Adhyaya 215
இந்த अध्यாயத்தில் ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் சுருக்கமாக உபதேசித்து, உடலுடன் வாழும் ஜீவர்களுக்கு மோட்சம் அளிக்கும் ஸ்ரீங்கிதீர்த்த யாத்திரையை பரிந்துரைக்கிறார். அந்தத் தீர்த்தம் “மோக்ஷத” (மோட்சம் தருவது) எனப் போற்றப்படுகிறது; மேலும் அங்கே உடலை விட்டுவிடுபவர்கள் சந்தேகமின்றி மோட்சம் அடைவார்கள் என்று உறுதியாகக் கூறப்படுகிறது. அதே இடம் பித்ருக் கடமையுடனும் இணைக்கப்படுகிறது. அங்கே பிண்டதானம் செய்தால் மனிதன் பித்ரு-ऋணத்திலிருந்து விடுபட்டு (அன்ரிணன்) ஆகிறான்; சேரும் புண்ணியத்தால் தூய்மையடைந்து “காணேஸ்வரீ கதி” எனப்படும், ஷைவ உலகக் கட்டமைப்பில் உயர்ந்த பரலோக நிலையை அடைவான் என்று விளக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு மோட்சம், பித்ரு தர்மம், தீர்த்த ஒழுக்கம் ஆகியவை ஒரே இடமையக் கோட்பாடாக ஒன்றிணைக்கப்படுகின்றன.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृङ्गितीर्थं ततो गच्छेन्मोक्षदं सर्वदेहिनाम् । मृतानां तत्र राजेन्द्र मोक्षप्राप्तिर्न संशयः
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர் எல்லா உடலுடையோருக்கும் மோட்சம் அளிக்கும் ஸ்ருங்கிதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அரசர்களின் தலைவனே! அங்கே இறப்போர்க்கு மோட்சப் பெறுதல் ஐயமற்றது.
Verse 2
तत्रैव पिण्डदानेन पितॄणामनृणो भवेत् । तेन पुण्येन पूतात्मा लभेद्गाणेश्वरीं गतिम्
அங்கேயே பிண்டதானம் செய்தால், பித்ருகடனிலிருந்து விடுபடுவான். அந்தப் புண்ணியத்தால் தூய்மையடைந்து ‘காணேஸ்வரீ’ எனும் தெய்வீக நிலையைக் பெறுவான்.