Adhyaya 145
இந்த அத்தியாயத்தில் மார்கண்டேயர் ‘நாட்டின் காவலன்/தலைவன்’ என அழைக்கப்படும் தேடுபவருக்கு சுருக்கமான தத்துவ உபதேசம் அளித்து, ஒப்பற்ற சிவதீர்த்தத்திற்குத் திசை காட்டுகிறார். அந்த சிவதீர்த்தத்தில் இறைவன் தரிசனம் மட்டும் செய்தாலே எல்லா பாவக் கல்மஷங்களும் (சர்வ-கில்பிஷ) நீங்கும் என்று கூறப்படுகிறது. பின்னர் கோபத்தை வென்று, இந்திரியங்களை அடக்கி தீர்த்தஸ்நானம் செய்து மகாதேவரை வழிபட வேண்டும்; இதன் புண்ணியம் அக்னிஷ்டோம யாகத்துக்கு இணை எனப் புகழப்படுகிறது. மேலும் பக்தியுடன் உபவாசம் (சோபவாச) செய்து சிவபூஜை செய்தால் சாதகனின் ஆன்மிகப் பயணம் திரும்பாததாகி, இறுதியில் ருத்ரலோகப் பிராப்தி உறுதியான பலனாக அறிவிக்கப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल शीवतीर्थमनुत्तमम् । दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
மார்கண்டேயர் கூறினார்—அதன்பின், ஓ பூமியைப் பாதுகாப்பவனே, ஒப்பற்ற சிவ தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்குள்ள தேவனின் தரிசனமாத்திரத்தால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.
Verse 2
शिवतीर्थे तु यः स्नात्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । पूजयेत महादेवं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्
சிவதீர்த்தத்தில் நீராடி கோபத்தை வென்று, இந்திரியங்களை அடக்கி, மகாதேவனை வழிபடுவான் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைவான்.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या सोपवासोऽर्चयेच्छिवम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
அத்தீர்த்தத்தில் பக்தியுடன் உபவாசம் இருந்து சிவனை அர்ச்சிப்பவன், அவனுடைய பயணம் மீளாததாகும்; ஐயமின்றி ருத்ரலோகத்தை அடைவான்.
Verse 145
। अध्याय
அத்தியாயம் நிறைவு.