Adhyaya 164

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सांवौरं तीर्थमुत्तमम् । यत्र संनिहितो भानुः पूज्यमानः सुरासुरैः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்— பின்னர், ஓ மகாராஜா, சிறந்த சாம்வௌர தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு பானு (சூரியன்) வெளிப்படையாக உறைந்து, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களால் வணங்கப்படுகிறார்।

Verse 2

तत्र ये पङ्गुतां प्राप्ताः शीर्णघ्राणनखा नराः । दद्रुमण्डलभिन्नाङ्गा मक्षिकाकृमिसंकुलाः

அங்கு நொண்டிகளாகி, மூக்கும் நகங்களும் சிதைந்த மனிதர்கள்; தத்ரு-வட்டப் புண்களால் உடல் பிளந்தவர்கள், ஈக்கள் மற்றும் புழுக்களால் வதைக்கப்படுபவர்கள் (வருகின்றனர்)।

Verse 3

मातापितृभ्यां रहिता भ्रातृभार्याविवर्जिताः । अनाथा विकला व्यङ्गा मग्ना ये दुःखसागरे

தாய் தந்தையற்றோர், சகோதரனும் மனைவியும் இழந்தோர்; ஆதரவற்ற, பலவீன, ஊனமுற்றோர்—துக்கக் கடலில் மூழ்கியவர்கள் (அங்கே அடைக்கலம் பெறுகின்றனர்)।

Verse 4

तेषां नाथो जगद्योनिर्नर्मदातटमाश्रितः । सांवौरनाथो लोकानामार्तिहा दुःखनाशनः

அவர்களின் காவலன் உலகின் மூலமானவன், நர்மதா கரையில் உறையும் சாம்வௌரநாதன்; எல்லோரின் துயரத்தை அகற்றி, துக்கத்தை அழிப்பவன்।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा मासमेकं निरन्तरम् । पूजयेद्भास्करं देवं तस्य पुण्यफलं शृणु

அந்த தீர்த்தத்தில் யார் स्नானம் செய்து ஒரு மாதம் இடைவிடாது பகவான் பாஸ்கரனை வழிபடுகிறாரோ, அவர் பெறும் புண்ணியப் பலனை கேளுங்கள்.

Verse 6

यत्फलं चोत्तरे पार्थ तथा वै पूर्वसागरे । दक्षिणे पश्चिमे स्नात्वा तत्र तीर्थे तु तत्फलम्

வடதிசைப் புனித நீரிலும் கிழக்குக் கடலிலும், மேலும் தெற்கு மற்றும் மேற்கு கடல்களில் स्नானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலன்—அதே பலன் அந்தத் தீர்த்தத்தில் स्नானம் செய்தால் கிடைக்கும்.

Verse 7

कौमारे यौवने पापं वार्द्धके यच्च संचितम् । तत्प्रणश्यति सांवौरे स्नानमात्रान्न संशयः

குழந்தைப் பருவம், இளமை, முதுமை ஆகிய காலங்களில் சேர்த்த பாபம் அனைத்தும் சாம்வௌரத்தில் வெறும் स्नானம் மட்டுமே செய்தாலே அழிகிறது—சந்தேகம் இல்லை.

Verse 8

न व्याधिर्नैव दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । सप्तजन्मानि राजेन्द्र सांवौरपरिसेवनात्

ஓ அரசர்களின் தலைவா! சாம்வௌரத்தை நாடி சேவிப்பதால் ஏழு பிறவிகள் வரை நோயும் இல்லை, வறுமையும் இல்லை, அன்புடையோரின் பிரிவும் இல்லை.

Verse 9

सप्तम्यामुपवासेन तद्दिने चाप्युपोषिते । स तत्फलमवाप्नोति तत्र स्नात्वा न संशयः

சப்தமி நாளில் உபவாசம் செய்து அந்த நாளில் விரதம் கடைப்பிடிப்பவன், அங்கே स्नானம் செய்து நிச்சயமாக அந்தப் பலனை அடைகிறான்.

Verse 10

रक्तचन्दनमिश्रेण यदर्घ्येण फलं स्मृतम् । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

அரசர்களில் சிறந்தவனே! செம்பட்டுச் சந்தனம் கலந்த அர்க்யம் அர்ப்பணிப்பதால் உண்டாகும் பலன் என்று சாஸ்திரம் கூறியதுபோல், அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடினால் அதே பலன் பெறுவான்।

Verse 11

नर्मदासलिलं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । निरीक्षितं विशेषेण सांवौरेण महात्मना

நர்மதையின் அழகிய நீர் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது; சாம்வௌராவில் அந்த மகாத்மா அதை விசேஷமான பக்தியுடன் தரிசித்தார்।

Verse 12

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । स्नात्वा पश्यन्ति देवेशं सांवौरेश्वरमुत्तमम्

அவர்களே பாக்கியசாலிகள், அவர்களே மகாத்மாக்கள்; அவர்களின் பிறப்பு உண்மையிலே நன்கு வாழ்ந்தது—நீராடி அவர்கள் தேவர்களின் ஈசன், பரம சாம்வௌரேஸ்வரனை தரிசிக்கின்றனர்।

Verse 13

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

உயிர்களின் மகாப்ரளயம் வரைக்கும் அவன் சூரியலோகத்தில் வாசம் செய்கிறான்।

Verse 164

। अध्याय

“அத்தியாயம்” — அத்தியாயத் தலைப்பு/முடிவு குறிக்கும் துணுக்கு.