Adhyaya 130
இந்த அதிகாரத்தில் முனிவர் மார்கண்டேயர், ரேவா/நர்மதையின் தென் கரையில் அமைந்த ‘தேவதீர்த்தம்’ எனும் ஒப்பற்ற புனிதத் தீர்த்தத்தின் மகிமையைச் சொல்கிறார். அங்கு தேவர்கள் கூடுகின்றனர்; பரமேஸ்வரன் அந்த இடத்தில் பிரசன்னனாக இருப்பதாகத் தெய்வ முன்னுதாரணம் கூறி, தீர்த்தத்தின் புனித நிலை நிறுவப்படுகிறது. மேலும் யாத்திரிகனின் ஒழுக்கத் தகுதி வலியுறுத்தப்படுகிறது: தீர்த்தஸ்நானம் காமம் (ஆசை) மற்றும் கோபம் நீங்கி, தூய உள்ளத்துடன் செய்யப்பட வேண்டும். இவ்வாறு ஸ்நானம் செய்பவருக்கு ஆயிரம் பசுதானத்தின் பலனுக்கு இணையான நிச்சய புண்ணியம் கிடைக்கும் எனப் பலश्रுதி கூறுகிறது; வெளிப்புறச் சடங்குடன் உள்ளார்ந்த கட்டுப்பாடும் இணைந்ததே தீர்த்தயாத்திரை எனப் போதிக்கிறது.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले देवतीर्थमनुत्तमम् । तत्र देवैः समागत्य तोषितः परमेश्वरः
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—நர்மதையின் தென் கரையில் ஒப்பற்ற தேவதீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே தேவர்கள் கூடி வந்து பரமேஸ்வரன் (சிவன்) மகிழ்ந்தான்.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कामक्रोधविवर्जितः । स लभेन्नात्र सन्देहो गोसहस्रफलं ध्रुवम्
அந்த தீர்த்தத்தில் காமமும் கோபமும் நீங்கி நீராடுபவன், ஐயமின்றி ஆயிரம் பசுதானத்தின் உறுதியான பலனை அடைவான்.
Verse 130
। अध्याय
இவ்வாறு அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.