Adhyaya 210

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं तात पुङ्खिलं तीर्थमुत्तमम् । तत्र तीर्थे पुरा पुङ्खः पार्थ सिद्धिमुपागतः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—அன்புக் குழந்தையே! அதற்குப் பின்பு ‘புங்கில’ எனும் சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது. அந்தத் தீர்த்தத்தில் பழங்காலத்தில் ப்ருதையின் புதல்வன் புங்கன் சித்தியை அடைந்தான்.

Verse 2

जामदग्न्यो महातेजाः क्षत्रियान्तकरः प्रभुः । तपः कृत्वा सुविपुलं नर्मदोत्तरतीरभाक्

ஜாமதக்ன்யர், மாபெரும் தேஜஸுடையவர், க்ஷத்திரியர்களை அடக்கிய प्रभு, நர்மதையின் வடகரையில் அமர்ந்து மிகப் பெரும் தவம் செய்தார்.

Verse 3

ततः प्रभृति विख्यातं पुङ्खतीर्थं नरेश्वर । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्याराध्य परमेश्वरम्

மனிதர்களின் அரசனே! அந்நாள்முதல் அது ‘புங்கத் தீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது. அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி பரமேஸ்வரனை ஆராதிப்பவன்…

Verse 4

इहलोके बलैर्युक्तः परे मोक्षमवाप्नुयात् । देवान्पित्ःन् समभ्यर्च्य पित्ःणामनृणी भवेत्

இவ்வுலகில் அவன் வலிமை பெற்றவனாகி, மறுலோகத்தில் மோட்சத்தை அடைவான். தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் முறையாக வழிபட்டால் பித்ரு-கடனிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 5

तत्र तीर्थे नरो यस्तु प्राणत्यागं करोति वै । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

அந்த தீர்த்தத்தில் யார் உண்மையாய் உயிர்த் தியாகம் செய்கிறாரோ, அவருடைய நிலை ‘அனிவர்த்தி’—மீண்டும் திரும்பாதது; அவர் ஐயமின்றி ருத்ரலோகத்தை அடைவார்.

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा हयमेधफलं लभेत्

அந்த தீர்த்தத்தில் நீராடும் மனிதன் அச்வமேத யாகத்தின் சமமான பலனைப் பெறுவான்.

Verse 7

तत्र तीर्थे नरो यस्तु ब्राह्मणान् भोजयेन्नृप । एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

அரசே, அந்த தீர்த்தத்தில் யார் பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்கிறாரோ—ஒரு பிராமணருக்கு அளித்தால்கூட கோடி பிராமணருக்கு அளித்ததுபோல் பலன் உண்டாகும்.

Verse 8

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्पूजयेद्वृषभध्वजम् । वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

அந்த தீர்த்தத்தில் யார் வृषபத்வஜன் (சிவபெருமான்) அவர்களை வழிபடுகிறாரோ, அவர் ஐயமின்றி வாஜபேய யாகத்தின் பலனை அடைவார்.

Verse 210

अध्यायः

இங்கே அத்தியாயம் தொடங்குகிறது