Adhyaya 203
மார்கண்டேயர் கோடிதீர்த்தத்தை ‘ஒப்பற்ற’ தீர்த்தமாக விளக்குகிறார்; இங்கு பெரும் சித்தர் கூட்டம் வாழ்கிறது, பல மகரிஷிகள் கூடுவதால் இது மிகப் புனிதமான தலம் எனக் கூறப்படுகிறது. நீண்ட தவத்திற்குப் பின் ரிஷிகள் இங்கு சிவனை பிரதிஷ்டை செய்தனர்; மேலும் தேவியை கோடீஸ்வரி, சாமுண்டா (மஹிஷாசுரமர்தினி) ரூபங்களில் நிறுவினர்—இதனால் இது சைவ-சாக்த இணைந்த புனித வளாகமாகத் திகழ்கிறது. பாத்ரபத மாத கிருஷ்ணபக்ஷ சதுர்தசி அன்று, ஹஸ்த நக்ஷத்திரம் சேர்ந்தால், இந்த தீர்த்தம் அனைத்துப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அன்றைய தீர்த்தஸ்நானம், திலோதக அர்ப்பணம், ஸ்ராத்தம் ஆகியவை மிகுந்த பலன் தரும்; பித்ருக்கள் திருப்தியடைவார்கள், குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலானோர் நரகத்திலிருந்து விரைவில் உயர்த்தப்படுவர் எனவும் உரைக்கப்படுகிறது. இறுதியில் பொதுக் கோட்பாடு கூறப்படுகிறது—இந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையால் ஸ்நானம், தானம், ஜபம், ஹோமம், ஸ்வாத்யாயம், தேவதார்ச்சனை ஆகியவை ‘கோடி-குண’ பலனை அளிக்கும்; இடத்தின் புனிதத்தால் தர்மகாரியங்களின் செயல்திறன் பலமடங்கு பெருகும் எனத் தெரிவிக்கிறது.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश कोटितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागाः कोटिसंख्या महर्षयः
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—ஹே பூமியாண்டவனே! பின்னர் ஒப்பற்ற கோடிதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு கோடி எண்ணிக்கையிலான மகாபாக்ய சித்தர்களும் மகரிஷிகளும் வாசம் செய்கின்றனர்।
Verse 2
तपः कृत्वा सुविपुलमृषिभिः स्थापितः शिवः । तथा कोटीश्वरी देवी चामुण्डा महिषार्दिनी
மிகப் பெரும் தவம் செய்து முனிவர்கள் அங்கு சிவனை நிறுவினர்; அதுபோல கோடீஸ்வரி தேவியாகிய சாமுண்டை, மகிஷாசுரமர்தினியையும் நிறுவினர்।
Verse 3
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नृप । तीर्थकोटीः समाहूय मुनिभिः स्थापितः शिवः
ஹே அரசனே! பாத்ரபத மாதத்தின் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று முனிவர்கள் கோடி தீர்த்தங்களை ஆவாஹனம் செய்து அங்கு சிவனை நிறுவினர்।
Verse 4
तस्यां तिथौ च हस्तर्क्षं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र तीर्थे तदा गत्वा स्नानं कृत्वा समाहितः
அந்தத் திதியில் ஹஸ்த நக்ஷத்திரம் நிலவும் போது—அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது—அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் சென்று நீராடி மனத்தைச் சமாதானமாக ஒருமுகப்படுத்த வேண்டும்।
Verse 5
नरकादुद्धरत्याशु पुरुषानेकविंशतिम् । तिलोदकप्रदानेन किमुत श्राद्धदो नरः
எள்ளுநீர் (திலோதகம்) தானம் அளிப்பதால் மனிதன் விரைவில் நரகத்திலிருந்து இருபத்தொன்று பேரை மீட்கின்றான்; அப்படியானால் ஸ்ராத்தம் செய்பவன் எவ்வளவு அதிகமான விடுதலையை அளிப்பான்!
Verse 6
स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तस्य तीर्थस्य योगेन सर्वं कोटिगुणं भवेत्
ஸ்நானம், தானம், ஜபம், ஹோமம், ஸ்வாத்யாயம், தேவதார்ச்சனை—அந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையால் இவை அனைத்தும் கோடிமடங்கு பலன் தரும்।
Verse 203
अध्यायः
அத்தியாயம்—இது அத்தியாய முடிவைக் குறிக்கும் குறியுரை।