इन्द्रा॑ग्नी॒ आ ग॑तᳪ सु॒तं गी॒र्भिर्नभो॒ वरे॑ण्यम् । अ॒स्य पा॑तं धि॒येषि॒ता । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसीन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑रिन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वा
índrāgnī́ ā́ gatáṃ sutáṃ gī́rbhir nabhó váreṇyam | asyá pā́taṃ dhiyéṣitā́ | upayā́ma-gṛhīto’sīndrāgníbhyāṃ tváiṣá te yónir indrāgníbhyāṃ tvā
இந்திரா–அக்னியே, நீங்கள் இருவரும் வாருங்கள்—எங்கள் கீர்த்தனைகளுடன், உயர்ந்த ஆகாயம் போல் சிறந்த, பிழிந்த சோமத்தினிடம். புனித ‘தியா’வால் தூண்டப்பட்டு இதை அருந்துங்கள். ‘உபயாம-க்ருஹீத’ நீ—இந்திரா–அக்னிக்காக உன்னை! இதுவே உன் ‘யோனி’ (ஆதாரம்)—இந்திரா–அக்னிக்காக உன்னை!
इन्द्रा-अग्नी । आ । गतम् । सुतम् । गीर्भिः । नभः । वरेण्यम् । अस्य । पातम् । धिया-इषिता । उप-याम-गृहीतः । असि । इन्द्रा-अग्निभ्याम् । त्वा । एषः । ते । योनिः । इन्द्रा-अग्निभ्याम् । त्वा