Adhyaya 201
இந்த அத்தியாயத்தில் ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் மகீபாலருக்கு தீர்த்தோபதேசமாக தேவதீர்த்தத்தின் மஹிமையை உரைக்கிறார்; நீதியுள்ள அரசாட்சிக்கான முன்மாதிரியாக யுதிஷ்டிரரை நினைவூட்டுகிறார். இந்த தேவதீர்த்தம் ‘ஒப்பற்றது’ எனப் போற்றப்படுகிறது; இங்கு சித்தர்கள் மற்றும் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் சன்னிதியாக இருப்பர். இத்தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம், தானம், ஜபம், ஹோமம், ஸ்வாத்யாயம், தேவதார்ச்சனை ஆகிய புண்ணியச் செயல்கள் தீர்த்தத்தின் இயல்புச் சக்தியால் ‘அனந்த’ பலன் தரும் எனக் கூறப்படுகிறது. பாத்ரபத மாத கிருஷ்ணபக்ஷ த்ரயோதசி மிக முக்கியத் திதியாகச் சுட்டப்படுகிறது; பழங்காலத்தில் அன்றே தேவர்கள் வாசித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. த்ரயோதசியில் நீராடி விதிப்படி ஸ்ராத்தம் செய்து, தேவர்கள் நிறுவிய வೃಷபத்வஜன் (சிவன்) வழிபாட்டை நிறைவேற்ற வேண்டும். இதனால் எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கி, இறுதியில் ருத்ரலோகப் பிராப்தி கிடைக்கும் என உறுதி அளிக்கப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल देवतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा देवाः सेन्द्रा युधिष्ठिर
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—அதன்பின், ஓ மஹீபாலா! ஒப்பற்ற தேவதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே மஹாபாக்கியமுடைய தேவர்கள் இந்திரனுடன் சேர்ந்து சித்தியை அடைந்தனர், ஓ யுதிஷ்டிரா।
Verse 2
स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तत्र तीर्थप्रभावेन कृतमानन्त्यमश्नुते
ஸ்நானம், தானம், ஜபம், ஹோமம், ஸ்வாத்யாயம், தேவதார்ச்சனை—அங்கே எது செய்தாலும், அந்தத் தீர்த்தத்தின் பிரபாவத்தால் அது அளவற்ற (அக்ஷய) புண்ணியப் பயனை அளிக்கும்।
Verse 3
विशेषाद्भाद्रपदे तु कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां देवैरध्यासितं पुरा
சிறப்பாக பாத்ரபத மாதத்தில், கிருஷ்ணபக்ஷத் திரயோதசியில், இந்த தேவதீர்த்தம் எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் முதன்மையானது—பண்டைக் காலத்தில் தேவர்கள் இங்கு தங்கிப் புனிதப்படுத்தினர்।
Verse 4
स्नात्वा त्रयोदशीदिने श्राद्धं कृत्वा विधानतः । देवैः संस्थापितं देवं सम्पूज्य वृषभध्वजम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकमवाप्नुयात्
திரயோதசி நாளில் நீராடி, விதிப்படி சிராத்தம் செய்து, தேவர்களால் நிறுவப்பட்ட வृषபத்வஜன் (சிவன்) ஆகிய தேவனை முறையாகப் பூஜித்தால், அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு ருத்ரலோகத்தை அடைவான்।
Verse 201
अध्याय
அத்தியாயம் நிறைவு.