Adhyaya 123
இந்த அதிகாரத்தில் முனிவர் மார்கண்டேயர் அரசரிடம் கர்மதீ தீர்த்தத்தின் சுருக்கமான மஹாத்மியத்தை உரைக்கிறார். மகாபலமுடைய கணநாதன் வி்னேசன் அங்கு சன்னிதியாக இருப்பதால், அந்த உயர்ந்த தீர்த்தத்திற்குச் செல்லுமாறு அவர் அறிவுறுத்துகிறார். அங்கு ஸ்நானம் செய்தால், குறிப்பாக சதுர்த்தி நாளில் உபவாசத்துடன் ஸ்நானம் செய்தால், ஏழு பிறவிகளுக்குரிய வி்னங்கள் தணியும் என்று கூறப்படுகிறது. அதே இடத்தில் செய்யப்படும் தானம் அக்ஷய பலனை அளிக்கும் என்பது சந்தேகமின்றி தர்மவாக்காக நிறுவப்படுகிறது; இவ்வாறு தீர்த்தயாத்திரை, சதுர்த்தி ஒழுக்கம், தானம் ஆகியவை வி்னேசன் அருளால் வி்னநாச தத்துவத்துடன் இணைக்கப்படுகின்றன।
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कर्मदीतीर्थमुत्तमम् । यत्र तिष्ठति विघ्नेशो गणनाथो महाबलः
மார்கண்டேயர் கூறினார்—ஓ ராஜேந்திரா! அதன் பின் சிறந்த கர்மதீ தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு மகாபலமுடைய கணநாதன் வி்நேசன் தங்கியிருக்கிறான்।
Verse 2
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां वा ह्युपोषितः । विघ्नं न विद्यते तस्य सप्तजन्मनि भारत
அந்த தீர்த்தத்தில் ஒருவர் நீராடி, சதுர்த்தி நாளில் உபவாசமும் இருந்தால், ஓ பாரதா! அவனுக்கு ஏழு பிறவிகளிலும் தடையில்லை।
Verse 3
तत्र तीर्थे हि यत्किंचिद्दीयते नृपसत्तम । तदक्षयफलं सर्वं जायते नात्र संशयः
ஓ அரசர்களில் சிறந்தவரே! அந்த தீர்த்தத்தில் எதையாயினும் தானமாக அளித்தால், அதன் பலன் முழுமையாக அழியாததாகும்; இதில் ஐயமில்லை।
Verse 123
। अध्याय
இதி அத்தியாய-சமாப்தி.