Adhyaya 202

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम्

மார்கண்டேயர் கூறினார்—அதன் உடனே ‘சிகிதீர்த்தம்’ எனப்படும் மற்றொரு ஒப்பற்ற தீர்த்தம் உள்ளது; அது எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் முதன்மையானதும், சிறந்த பஞ்சாயதனத் தலமும் ஆகும்.

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम्

அந்த தீர்த்தத்தில் ஹவ்யவாஹனன் (அக்னி) சிகை பெறுவதற்காகத் தவம் செய்தான்; சிகை பெற்றுப் ‘சிகி’ ஆகி, அங்கே ‘சிகாக்ய’ என்ற நாமத்துடன் சிவனை நிறுவினான்.

Verse 3

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले

அரசே! ஆச்வயுஜ மாதத்தின் சுக்லபட்ச பிரதிபதை வரும் போது, அந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்திற்குச் சென்று நர்மதா நீரில் நிச்சயமாக நீராட வேண்டும்.

Verse 4

देवानृषीन् पित्ःंश्चान्यांस्तर्पयेत्तिलवारिणा । हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात्संतर्प्य च हुताशनम्

எள்ளுக் கலந்த நீரால் தேவர்கள், ரிஷிகள், பித்ருக்கள் மற்றும் பிறர்க்குத் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். ஹுதாசனன் (அக்னி) திருப்தியடைந்த பின் பிராமணருக்கு பொன் தானம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 5

गन्धमाल्यैस्तथा धूपैस्ततः सम्पूजयेच्छिवम् । अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम्

பின்னர் நறுமணப் பொருட்கள், மலர்மாலைகள், தூபம் ஆகியவற்றால் சிவனை முறையாக முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். இவ்விதமாக சிகிதீர்த்தத்தில் மகேஸ்வரனை அர்ச்சித்தால் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 6

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । गीयमानस्तु गन्धर्वैर्रुद्रलोकं स गच्छति

சூரிய நிறமுடைய விமானத்தில், அப்சரைகளின் கூட்டம் சூழ, கந்தர்வர்கள் பாடிப் புகழ, அவன் ருத்ரலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 7

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि

அவன் பகைவர்களின் அழிவை அடைந்து, பூமியில் ஒளிமிக்கவனாகவும் வல்லமையுடையவனாகவும் விளங்குவான்.

Verse 202

अध्यायः

அத்தியாயம் (அத்தியாயக் குறி).