Adhyaya 208

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूमिपाल ततो गच्छेत्तीर्थं परमशोभनम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु पित्ःणामृणमोचनम्

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்— ஓ பூமிபாலனே! அதன் பின், மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றதும் பித்ரு-கடனை நீக்கும் சக்தியுடையதும் ஆகிய மிக அழகிய தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

तत्र स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः । मनुष्यश्च नृपश्रेष्ठ दानं दत्त्वानृणो भवेत्

ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே! அங்கே விதிப்படி நீராடி, பித்ரு தேவதைகளுக்கு தர்ப்பணம் செய்து திருப்தியடையச் செய்து, தானம் அளித்தால் மனிதன் கடனின்றி ஆகிறான்.

Verse 3

इच्छन्ति पितरः सर्वे स्वार्थहेतोः सुतं यतः । पुन्नाम्नो नरकात्पुत्रोऽस्मानयं मोचयिष्यति

தம் நலனுக்காக எல்லாப் பித்ருகளும் ஒரு மகனை விரும்புகின்றனர்; ஏனெனில் அந்த மகன் ‘புன்னாம’ எனப்படும் நரகத்திலிருந்து எங்களை விடுவிப்பான்.

Verse 4

पिण्डदानं जलं तात ऋणमुत्तममुच्यते । पित्ःणां तद्धि वै प्रोक्तमृणं दैवमतः परम्

ஓ தாதா! பிண்டதானமும் நீர்தானமும் கடனைத் தீர்க்கும் மிக உயர்ந்த வழி எனக் கூறப்படுகிறது; ஏனெனில் அதுவே பித்ருகளுக்குரிய தெய்வக் கடன் என அறிவிக்கப்பட்டது, அதற்கு மேல் எதுவுமில்லை.

Verse 5

अग्निहोत्रं तथा यज्ञाः पशुबन्धास्तथेष्टयः । इति देवर्णं प्रोक्तं शृणु मानुष्यकं ततः

அக்னிஹோத்திரம், யாகங்கள், பசுபந்தம், இஷ்டி முதலியவை—இதுவே ‘தேவ-ருணம்’ என உரைக்கப்பட்டது. இனி ‘மானுஷ்ய-ருணம்’ கேள்.

Verse 6

ब्राह्मणेषु च तीर्थेषु देवायतनकर्मसु । प्रतिश्रुत्य ददेत्तत्तद्व्यवहारः कृतो यथा

பிராமணர், தீர்த்தங்கள், தேவாலயப் பணிகள் ஆகியவற்றில்—வாக்குக் கொடுத்ததை, ஒப்பந்தமான நடைமுறைப்படி அதற்கேற்றவாறு வழங்க வேண்டும்.

Verse 7

ऋणत्रयमिदं प्रोक्तं पुत्राणां धर्मनन्दन । सत्पुत्रास्ते तु राजेन्द्र स्नाता य ऋणमोचने

தர்மநந்தனே! புதல்வர்க்கு இம்மூவகை கடன் கூறப்பட்டது. அரசே! கடன்-விடுவிப்பு தீர்த்தத்தில் நீராடுவோரே உண்மையான நல்ல புதல்வர்.

Verse 8

ऋणत्रयाद्विमुच्यन्ते ह्यपुत्राः पुत्रिणस्तथा । तस्मात्तीर्थवरं प्राप्य पुत्रेण नियतात्मना । पितृभ्यस्तर्पणं कार्यं पिण्डदानं विशेषतः

மக்கள் இல்லாதவரும் மக்கள் உள்ளவரும்—இருவரும் மூவகை கடனிலிருந்து விடுபடலாம். ஆகவே சிறந்த தீர்த்தத்தை அடைந்து, கட்டுப்பாடுடைய புதல்வன் பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து, குறிப்பாக பிண்டதானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 9

तत्र तीर्थे हुतं दत्तं गुरवस्तोषिता यदि । मृतानां सप्त जन्मानि फलमक्षयमश्नुते

அந்த தீர்த்தத்தில் ஹோமம் செய்து, தானம் அளித்து, குருமார்களைத் திருப்திப்படுத்தினால், மறைந்தோர்க்கு ஏழு பிறவிகளுக்கும் அழியாப் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 208

अध्यायः

அத்தியாயம் (அத்தியாய முடிவைக் குறிக்கும் குறிப்பு).