Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

மார்கண்டேயர் கூறினார்— பின்னர், ஓ மகாராஜா, ஒப்பற்ற நந்தா-ஹ்ரதத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே பெரும் பாக்கியமுடைய வரமளிக்கும் தேவியான நந்தா சித்தரூபமாக நிலைபெற்றுள்ளார்.

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

முன்னொரு காலத்தில் தேவர்களுக்கு அச்சமூட்டிய பெருஞ்சரீரம் கொண்ட மகிஷாசுரன்—தானவர்களில் முதன்மை—சூலதாரிணி தேவியின் சூலால் அவன் அங்கங்கள் பிளந்தபோது அவன் வீழ்த்தப்பட்டான்.

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

தேவர்களின் ஆண்டவனே! யாரால் பதினொன்று ருத்ரர்கள், மருத்கணங்களுடன் ஆதித்யர்கள், வாயுவுடன் வசுக்கள், மேலும் சந்திரனும் சூரியனும் கூட—அனைவரும் அடக்கப்பட்டனர்.

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

யாருடைய வலிமையால் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரரும் கூட தோற்கடிக்கப்பட்டனர்; தேவர்களுக்கு அச்சமூட்டிய மிகக் கொடிய போர் நிகழ்ந்தபோது.

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

அந்தக் கொடிய அழிவை நிகழ்த்திய பின் தேவர்களின் ஈஸ்வரியான நந்தா தேவி அங்கே நீராடினாள். விசாலாக்ஷி தேவி நீராடியதால் அந்த இடம் ‘நந்தாஹ்ரதம்’ என நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ஓ பாரதா! அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி நந்தா தேவியை நோக்கி பிராமணர்களுக்கு தானம் அளிப்பவன் அசுவமேத யாகத்தின் பலனை அடைவான்.

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

பைரவம், கேதாரம், ருத்ரம், மகாலயம் ஆகியவை முதன்மை தீர்த்தங்களென கூறப்படுகின்றன; நந்தாஹ்ரதம் நான்காவது, ஐந்தாவது பூமியில் அரிது.

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

காமமும் பற்றும் கொண்ட பலர் அதனை அறியார். நர்மதையின் இந்தப் புனித ஹ்ரதம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்.

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி நந்தா தேவியை முறையாக வழிபடுகிறவனுக்கு, இனி இமயத்தின் நடுப்பகுதிக்குச் செல்ல வேண்டிய தேவை என்ன?

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

பரமார்த்தத்தை அறியாமல், இருளால் மூடப்பட்டோர் அலைந்து திரிகின்றனர். ஓ பார்த்தா, அவர்களுடன் சேர்வதில் சோர்வே மட்டும்; வேறொன்றுமில்லை.

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

கடலால் சூழப்பட்ட இப்பூமியெங்கும் ஸ்நானம், தானம் முதலியவற்றால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பலன் எதுவோ, ஓ அரசே, நந்தா-ஹ்ரதத்தில் நீராடினால் அதே பலன் கிடைக்கும்.

Verse 140

। अध्याय

இதி அத்தியாயம் நிறைவு.