Adhyaya 138

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र शक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो देवराजः शतक्रतुः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்பு, ஓ பாண்டுபுத்திரா, ஒப்பற்ற சக்ரதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே மகாபாக்யன் தேவராஜன் சதக்ரது (இந்திரன்) சித்தியை அடைந்தான்.

Verse 2

गौतमेन पुरा शप्तं ज्ञात्वा देवाः सुरेश्वरम् । ब्रह्माद्या देवताः सर्व ऋषयश्च तपोधनाः

கௌதமர் முன்பு சபித்த சுரேஸ்வரனை அறிந்து, பிரம்மா முதலிய எல்லாத் தேவர்கள் மற்றும் தவச்செல்வம் நிறைந்த ரிஷிகள் கூடினர்.

Verse 3

गौतमं प्रार्थयामासुर्वाक्यैः सानुनयैः शुभैः । गतराज्यं गतश्रीकं शक्रं प्रति मुनीश्वर

அவர்கள் நல்வார்த்தைகளாலும் பணிவான மொழிகளாலும் கௌதமரை வேண்டினர்—“முனிவரே, அரசை இழந்து ஒளி குன்றிய சக்ரன் மீது அருள் புரிவீராக.”

Verse 4

इन्द्रेन रहितं राज्यं न कश्चित्कामयेद्द्विज । देवो वा मानवो वापि एतत्ते विदितं प्रभो

“ஓ த்விஜரே, இந்திரன் இல்லாத அரசை யாரும் விரும்பார்—தேவராயினும் மனிதராயினும்; இது உமக்கு நன்கு தெரியும், பிரபோ.”

Verse 5

तस्य त्वं भगयुक्तस्य दयां कुरु द्विजोत्तम । गतश्चादर्शनं शक्रो दूषितः स्वेन पाप्मना

ஆகையால், ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே, அவமானச் சின்னம் இருந்தாலும் அந்தப் பாக்கியவான்மேல் கருணை செய்; தன் பாவத்தால் மாசுற்ற சக்ரன் மறைந்து போனான்.

Verse 6

देवानां वचनं श्रुत्वा गौतमो वेदवित्तमः । तथेति कृत्वा शक्रस्य वरं दातुं प्रचक्रमे

தேவர்களின் சொற்களை கேட்ட வேதஞானத்தில் உன்னதமான கௌதமர் ‘அப்படியே’ என்று ஒப்புக்கொண்டு சக்ரனுக்கு வரம் அளிக்கத் தொடங்கினார்.

Verse 7

एतद्भगसहस्रं तु पुरा जातं शतक्रतो । तल्लोचनसहस्रं तु मत्प्रसादाद्भविष्यति

ஓ சதக்ரதுவே, முன்பு உண்டான ‘அவமானத்தின் ஆயிரம் குறிகள்’ என் அருளால் ‘ஆயிரம் கண்கள்’ ஆகும்.

Verse 8

एवमुक्तः सहस्राक्षः प्रणम्य मुनिसत्तमम् । ब्राह्मणांस्तान्महाभागान्नर्मदां प्रत्यगात्ततः

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் சகஸ்ராக்ஷன் (இந்திரன்) முனிவரில் சிறந்தவரை வணங்கி; பின்னர் அந்தப் புண்ணிய பிராமணர்களுடன் நர்மதையை நோக்கிப் புறப்பட்டான்.

Verse 9

स्नात्वा स विमले तोये संस्थाप्य त्रिपुरान्तकम् । जगाम त्रिदशावासं पूज्यमानोऽप्सरोगणैः

மாசற்ற நீரில் நீராடி திரிபுராந்தகனை நிறுவி, அப்சரைகளின் கூட்டத்தால் போற்றப்பட்டவனாய் அவன் தேவர்களின் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 10

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । परदाराभिगमनान्मुच्यते पातकान्नरः

அந்தத் தீர்த்தத்தில் யார் நீராடி விதிப்படி பரமேஸ்வரனைப் பூஜிக்கிறாரோ, அவர் பரஸ்த்ரீகமனம் போன்ற மகாபாதகம் உட்பட எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்।

Verse 138

। अध्याय

“அத்தியாயம்”—இது அத்தியாயக் குறிப்பு/முடிவுச் சுட்டி மட்டும்.