Adhyaya 187

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । जालेश्वरं ततो गच्छेल्लिङ्गमाद्यं स्वयम्भुवः । कालाग्निरुद्रं विख्यातं भृगुकच्छे व्यवस्थितम्

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—அதன்பின் ஜாலேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது ஸ்வயம்பூவான ஆதியிலிங்கம், ப்ருகுகச்சத்தில் நிலைபெற்று ‘காலாக்னிருத்ரன்’ எனப் புகழ்பெற்றது।

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं सर्वोपद्रवनाशनम् । क्षेत्रपापविनाशाय कृपया च समुत्थितम्

இது எல்லாப் பாவங்களையும் தணித்து, எல்லா இடர்களையும் அழிப்பது; க்ஷேத்திரத்துடன் தொடர்புடைய பாவங்களை ஒழிக்க கருணையால் இது எழுந்தது।

Verse 3

पुरा कल्पेऽसुरगणैराक्रान्ते भुवनत्रये । वेदोक्तकर्मनाशे च धर्मे च विलयं गते

முன்னொரு கல்பத்தில், அசுரக் கூட்டங்கள் மூவுலகையும் ஆக்கிரமித்தபோது, வேதவிதி கர்மங்கள் அழிந்துகொண்டிருந்தன; தர்மமும் சிதைந்து லயத்திற்குச் சென்றது—

Verse 4

देवर्षिमुनिसिद्धेषु विश्वासपरमेषु च । कालाग्निरुद्रादुत्पन्नो धूमः कालोद्भवोद्भवः

தேவரிஷி, முனி, சித்தர்—உயர்ந்த நம்பிக்கையில் நிலைத்திருந்தவர்களிடையிலும்—காலாக்னிருத்ரனிடமிருந்து புகை எழுந்தது; அது காலத்திலிருந்தே தோன்றிய அச்சமூட்டும் வெளிப்பாடு.

Verse 5

धूमात्समुत्थितं लिङ्गं भित्त्वा पातालसप्तकम् । अवटं दक्षिणे कृत्वा लिङ्गं तत्रैव तिष्ठति

அந்த புகையிலிருந்து லிங்கம் தோன்றியது; அது ஏழு பாதாளங்களையும் துளைத்து, தெற்கில் ஒரு குழியை உருவாக்கி, அந்த லிங்கம் அங்கேயே இன்றும் நிலைத்திருக்கிறது।

Verse 6

तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ कुण्डं ज्वालासमुद्भवम् । यत्र सा पतिता ज्वाला शिवस्य दहतः पुरम्

அரசர்களில் சிறந்தவனே! அந்தத் தீர்த்தத்தில் ஜ்வாலையிலிருந்து தோன்றிய ஒரு குண்டம் உள்ளது; சிவன் புரத்தை எரித்தபோது விழுந்த அந்தப் பெருஞ்சுடர் அங்கேயே விழுந்தது.

Verse 7

तत्रावटं समुद्भूतं धूमावर्तस्ततोऽभवत् । तस्मिन्कुण्डे तु यः स्नानं कृत्वा वै नर्मदाजले

அங்கே ஒரு பள்ளம் தோன்றி, அதிலிருந்து ‘தூமாவர்த்தம்’ எழுந்தது. நர்மதா நீரால் நிறைந்த அந்தக் குண்டத்தில் யார் நீராடுகிறாரோ—

Verse 8

कुर्याच्छ्राद्धं पितृभ्यो वै पूजयेच्च त्रिलोचनम् । कालाग्निरुद्रनामानि स गच्छेत्परमां गतिम्

—பித்ருக்களுக்குச் சிராத்தம் செய்து, திரிலோசனனாகிய இறைவனைப் பூஜித்து, ‘காலாக்னிருத்ர’ நாமங்களை ஜபித்தால்—அவன் பரமகதியை அடைவான்.

Verse 9

यत्किंचित्कामिकं कर्म ह्याभिचारिकमेव वा । रिपुसंक्षयकृद्वापि सांतानिकमथापि वा । अत्र तीर्थे कृतं सर्वमचिरात्सिध्यते नृप

அரசே! விருப்பநிறைவேற்றும் கருமமாயினும், ஆபிசாரிகச் செயல் ஆயினும், பகைவர் நாசத்திற்கானதாயினும், சந்தானப் பெறுதற்கானதாயினும்—இந்தத் தீர்த்தத்தில் செய்யப்படுவது அனைத்தும் விரைவில் நிறைவேறும்.

Verse 187

अध्याय

அத்தியாயம் (அத்தியாயக் குறி).