Adhyaya 214

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । चतुर्थं सम्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—இப்போது தேவனுடைய நான்காவது மகத்தான புனிதச் சரிதத்தை உரைப்பேன்; அதைச் செவியுற்ற மாத்திரத்தாலே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவர்।

Verse 2

कपाली कान्थिको भूत्वा यथा स व्यचरन्महीम् । पिशाचैर्राक्षसैर्भूतैर्डाकिनीयोगिनीवृतः

அவர் கபாலி, காந்திகன் ஆகிய வடிவம் கொண்டு பூமியில் எவ்வாறு உலாவினார்—பிசாசுகள், ராட்சசர்கள், பூதங்கள் சூழ, டாகினிகளும் யோகினிகளும் உடனிருந்தனர்।

Verse 3

भैरवं रूपमास्थाय प्रेतासनपरिग्रहः । त्रैलोक्यस्याभयं दत्त्वा चचार विपुलं तपः

பைரவ வடிவம் ஏற்று, பிரேத ஆசனத்தைப் பற்றிக் கொண்டு, மும்முலகுக்கும் அபயமளித்து, பின்னர் பெருந்தவம் செய்தார்।

Verse 4

आषाढी तु कृता तत्र ह्याषाढीनाम विश्रुतम् । कन्था मुक्ता ततोऽन्यत्र देवेन परमेष्ठिना

அங்கே ‘ஆஷாடீ’ எனப் பெயர்பெற்ற ஆஷாடீ நிறுவப்பட்டது; பின்னர் பரமேஷ்டி தேவன் வேறிடத்தில் தன் கந்தா (ஜீர்ண ஆடை) யை நீக்கினார்।

Verse 5

तदाप्रभृति राजेन्द्र स कन्थेश्वर उच्यते । तस्य दर्शनमात्रेण ह्यश्वमेधफलं लभेत्

அந்த நாள்முதல், அரசே, அவர் ‘கந்தேஸ்வரர்’ என அழைக்கப்படுகிறார்; அவரைத் தரிசித்த மாத்திரத்தாலே அஸ்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 6

देवो मार्गे पुनस्तत्र भ्रमते च यदृच्छया । विक्रीणाति बलाकारो दृष्ट्वा चोक्तो हरेण तु

மீண்டும் அங்கே தேவர் வழியிலே யாதೃச்சையாகச் சுற்றினார். காளை வடிவமுடைய ஒரு வணிகன் ஏதோ விற்றுக் கொண்டிருந்தான்; அவனைப் பார்த்து ஹரன் (சிவன்) அவனை அழைத்தார்.

Verse 7

यदि भद्र न चेत्कोपं करोषि मयि साम्प्रतम् । बलाभिर्भर मे लिङ्गं ददामि बहु ते धनम्

நல்லவரே, இப்பொழுது என்மேல் கோபம் கொள்ளாவிட்டால், உன் வலிமையால் என் லிங்கத்தைச் சுமந்து செல்; உனக்கு மிகுந்த செல்வம் அளிப்பேன்.

Verse 8

एवमुक्तोऽथ देवेन स वणिग्लोभमोहितः । योजयामास बलका लिङ्गे चोत्तममध्यमान्

தேவன் இவ்வாறு கூறியதும், பேராசையால் மயங்கிய அந்த வணிகன் லிங்கத்தின் மீது பலாகா பறவைகளை வைத்து, அவற்றை சிறந்ததும் நடுத்தரமுமான இடங்களில் ஒழுங்குபடுத்தினான்.

Verse 9

तावद्यावत्क्षयं सर्वे गताः काले सुसंचिताः । स्थितं समुन्नतं लिङ्गं दृष्ट्वा शोकमुपागमत्

காலப்போக்கில் அவன் கவனமாகச் சேமித்த அனைத்தும் தீர்ந்துபோயின; லிங்கம் இன்னும் உயர்ந்து அசையாமல் நிற்பதைப் பார்த்து அவன் துயரத்தில் ஆழ்ந்தான்.

Verse 10

कृत्वा तु खण्डखण्डानि स देवः परमेश्वरः । उवाच प्रहसन्वाक्यं तं दृष्ट्वा गतसाध्वसम्

அப்போது பரமேஸ்வரனாகிய தேவன் அதை துண்டு துண்டாக உடைத்து, அவன் இப்போது அச்சமின்றி இருப்பதைப் பார்த்து புன்னகையுடன் சொல் உரைத்தார்.

Verse 11

न च मे पूरितं लिङ्गं यास्यामि यदि मन्यसे । ददामि तत्र वित्तं ते यदि लिङ्गं प्रपूरितम्

என் லிங்கம் முழுமையாக நிரம்பும்வரை நான் போகமாட்டேன் என்று நீ நினைத்தால், லிங்கம் முற்றிலும் நிரம்பியபின் அங்கேயே உனக்கு செல்வத்தை அளிப்பேன்।

Verse 12

वणिगुवाच । अधन्यः कृतपुण्योऽहं निग्राह्यः परमेश्वर । तव प्रियमकुर्वाणः शोचिष्ये शाश्वतीः समाः

வணிகன் கூறினான்—ஓ பரமேஸ்வரா! புண்ணியம் செய்திருந்தும் நான் துர்பாக்கியன்; தண்டனைக்குரியவன். உமக்கு பிரியமானதைச் செய்ய இயலாமல் நான் முடிவில்லா ஆண்டுகள் வருந்துவேன்।

Verse 13

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य वणिक्पुत्रस्य भारत । असंक्षयं धनं दत्त्वा स्थितस्तत्र महेश्वरः

ஓ பாரதா! வணிகனின் மகனின் சொற்களை கேட்ட மகேஸ்வரர் அழியாத செல்வத்தை அளித்து அங்கேயே தங்கினார்।

Verse 14

तदा प्रभृति राजेन्द्र बलाकैरिव भूषितम् । प्रत्ययार्थं स्थितं लिङ्गं लोकानुग्रहकाम्यया

ஓ ராஜேந்திரா! அந்நாள்முதல் உலக அருளை விரும்பி சான்றாக நிலைத்த அந்த லிங்கம், பலாகா பறவைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுபோல் விளங்கியது।

Verse 15

देवेन रचितं पार्थ क्रीडया सुप्रतिष्ठितम् । देवमार्गमिति ख्यातं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । पश्यन् प्रपूजयन् वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते

ஓ பார்த்தா! தேவனால் உருவாக்கப்பட்டு லீலையாக உறுதியாக நிறுவப்பட்ட அது ‘தேவமார்கம்’ என மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது. அதை காண்பவனும் அல்லது பக்தியுடன் வழிபடுபவனும் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்।

Verse 16

देवमार्गे तु यो गत्वा पूजयेद्बलाकेश्वरम् । पञ्चायतनमासाद्य रुद्रलोकं स गच्छति

தேவமார்க்கம் சென்று பலாகேஸ்வரப் பெருமானை வழிபடுவோர், புனித பஞ்சாயதனத்தை அடைந்து ருத்ரலோகத்தை அடைவர்.

Verse 17

देवमार्गे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । न भवेत्पुनरावृत्ती रुद्रलोकात्कदाचन

தேவமார்க்கத்தில் இறக்கும் பரிபக்வ ஆன்மையுடையோருக்கு, ருத்ரலோகத்திலிருந்து எந்நாளும் மீள்வருதல் (மறுபிறவி) இல்லை.

Verse 18

देवमार्गस्य माहात्म्यं भक्त्या श्रुत्वा नरोत्तम । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

மனிதர்களில் சிறந்தவரே! பக்தியுடன் தேவமார்க்கத்தின் மஹிமையைச் செவிமடுத்தால், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்; இதில் ஐயம் வேண்டாம்.