Adhyaya 224

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततः क्रोशान्तरे पार्थ तीर्थं कोटीश्वरं परम् । यत्र स्नानं च दानं च जपहोमार्चनादिकम् । भक्त्या कृतं नरैस्तत्र सर्वं कोटिगुणं भवेत्

மார்கண்டேயர் கூறினார்—பார்த்தா! அதன் பின் ஒரு குரோச தூரத்தில் ‘கோடீஸ்வர’ எனும் பரம தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே ஸ்நானம், தானம், ஜபம், ஹோமம், அர்ச்சனை முதலியவை பக்தியுடன் செய்தால் அவை அனைத்தும் கோடிமடங்கு பலன் தரும்.

Verse 2

तत्र देवाः सगन्धर्वा ऋषयः सिद्धचारणाः । जलधिं प्रतिगच्छन्ति नर्मदां वीक्षितुं किल

அங்கே தேவர்கள் கந்தர்வர்களுடன், ரிஷிகள், சித்த-சாரணர்களும்—என்று சொல்லப்படுகிறது—நர்மதையை தரிசிக்கக் கடல்வரைச் செல்கின்றனர்.

Verse 3

मिलिताः कोटिशो राजन्रेवासागरसङ्गमे । विनोदमतुलं दृष्ट्वा रेवार्णवसमागमे

அரசே, ரேவா–கடல் சங்கமத்தில் கோடிக்கணக்கானோர் கூடுகின்றனர்; ரேவா கடலுடன் கூடும் அந்த ஒப்பற்ற அதிசயத்தைத் தரிசித்து மகிழ்கின்றனர்।

Verse 4

स्नात्वा शिवं च संस्थाप्य पूजयित्वा महेश्वरम् । कोटीश्वराभिधानं तु स्वस्वभक्त्या विधानतः

நீராடி சிவனை நிறுவி, மகேஸ்வரனை வழிபட்ட பின்—ஒவ்வொருவரின் பக்திக்கேற்ப விதிப்படி—அந்த இறைவன் ‘கோடீஸ்வரன்’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்று வணங்கப்படுகிறார்।

Verse 5

कोटीतीर्थे परां सिद्धिं सम्प्राप्ताः सर्वतोषणात् । तेन तत्पुण्यमतुलं सर्वतीर्थेषु चोत्तमम्

கோடீ தீர்த்தத்தில் இறைவனை முழுமையாகத் திருப்திப்படுத்தும் வழிபாட்டால் அவர்கள் பரம சித்தியை அடைந்தனர்; ஆகவே அந்த இடத்தின் புண்ணியம் ஒப்பற்றது, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் சிறந்தது।

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यत्किंचिच्छुभं वा यदि वाशुभम् । क्रियते नृपशार्दूल सर्वं कोटिगुणं भवेत्

அரசர்களில் புலியே, அந்தத் தீர்த்தத்தில் எது செய்தாலும்—நல்லதாயினும் கெட்டதாயினும்—அது அனைத்தும் கோடிமடங்காகப் பலிக்கும்।

Verse 7

तत्र तीर्थे तु मार्गस्था ये केचिदृषिसत्तमाः । सिद्धामृतपदं यान्ति पितृलोकं तथोत्तमम्

அந்தத் தீர்த்தத்தில் வழியிலிருக்கும் சிறந்த ரிஷிகள்கூட சித்தர்களின் அமரப் பதத்தை அடைகின்றனர்; அதுபோல உயர்ந்த பித்ருலோகத்தையும் அடைகின்றனர்।

Verse 8

उत्तरे नर्मदातीरे दक्षिणे चाश्रिताश्च ये । देवलोकं गतास्तत्र इति मे निश्चिता मतिः

நர்மதையின் வடகரையில் வாழ்பவர்களும், தென்கரையைச் சரணடைபவர்களும்—அவர்கள் அனைவரும் தேவருலகத்தை அடைவார்கள்; இது என் உறுதியான நிச்சயம்.

Verse 9

बिल्वार्कपुष्पैर्धत्तूरकुशकाशप्रसूनकैः । ऋतूद्भवैस्तथान्यैश्च पूजयित्वा महेश्वरम्

பில்வம், அர்க்கம் மலர்களாலும், தத்தூரம், குசம், காசம் மலர்களாலும், மேலும் பருவங்களில் பிறக்கும் பிற காணிக்கைகளாலும் மகேஸ்வரனை வழிபட்டு—

Verse 10

नानोपचारैर्विधिवन्मन्त्रपूर्वं युधिष्ठिर । धूपदीपार्धनैवेद्यैस्तोषयित्वा च धूर्जटिम्

யுதிஷ்டிரா! மந்திரமுன்னிட்டு விதிப்படி பலவகை உபசாரங்களால், தூபம்-தீபம், அர்க்யம், நைவேத்யம் கொண்டு தூర్జடியாகிய சிவனைத் திருப்திப்படுத்தி—

Verse 11

शिवलोकमवाप्नोति यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पौषकृष्णाष्टमीयोगे विशेषः पूजने स्मृतः

அவன் பதினான்கு இந்திரர்கள் நிலைக்கும் காலம்வரை சிவலோகத்தை அடைவான்; மேலும் பௌஷ மாதக் கிருஷ்ணபட்ச அஷ்டமி யோகத்தில் செய்யும் பூஜை மிகச் சிறப்பான பலன் தரும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

Verse 12

नित्यं च नृपतिश्रेष्ठ चतुर्दश्यष्टमीषु च । शिवमभ्यर्च्य विप्रांश्च भोजयेद्भक्तितो वरान्

மேலும் தினமும், அரசர்களில் சிறந்தவனே—சிறப்பாக சதுர்தசி, அஷ்டமி திதிகளில்—சிவனை அர்ச்சித்து, சிறந்த பிராமணர்களுக்கு பக்தியுடன் அன்னதானம் செய்ய வேண்டும்.