Adhyaya 213

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—இன்னும் ஒரு மகத்தான இறைச் சரிதத்தை நான் மீண்டும் உரைப்பேன்; அதை கேட்பதன்மட்டுமே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை அளிக்கும்.

Verse 2

अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह । आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत

ஓ பாரதா! குழந்தையல்லாதபோதிலும் சம்பு குழந்தை வடிவம் கொண்டு கிராமச் சிறுவர்களுடன் ஆமலக (நெல்லிக்காய்) கனிகளால் விளையாடுகிறார்; இதை உனக்குச் சொல்கிறேன்.

Verse 3

सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव । आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः

ஓ பாண்டவா! அந்தச் சிறுவர்கள் எத்தனை ஆமலக கனிகளை எறிந்தார்களோ, அவற்றை தேவன் அதே கணத்தில் மீட்டுக் கொண்டு வந்தார்; அதன் பின்பே எறிந்தவன் மீண்டும் எறிவான்.

Verse 4

यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् । तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्

உயிர்கள் திசைகளுக்குச் சென்று மீண்டும் மீண்டும் தத்தம் வழியாகத் திரும்பி வரும் வரையில், அவ்வளவு காலமும் அவர்கள் அந்த நிர்மலமான, களங்கமற்ற பரமேஸ்வரனைத் தரிசிக்கின்றனர்.

Verse 5

तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः । स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्

தேவர்களின் தேவனாகிய ஞானமிகு இறைவன் மூன்றாம் நிகழ்வில் செய்த செயல் காரணமாக ‘ஆமலேஸ்வர’ம் எனும் இத்தலம் தலங்களின் பரமத் தலம், மிகச் சிறந்த புண்ணியத் தலமாகப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 6

तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्

அவரை வெறும் வழிபாடு செய்தாலேயே பரம பதம் பெறப்படுகிறது.