷைவத் தலத்துடன் இணைக்கிறார். ஸ்ராத்த காலத்தில் எள்ளு கலந்த நீரால் பித்ரு தர்ப்பணம் செய்தால் சாதகர் தன்னுடன் இருபத்தொன்று பேரையும் உயர்த்துவார் என்று கூறி, விடுதலை தனிப்பட்டதோடு வம்சத்திற்கும் உரியது என விளக்குகிறார்.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ओंकारात्पूर्वभागे वै सङ्गमो लोकविश्रुतः । रेवया संगता यत्र नीलगङ्गा नृपोत्तम
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—அரசர்களில் சிறந்தவனே! ஓங்காரத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் உலகப்புகழ் பெற்ற சங்கமம் உள்ளது; அங்கே நீலகங்கை ரேவையுடன் சேர்கிறது।
Verse 2
तत्र स्नात्वा जपित्वा च कोऽर्थोऽलभ्यो भवेद्भुवि । षष्टिर्वर्षसहस्राणि नीलकण्ठपुरे वसेत्
அங்கே நீராடி ஜபம் செய்தால், பூமியில் எது தான் பெறமுடியாத பயனாக இருக்கும்? அவன் அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் நீலகண்டபுரத்தில் வாழ்ந்தவன் எனக் கருதப்படுகிறான்।
Verse 3
तर्पयित्वा पितॄञ्श्राद्धे तिलमिश्रैर्जलैरपि । उद्धरेदात्मना सार्धं पुरुषानेकविंशतिम्
சிராத்தத்தில் எள்ளு கலந்த நீரால் பித்ருக்களைத் திருப்திப்படுத்தினால், மனிதன் தன்னுடன் சேர்த்து இருபத்தொன்று பேரை (குலத்தில்) உயர்த்தி விடுவிக்கிறான்।
Verse 25
। अध्याय
இவ்வாறு அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।