Adhyaya 102

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । मन्मथेशं ततो गच्छेत्सर्वदेवनमस्कृतम् । स्नानमात्रान्नरो राजन्यमलोकं न पश्यति

மார்க்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர் எல்லாத் தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் மன்மதேசனை அணுக வேண்டும். அரசே, அங்கே வெறும் ஸ்நானமட்டினாலே மனிதன் யமலோகத்தை காணான்।

Verse 2

अनपत्या या च नारी स्नायाद्वै पाण्डुनन्दन । पुत्रं सा लभते पार्थ सत्यसङ्घं दृढव्रतम्

பாண்டுநந்தன பார்தா, பிள்ளையில்லாத பெண் அங்கே நீராடினால், சத்தியத்தில் நிலைத்தும் உறுதியான விரதமுடையவனுமான மகனைப் பெறுவாள்।

Verse 3

तत्र स्नात्वा नरो राजञ्छुचिः प्रयतमानसः । उपोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत्

அரசே, அங்கே நீராடி தூய்மையுடன், கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் ஒருவர் ஒரு இரவு உபவாசம் செய்தால், ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியத்தை அடைவார்.

Verse 4

कामिकं तीर्थराजं तु तादृशं न भविष्यति । त्रिरात्रं कुरुते राजन्स गोलक्षफलं लभेत्

அரசே, விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் இத்தகைய ‘தீர்த்தராஜன்’ வேறெங்கும் இல்லை. அங்கே மூன்று இரவு விரதம் செய்பவர் இலட்சம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியம் பெறுவர்.

Verse 5

तत्र नृत्यं प्रकर्तव्यं तुष्यते परमेश्वरः । गीतवादित्रनिर्घोषै रात्रौ जागरणेन च

அங்கே புனித நடனம் செய்ய வேண்டும்; பாடல்களும் வாத்தியங்களும் முழங்க, இரவு விழிப்புடன் இருப்பதாலும் பரமேஸ்வரன் (சிவன்) மகிழ்வான்.

Verse 6

एरण्ड्यां च महादेवो दृष्टो मे मन्मथेश्वरः । किं समर्थो यमो रुष्टो भद्रो भद्राणि पश्यति

மேலும் ஏரண்டியில் நான் மகாதேவனை மன்மதேஸ்வரராக தரிசித்தேன். அங்கே கோபித்த யமனுக்கும் என்ன வல்லமை? ஏனெனில் மங்களகரமான ஆண்டவன் மங்களமே பார்த்து மங்களமே அருள்வான்.

Verse 7

कामेन स्थापितः शम्भुरेतस्मात्कामदो नृप । सोपानः स्वर्गमार्गस्य पृथिव्यां मन्मथेश्वरः

அரசே, இங்கே காமனால் சம்பு நிறுவப்பட்டார்; ஆகவே அவர் விருப்பங்களை அருள்பவர். பூமியில் உள்ள இந்த மன்மதேஸ்வரன் சொர்க்கமார்க்கத்திற்கான படிக்கட்டாக இருக்கிறார்.

Verse 8

विशेषश्चात्र सन्ध्यायां श्राद्धदाने च भारत । अन्नदानेन राजेन्द्र कीर्तितं फलमुत्तमम्

ஓ பாரதா! இங்கு சந்த்யா வழிபாட்டு நேரத்திலும், ஸ்ராத்த தானத்திலும் சிறப்பு மகிமை உண்டு. ஓ ராஜேந்திரா! அன்னதானத்தின் உத்தம பலன் இங்கு புகழ்ந்து கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 9

एतत्ते सर्वमाख्यातं तव भक्त्या तु भारत । पृथिव्यां सागरान्तायां प्रख्यातो मन्मथेश्वरः

ஓ பாரதா! உன் பக்தியினால் இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன. கடலால் சூழப்பட்ட பூமியெங்கும் மன்மதேஸ்வரர் புகழ்பெற்றவர்.

Verse 10

गोदानं पाण्डवश्रेष्ठ त्रयोदश्यां प्रकारयेत् । चैत्रे मासि सिते पक्षे तत्र गत्वा जितेन्द्रियः

ஓ பாண்டவசிரேஷ்டா! திரயோதசி நாளில் கோதானத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும். சைத்ர மாத சுக்லபக்ஷத்தில் அங்கு சென்று, இந்திரியங்களை அடக்கி (அதைச் செய்ய வேண்டும்).

Verse 11

रात्रौ जागरणं कृत्वा देवस्याग्रे नृपोत्तम । दीपं भक्त्या घृतेनैव देवस्याग्रे निवेदयेत्

ஓ ந்ருபோத்தமா! தேவன் முன்னிலையில் இரவு விழிப்பை மேற்கொண்டு, பக்தியுடன் நெய் விளக்கை ஆண்டவன் முன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 12

स्त्र्यथ वा पुरुषो वापि सममेतत्फलं स्मृतम्

பெண்ணாக இருந்தாலும் ஆணாக இருந்தாலும்—இந்த அனுஷ்டானத்தின் பலன் ஒன்றே என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 102

। अध्याय

இவ்வாறு அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.