Adhyaya 175

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । उत्तरे नर्मदाकूले भृगुक्षेत्रस्य मध्यतः । कपिलेश्वरं तु विख्यातं विशेषात्पापनाशनम्

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—நர்மதையின் வடகரையில், ப்ருகு-க்ஷேத்திரத்தின் நடுவில், கபிலேஸ்வரர் சிறப்பாகப் பாபநாசகரெனப் புகழ்பெற்றவர்.

Verse 2

योऽसौ सनातनो देवः पुराणे परिपठ्यते । वासुदेवो जगन्नाथः कपिलत्वमुपागतः

புராணங்களில் போற்றிப் பாடப்படும் அந்தச் சனாதன தேவன்—வாசுதேவன், ஜகந்நாதன்—கபிலத் தன்மையை ஏற்றான்.

Verse 3

पातालं सुतलं नाम तस्यैव नितलं ह्यधः । गभस्तिगं च तस्याधो ह्यन्धतामिस्रमेव च

பாதாளம் ‘சுதலம்’ எனப் பெயர்பெற்றது; அதன் கீழே நிதலம் உள்ளது. அதற்கும் கீழே கபஸ்திகம், மேலும் கீழே அந்ததாமிஸ்ரம் உள்ளது.

Verse 4

पातालं सप्तमं यच्च ह्यधस्तात्संस्थितं महत् । वसते तत्र वै देवः पुराणः परमेश्वरः

மிகவும் கீழே அமைந்துள்ள மகத்தான ஏழாம் பாதாளத்தில்—அங்கேயே பழம்பெரும் தேவன், பரமேச்வரன் வாசம் செய்கிறான்.

Verse 5

स ब्रह्मा स महादेवः स देवो गरुडध्वजः । पूज्यमानः सुरैः सिद्धैस्तिष्ठते ब्रह्मवादिभिः

அவரே பிரம்மா; அவரே மகாதேவன்; அவரே கருடத்வஜன். தேவர்கள், சித்தர்கள் வழிபட, பிரம்மத்தை உரைப்போர் நடுவே அவர் நிலைத்திருப்பான்.

Verse 6

वसतस्तस्य राजेन्द्र कपिलस्य जगद्गुरोः । विनाशं चाग्रतः प्राप्ताः क्षणेन सगरात्मजाः

அரசர்களின் அரசே! உலககுரு கபிலர் அங்கே வாசித்துக் கொண்டிருந்தபோது, சகரனின் புதல்வர்கள் அவரின் முன்னிலையிலேயே ஒரு கணத்தில் அழிந்தனர்.

Verse 7

भस्मीभूतांस्तु तान्दृष्ट्वा कपिलो मुनिसत्तमः । जगाम परमं शोकं चिन्त्यमानोऽथ किल्बिषम्

அவர்கள் சாம்பலானதைப் பார்த்த மునிவரன் கபிலர் மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்து, நிகழ்ந்த குற்றத்தை நினைத்து சிந்தித்தார்.

Verse 8

सर्वसङ्गपरित्यागे चित्ते निर्विषयीकृते । अयुक्तं षष्टिसहस्राणां कर्तं मम विनाशनम्

என் சித்தம் எல்லாச் சங்கங்களையும் துறந்து விஷயங்களிலிருந்து விடுபட்டபோது, அறுபதாயிரம் பேரின் அழிவுக்குக் காரணமாக நான் இருப்பது பொருந்தாது।

Verse 9

कृतस्य करणं नास्ति तस्मात्पापविनाशनम् । गत्वा तु कापिलं तीर्थं मोचयाम्यघमात्मनः

நடந்ததை மீண்டும் மாற்ற இயலாது; ஆகையால் பாபநாசத்திற்காக நான் காபில தீர்த்தத்திற்குச் சென்று உள்ளக்கல்மஷத்தை நீக்கிக் கொள்வேன்।

Verse 10

पातालं तु ततो मुक्त्वा कपिलो मुनिसत्तमः । तपश्चचार सुमहन्नर्मदातटमास्थितः

பின்னர் முனிவருள் சிறந்த கபிலர் பாதாளத்தை விட்டு நர்மதா கரையில் தங்கி மிகப் பெரிய தவம் செய்தார்।

Verse 11

व्रतोपवासैर्विविधैः स्नानदानजपादिकैः । परं निर्वाणमापन्नः पूजयन्रुद्रमव्ययम्

பலவகை விரதம்-உபவாசம், ஸ்நானம், தானம், ஜபம் முதலியவற்றால் அழியாத ருத்ரனைப் பூஜித்து அவர் பரம நிர்வாணம் (மோட்சம்) அடைந்தார்।

Verse 12

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । गोसहस्रफलं तस्य लभते नात्र संशयः

அந்த தீர்த்தத்தில் நீராடி பரமேஸ்வரனைப் பூஜிப்பவன், ஆயிரம் பசுதானத்தின் சமமான புண்ணியப் பயனை அடைவான்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 13

ज्येष्ठमासे तु सम्प्राप्ते शुक्लपक्षे चतुर्दशी । तत्र स्नात्वा विधानेन भक्त्या दानं प्रयच्छति

ஜ்யேஷ்ட மாதம் வந்தபோது சுக்லபக்ஷத்தின் சதுர்தசியன்று அங்கே விதிப்படி நீராடி பக்தியுடன் தானம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 14

पात्रभूताय विप्राय स्वल्पं वा यदि वा बहु । अक्षयं तत्फलं प्रोक्तं शिवेन परमेष्ठिना

தகுதியான பிராமணருக்கு அளிக்கும் தானம் சிறிதாயினும் பெரிதாயினும் அதன் பலன் அழியாதது என்று பரமேஸ்வரன் சிவன் உரைத்தான்।

Verse 15

अङ्गारकदिने प्राप्ते चतुर्थ्यां नवमीषु च । स्नानं करोति पुरुषो भक्त्योपोष्य वराङ्गना

ஓ வராங்கனையே! செவ்வாய்க்கிழமையிலும், சதுர்த்தி மற்றும் நவமி திதிகளிலும், பக்தியுடன் உபவாசமிருந்து அங்கே நீராடும் ஆண்।

Verse 16

रूपमैश्वर्यमतुलं सौभाग्यं संततिं पराम् । लभते सप्तजन्मानि नित्यं नित्यं पुनः पुनः

அவன் ஒப்பற்ற அழகும் செல்வமும், நல்வாழ்வும் சிறந்த சந்ததியும் பெறுவான்—ஏழு பிறவிகளிலும், இடையறாது, மீண்டும் மீண்டும்।

Verse 17

पौर्णमास्याममावास्यां स्नात्वा पिण्डं प्रयच्छति । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्ता यान्ति सुरालयम्

பௌர்ணமி மற்றும் அமாவாசை நாள்களில் நீராடி பிண்டதானம் செய்பவனின் பித்ருக்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் திருப்தியடைந்து ஸ்வர்கலோகம் செல்கின்றனர்।

Verse 18

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या दद्याद्दीपं सुशोभनम् । जायते तस्य राजेन्द्र महादीप्तिः शारीरजा

அரசே! அந்தத் தீர்த்தத்தில் பக்தியுடன் அழகிய தீபத்தை அர்ப்பணிப்பவனுக்கு உடலிலே மகத்தான தேஜஸ்—உள்ளொளி—வெளிப்படும்.

Verse 19

तत्र तीर्थे मृतानां तु जन्तूनां सर्वदा किल । अनिवर्तिका भवेत्तेषां गतिस्तु शिवमन्दिरात्

அந்தத் தீர்த்தத்தில் உயிர் நீத்தவர்களின் பயணம் உண்மையிலே திரும்பாததாகக் கூறப்படுகிறது; சிவதாமத்திலிருந்து அவர்களுக்கு மீண்டும் தாழ்நிலைக்கு வருதல் இல்லை.

Verse 175

अध्याय

அத்தியாயம். (அத்தியாயக் குறி)