Adhyaya 113
இந்த அதிகாரத்தில் மārkaṇḍேயர் அரசருக்குப் பயண வழிகாட்டியாகக் கோṭிதீர்த்தத்திற்குச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்தி, அதனை ஒப்பற்ற புனித தீர்த்தமாக வர்ணிக்கிறார். அங்கு பல ரிஷிகள் பரம சித்தி அடைந்ததை நினைவூட்டி, அதனால் அந்த இடம் ‘ரிஷிகோṭி’ எனப் புகழ்பெற்றது என்று நிறுவுகிறார். பின்னர் அந்தத் தலத்துடன் தொடர்புடைய மூன்று புண்ணிய வழிகள் கூறப்படுகின்றன—(1) தீர்த்தஸ்நானம் செய்து பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம்; ஒரே பிராமணனைத் திருப்திப்படுத்தும் பலன் ‘கோṭி’ பிராமணர்களுக்கு உணவளித்ததற்குச் சமம் எனப் புண்ணியப் பெருக்கைச் சொல்கிறது. (2) ஸ்நானத்திற்குப் பின் பித்ரு தேவதைகளுக்கு மரியாதை/தர்ப்பணம்-ஸ்ராத்தம் செய்து யாத்திரையில் பித்ரு தர்மத்தை இணைக்கிறது. (3) அங்கே மகாதேவரை வழிபட்டால் வாஜபேய யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும் என வாக்குறுதி அளிக்கிறது. இவ்வாறு கோṭிதீர்த்தத்தின் மகிமை தலம்–செயல்–பலश्रுதி என்ற அமைப்பில் சுருக்கமாகத் தரப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कोटितीर्थमनुत्तमम् । ऋषिकोटिर्गता तत्र परां सिद्धिमुपागता
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர், அரசே, ஒப்பற்ற கோடிதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே ஒரு கோடி ரிஷிகள் பரம சித்தியை அடைந்தனர்॥
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुचिः । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता
அந்த தீர்த்தத்தில் யார் நீராடி தூய்மையுடன் பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்கிறாரோ—அங்கே ஒரு பண்டித பிராமணனைப் போஷித்தாலே ஒரு கோடியை போஷித்த பலன் உண்டாகும்॥
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । पूजिते तु महादेवे वाजपेयफलं लभेत्
அந்த தீர்த்தத்தில் யார் நீராடி பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் வழிபடுகிறாரோ—அங்கே மகாதேவனை வழிபட்டால் வாஜபேய யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்॥
Verse 113
। अध्याय
இதி அத்தியாயம் சமாப்தம்.