Adhyaya 105

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । करञ्जाख्यं ततो गच्छेत्सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பின் உபவாசமுடன், இந்திரியங்களை அடக்கி, கரஞ்சா எனப்படும் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அரசே, அங்கு நீராடினால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 2

अर्चयित्वा महादेवं दत्त्वा दानं तु भक्तितः । सुवर्णं रजतं वापि मणिमौक्तिकविद्रुमान्

மகாதேவரை வழிபட்டு, பக்தியுடன் தானம் அளிக்க வேண்டும்—தங்கம், வெள்ளி அல்லது மணிகள், முத்துகள், பவளம் முதலியன।

Verse 3

पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च । कोटिकोटिगुणं सर्वं जायते नात्र संशयः

பாதுகை-உபானஹம், குடை, படுக்கை, போர்வைகள் முதலிய எத்தகைய தானமாயினும், அவை அனைத்தும் கோடி கோடி மடங்கு புண்ணியத்தை அளிக்கும்; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 105

। अध्याय

இங்கு அத்தியாயம் நிறைவு.