Adhyaya 162

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेत्सर्पक्षेत्रादनन्तरम् । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—அதன்பின் சர்ப்பக்ஷேத்திரத்திற்குப் பின்பு உடனே கோபேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு ஒரே முறை நீராடினாலே மனிதர் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவர்।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । स गच्छेद्यदि युक्तोऽपि पापेन शिवमन्दिरम्

அந்த தீர்த்தத்தில் யார் நீராடி உயிரைத் துறக்கிறாரோ, அவர் பாவம் உடையவராயினும் சிவதாமம் (சிவலோகம்) அடைவார்।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । मुच्यते सर्वपापैश्च रुद्रलोकं स गच्छति

அந்த தீர்த்தத்தில் யார் நீராடி ஈசன் தேவனை வழிபடுகிறாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு ருத்ரலோகம் செல்கிறார்।

Verse 4

क्रीडित्वा च यथाकामं रुद्रलोके महातपाः । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति धार्मिकः

ருத்ரலோகத்தில் விருப்பம்போல் இன்புற்று விளையாடிய அந்த மகாதபஸ்வி, இங்கு மீண்டும் மனிதப் பிறவி பெற்று நீதிமான் அரசனாகிறான்।

Verse 5

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं सुखी

யானை, குதிரை, ரதம் ஆகியவற்றால் செழித்து, தாசி-தாசர்களால் சூழப்பட்டு, அரசர்களாலும் போற்றப்பட்டு—அவன் இன்பமாக நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான்।

Verse 162

। अध्याय

அத்தியாயம் (அத்தியாய முடிவைக் குறிக்கும் வரி)।