Adhyaya 216
மார்கண்டேயர் அரசனை நோக்கி, அஷாடீ தீர்த்தத்திற்குச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்துகிறார்; அங்கு மகேஸ்வரன் “காமிக” (விருப்பநிறைவேற்றும்) ரூபத்தில் சன்னிதியாக இருப்பதாகக் கூறுகிறார். பின்னர் அந்தத் தீர்த்தம் “சாதுர்யுக”ம்—நான்கு யுகங்களிலும் பலன் தருவது—என்றும், புனிதத் தலங்களில் ஒப்பற்றது என்றும் அதன் மகிமையை உயர்த்துகிறார். பலश्रுதி: இத்தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் ருத்ரனின் பரிசாரகனாகி, சிவசன்னிதி மற்றும் சேவைப் பேற்றைப் பெறுவான் எனச் சொல்லப்படுகிறது. மேலும், இங்கு உயிர் துறப்பவன் திரும்பமுடியாத நியதியை அடைந்து, ஐயமின்றி ருத்ரலோகத்தை அடைவான் என்று உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இவ்வத்தியாயம் தீர்த்தயாத்திரை, ஸ்நானக்ரியை, மற்றும் முக்தி-உறுதியை நெறியுணர்ந்த பக்தர்களுக்கான சுருக்கமான தெய்வீக வழிகாட்டியாக இணைக்கிறது.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । अषाढीतीर्थमागच्छेत्ततो भूपालनन्दन । कामिकं रूपमास्थाय स्थितो यत्र महेश्वरः
ஸ்ரீ மார்க்கண்டேயர் கூறினார்—அதன்பின், அரசகுமாரனே, அஷாடீ தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே மகேஸ்வரன் ‘காமிக’ ரூபம் ஏற்று நிலைத்திருக்கிறார்।
Verse 2
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्
இந்த தீர்த்தம் ‘நான்கு யுகங்களின்’ தீர்த்தம் எனப் புகழ்பெற்று, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் ஒப்பற்றது. அரசனே, அங்கே நீராடும் மனிதன் ருத்ரனின் சேவகனாகிறான்।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणमोक्षणम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
அந்த தீர்த்தத்தில் யார் உயிர்விடுகிறாரோ, அவரின் பயணம் மீளாதது; ருத்ரலோகத்திலிருந்து வீழ்ச்சி இல்லை—ஐயமின்றி।