शिवपुराण-प्रशंसा (Praise of the Śiva Purāṇa) / Śivapurāṇa Māhātmya

Verse 1

सूत उवाच । साधुपृष्टं साधवो वस्त्रैलोक्यहितकारकम् । गुरुं स्मृत्वा भवत्स्नेहाद्वक्ष्ये तच्छृणुतादरात्

சூதர் கூறினார்—அருளாளர்களே, நீங்கள் நன்றாகக் கேட்டீர்கள்; அது மூவுலக நலனுக்குரியது. குருவை நினைத்து, உங்கள் அன்பால் உந்தப்பட்டு நான் விளக்குகிறேன்; பக்தியுடன் கேளுங்கள்।

Verse 2

इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां द्वितीयोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமகாபுராணத்தின் வித்யேஸ்வரஸம்ஹிதையில் இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 3

कलिकल्मषविध्वंसि यस्मिञ्छिवयशः परम् । विजृम्भते सदा विप्राश्चतुर्वर्गफलप्रदम्

ஓ விப்ரர்களே, எதில் சிவனின் பரம யசஸ் எப்போதும் ஒளிர்ந்து விரிகிறதோ, அந்தப் புனிதப் பாராயணம் கலியுகப் பாவங்களை அழித்து, தர்மம்-அர்த்தம்-காமம்-மோட்சம் எனும் நான்கு புருஷார்த்தப் பலன்களையும் அளிக்கிறது।

Verse 4

तस्याध्ययनमात्रेण पुराणस्य द्विजोत्तमाः । सर्वोत्तमस्य शैवस्य ते यास्यंति सुसद्गतिम्

ஓ த்விஜோத்தமர்களே, அந்தப் புராணத்தை—மிகச் சிறந்த சைவ சாஸ்திரத்தை—வெறும் படிப்பதினாலேயே அவர்கள் பரம மங்களமான சத்கதி, அதாவது மோட்சத்தை, அடைவார்கள்।

Verse 5

तावद्विजृंभते पापं ब्रह्महत्यापुरस्सरम् । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

உலகில் சிவபுராணம் எழுந்து (பிரசாரம் பெற்று) வெளிப்படும் வரை, பாவம்—முதன்மையாகப் பிராமணஹத்தி போன்றது—பரவிக்கொண்டே இருக்கும்।

Verse 6

तावत्कलिमहोत्पाताः संचरिष्यंति निर्भयाः । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

இந்த உலகில் சிவபுராணம் எழுந்து அறிவிக்கப்படும் வரை, கலியுகத்தின் பயங்கர அபசகுனங்கள் அஞ்சாமல் அலைந்து திரியும்—அய்யோ!

Verse 7

तावत्सर्वाणि शास्त्राणि विवदंति परस्परम् । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

இந்த உலகில் சிவபுராணம் எழுந்து வெளிப்படும் வரை, எல்லா சாஸ்திரங்களும் ஒன்றோடொன்று வாதாடிக் கொண்டிருக்கும்—அய்யோ!

Verse 8

तावत्स्वरूपं दुर्बोधं शिवस्य महतामपि । यावच्छिवपुराणं हि नो देष्यति जगत्यहो

இந்த உலகில் சிவபுராணம் அருளப்பட்டு போதிக்கப்படும் வரை, சிவனின் உண்மைச் சொரூபம் மகான்களுக்குக் கூட புரிதற்கரியதாகவே இருக்கும்—அய்யோ!

Verse 9

तावद्यमभटाः क्रूराः संचरिष्यंति निर्भयाः । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

இந்த உலகில் சிவபுராணம் உதித்து பிரகடனமாகும் வரை, யமனின் கொடிய தூதர்கள் அஞ்சாமல் உலகமெங்கும் அலைவார்கள்।

Verse 10

तावत्सर्वपुराणानि प्रगर्जंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

இந்த உலகில் சிவபுராணம் உதித்து வெளிப்படும் வரை, பூமியின் மேல் எல்லாப் புராணங்களும் முழங்கிக் கொண்டிருக்கும்।

Verse 11

तावत्सर्वाणि तीर्थानि विवदंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

அய்யோ, உலகில் சிவபுராணம் வெளிப்படும் வரை, பூமியிலுள்ள எல்லா தீர்த்தங்களும் தம்முள் தாம் மேன்மைக்காக வாதிடுகின்றன।

Verse 12

तावत्सर्वाणि मंत्राणि विवदंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

பூமியில் சிவபுராணம் வெளிப்படும் வரை, பூமியிலுள்ள எல்லா மந்திரங்களும் தம்முள் தாம் மேன்மைக்காக வாதிடுகின்றன।

Verse 13

तावत्सर्वाणि क्षेत्राणि विवदंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

பூமியில் சிவபுராணம் வெளிப்படும் வரை, பூமியிலுள்ள எல்லா புனிதக் க்ஷேத்திரங்களும் தம்முள் தாம் மேன்மைக்காக வாதிடுகின்றன।

Verse 14

तावत्सर्वाणि पीठानि विवदंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

பூமியில் சிவபுராணம் எழுந்து அறிவிக்கப்படும் வரை, இவ்வுலகில் உள்ள எல்லா தர்மபீடங்களும் ஒன்றோடொன்று வாதாடிக் கொண்டே இருக்கும்।

Verse 15

तावत्सर्वाणि दानानि विवदंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

பூமியில் சிவபுராணம் அறிவிக்கப்படும் வரை, இவ்வுலகில் எல்லா தானங்களும் விவாதத்திற்குரியவையாகவே இருந்து கொண்டிருக்கும்।

Verse 16

तावत्सर्वे च ते देवा विवदंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

சிவபுராணம் பூமியில் இன்னும் வெளிப்படாத வரையில், அந்த எல்லா தேவர்களும் பூமித்தளத்தில் வாதாடிக் கொண்டிருந்தனர்.

Verse 17

तावत्सर्वे च सिद्धान्ता विवदंति महीतले । यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

சிவபுராணம் உலகில் அறிவிக்கப்பட்டு எழுந்துவரும் வரை, பூமித்தளத்தில் எல்லா சித்தாந்தங்களும் வாதத்தில் ஈடுபட்டே இருக்கும்.

Verse 18

अस्य शैवपुराणस्य कीर्तनश्रवणाद्द्विजाः । फलं वक्तुं न शक्नोमि कार्त्स्न्येन मुनिसत्तमाः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, ஓ முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே—இந்த ஷைவபுராணத்தின் கீர்த்தனமும் செவிமடுப்பும் தரும் பலனை நான் முழுமையாகச் சொல்ல இயலாது.

Verse 19

तथापि तस्य माहात्म्यं वक्ष्ये किंचित्तु वोनघाः । चित्तमाधाय शृणुत व्यासेनोक्तं पुरा मम

ஆயினும், ஓ பாவமற்றவர்களே, அவருடைய மகிமையைச் சிறிதளவு நான் உரைப்பேன். மனத்தை நிலைநிறுத்தி கேளுங்கள்—இதனை முன்பு வியாசர் எனக்குச் சொன்னார்.

Verse 20

एतच्छिवपुराणं हि श्लोकं श्लोकार्द्धमेव च । यः पठेद्भक्तिसंयुक्तस्स पापान्मुच्यते क्षणात्

பக்தியுடன் இந்த சிவபுராணத்தின் ஒரு சுலோகம், அல்லது அரைச் சுலோகம் கூட பாராயணம் செய்பவன், கணநேரத்தில் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 21

एतच्छिवपुराणं हि यः प्रत्यहमतंद्रि तः । यथाशक्ति पठेद्भक्त्या स जीवन्मुक्त उच्यते

எவன் இந்த சிவபுராணத்தை தினந்தோறும் சோம்பல் இன்றி, தன் திறனுக்கேற்ப பக்தியுடன் பாராயணம் செய்கிறானோ—அவன் ஜீவன்முக்தன் எனப் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 22

एतच्छिवपुराणं हि यो भक्त्यार्चयते सदा । दिने दिनेऽश्वमेधस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

எவன் இந்த சிவபுராணத்தை எப்போதும் பக்தியுடன் ஆராதித்து வணங்குகிறானோ, அவன் ஐயமின்றி தினந்தோறும் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைகிறான்.

Verse 23

एतच्छिवपुराणं यस्साधारणपदेच्छया । अन्यतः शृणुयात्सोऽपि मत्तो मुच्येत पातकात्

எவன் சாதாரண பலன்களை விரும்பியும், பிறரிடமிருந்து இந்த சிவபுராணத்தை கேட்கிறானோ—அவனும் என்னால் (சிவனால்) பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.

Verse 24

एतच्छिवपुराणं यो नमस्कुर्याददूरतः । सर्वदेवार्चनफलं स प्राप्नोति न संशयः

யார் இந்த சிவபுராணத்தைத் தொலைவிலிருந்தும் பக்தியுடன் வணங்குகிறாரோ, அவர் ஐயமின்றி எல்லாத் தேவர்களையும் வழிபட்ட புண்ணியப் பயனை அடைவார்.

Verse 25

एतच्छिवपुराणं वै लिखित्वा पुस्तकं स्वयम् । यो दद्याच्छिवभक्तेभ्यस्तस्य पुण्यफलं शृणु

யார் தாமே இந்த சிவபுராணத்தை எழுதி நூலாக்கி சிவபக்தர்களுக்கு தானமாக அளிக்கிறாரோ, அவருக்குக் கிடைக்கும் புண்ணியப் பயனை கேளுங்கள்.

Verse 26

अधीतेषु च शास्त्रेषु वेदेषु व्याकृतेषु च । यत्फलं दुर्लभं लोके तत्फलं तस्य संभवेत्

சாஸ்திரங்களையும் வேதங்களையும் கற்று, அவற்றின் விளக்கப்பட்ட போதனைகளில் தேர்ச்சி பெற்றால், உலகில் அரிதாகக் கிடைக்கும் பயனே அவனுக்குக் கிடைக்கும்।

Verse 27

एतच्छिवपुराणं हि चतुर्दश्यामुपोषितः । शिवभक्तसभायां यो व्याकरोति स उत्तमः

சதுர்தசியன்று உபவாசம் இருந்து, சிவபக்தர்களின் சபையில் இந்த சிவபுராணத்தை உரைத்து விளக்குபவன் நிச்சயமாக மிகச் சிறந்தவன்।

Verse 28

प्रत्यक्षरं तु गायत्रीपुरश्चर्य्याफलं लभेत् । इह भुक्त्वाखिलान्कामानं ते निर्वाणतां व्रजेत्

இந்த (மந்திரத்தின்) ஒவ்வொரு எழுத்திற்கும் காயத்ரீ புரஸ்சர்யை செய்ததற்குச் சமமான பலன் கிடைக்கும்; இவ்வாழ்வில் எல்லா விருப்பங்களையும் அனுபவித்து இறுதியில் சிவ-நிர்வாணத்தை அடைவான்।

Verse 29

उपोषितश्चतुर्दश्यां रात्रौ जागरणान्वितः । यः पठेच्छृणुयाद्वापि तस्य पुण्यं वदाम्यहम्

சதுர்தசியன்று உபவாசம் இருந்து இரவு விழிப்புடன் பாராயணம் செய்வதோ அல்லது கேட்பதோ செய்பவனின் புண்ணியத்தை நான் இப்போது கூறுகிறேன்।

Verse 30

कुरुक्षेत्रादिनिखिलपुण्यतीर्थेष्वनेकशः । आत्मतुल्यधनं सूर्य्यग्रहणे सर्वतोमुखे

குருக்ஷேத்திரம் முதலான எல்லாப் புண்ணியத் தீர்த்தங்களிலும், எங்கும் தெரியும் சூரிய கிரகண நேரத்தில், தன் உயிர்க்குச் சமமான செல்வத்தை மீண்டும் மீண்டும் தானம் செய்தாலும்—இங்கு உரைக்கப்படும் ஷைவப் புண்ணியம் அதைவிட உயர்ந்தது.

Verse 31

विप्रेभ्यो व्यासमुख्येभ्यो दत्त्वायत्फलमश्नुते । तत्फलं संभवेत्तस्य सत्यं सत्यं न संशयः

வ்யாசர் முதலிய முனிவர்களைத் தலைமையாகக் கொண்ட பிராமணர்களுக்கு தானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலன், அதே பலன் தானம் செய்தவர்க்கு நிச்சயமாக உண்டாகும்—இது உண்மை, உண்மையே; ஐயமில்லை।

Verse 32

एतच्छिवपुराणं हि गायते योप्यहर्निशम् । आज्ञां तस्य प्रतीक्षेरन्देवा इन्द्र पुरो गमाः

யார் இந்த சிவபுராணத்தை இரவும் பகலும் பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவருடைய ஆணைக்காக இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் காத்திருப்பார்கள்।

Verse 33

एतच्छिवपुराणं यः पठञ्छृण्वन्हि नित्यशः । यद्यत्करोति सत्कर्म तत्कोटिगुणितं भवेत्

யார் தினமும் இந்த சிவபுராணத்தைப் பாராயணம் செய்து கேட்கிறாரோ, அவர் செய்யும் எந்தச் சத்கர்மமும் கோடி மடங்காகப் பெருகும்।

Verse 34

समाहितः पठेद्यस्तु तत्र श्रीरुद्र संहिताम् । स ब्रह्मघ्नोऽपि पूतात्मा त्रिभिरेवादिनैर्भवेत्

யார் ஒருமுகமும் நிலைத்த மனத்தோடு அங்கே ஸ்ரீ ருத்ர-ஸம்ஹிதையைப் பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவர் பிராமணஹத்தியையாளர் ஆனாலும் மூன்று நாட்களிலேயே உள்ளம் தூய்மையடைவார்.

Verse 35

तां रुद्र संहितां यस्तु भैरवप्रतिमांतिके । त्रिः पठेत्प्रत्यहं मौनी स कामानखिलां ल्लभेत्

மௌனம் கடைப்பிடித்து பைரவப் பிரதிமையின் அருகில் அந்த ருத்ர-ஸம்ஹிதையை தினமும் மூன்று முறை பாராயணம் செய்பவன், சிவனின் அருளால் எல்லா வேண்டுதல்களையும் அடைவான்.

Verse 36

तां रुद्र संहितां यस्तु सपठेद्वटबिल्वयोः । प्रदक्षिणां प्रकुर्वाणो ब्रह्महत्या निवर्तते

ஆல் மரமும் வில்வ மரமும் உள்ள சன்னிதியில் அந்த ருத்ர-ஸம்ஹிதையைப் பாராயணம் செய்து பிரதட்சிணை செய்பவன், பிரம்மஹத்த்யா எனும் மகாபாபத்திலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 37

कैलाससंहिता तत्र ततोऽपि परमस्मृता । ब्रह्मस्वरूपिणी साक्षात्प्रणवार्थप्रकाशिका

அவற்றில் கைலாச-ஸம்ஹிதை இன்னும் உயர்ந்ததாக நினைக்கப்படுகிறது. அது சாக்ஷாத் பிரம்மஸ்வரூபம்; பிரணவம் (ஓம்) என்பதின் உண்மைப் பொருளை வெளிப்படுத்துகிறது।

Verse 38

कैलाससंहितायास्तु माहात्म्यं वेत्ति शंकरः । कृत्स्नं तदर्द्धं व्यासश्च तदर्द्धं वेद्म्यहं द्विजाः

கைலாச-ஸம்ஹிதையின் மஹாத்மியத்தை முழுமையாக சங்கரனே அறிவான். அந்த முழுமையின் பாதியை வியாசர் அறிவார்; வியாசர் அறிந்த பாதியின் பாதியை நான் அறிவேன்—ஓ த்விஜர்களே।

Verse 39

तत्र किंचित्प्रवक्ष्यामि कृत्स्नं वक्तुं न शक्यते । यज्ज्ञात्वा तत्क्षणाल्लोकश्चित्तशुद्धिमवाप्नुयात्

இவ்விஷயத்தில் நான் சிறிதளவே கூறுவேன்; முழுமையாகச் சொல்ல இயலாது. இதை அறிந்தவன் உடனே மனத் தூய்மையை அடைவான்।

Verse 40

न नाशयति यत्पापं सा रौद्री संहिता द्विजाः । तन्न पश्याम्यहं लोके मार्गमाणोऽपि सर्वदा

ஓ த்விஜர்களே, ரௌத்ரீ ஸம்ஹிதை அழிக்காத பாபம் என்று இந்த உலகில் எங்கும் நான் காணவில்லை; எப்போதும் தேடியும் அப்படியே.

Verse 41

शिवेनोपनिषत्सिंधुमन्थनोत्पादितां मुदा । कुमारायार्पितां तां वै सुधां पीत्वाऽमरो भवेत्

சிவன் உபநிஷத்-கடலை மத்தி மகிழ்வுடன் வெளிப்படுத்தி குமாரனுக்கு அர்ப்பணித்த அந்த சுதையை யார் பருகுகிறாரோ, அவர் அமரனாவார்।

Verse 42

ब्रह्महत्यादिपापानां निष्कृतिं कर्तुमुद्यतः । मासमात्रं संहितां तां पठित्वा मुच्यते ततः

பிரம்மஹத்த்யை முதலான பாபங்களுக்கு பரிகாரம் செய்ய விரும்புவோர், அந்த ஸம்ஹிதையை ஒரு மாதம் மட்டும் பாராயணம் செய்தால் பின்னர் விடுதலை பெறுவர்।

Verse 43

दुष्प्रतिग्रहदुर्भोज्यदुरालापादिसंभवम् । पापं सकृत्कीर्तनेन संहिता सा विनाशयेत्

தகாதவரிடமிருந்து தானம் பெறுதல், தடைசெய்யப்பட்ட/அசுத்த உணவு, கடுஞ்சொல் முதலியவற்றால் உண்டாகும் பாபங்களை அந்த ஸம்ஹிதை ஒருமுறை கீர்த்தித்தாலே அழிக்கிறது।

Verse 44

शिवालये बिल्ववने संहितां तां पठेत्तु यः । स तत्फलमवाप्नोति यद्वाचोऽपि न गोचरे

சிவாலயத்தில், பில்வவனத்தில் அந்த ஸம்ஹிதையைப் பாராயணம் செய்பவன், சொல்லாலும் எட்டாத மகத்தான பலனை அடைவான்.

Verse 45

संहितां तां पठन्भक्त्या यः श्राद्धे भोजयेद्द्विजान् । तस्य ये पितरः सर्वे यांति शंभोः परं पदम्

பக்தியுடன் அந்த ஸம்ஹிதையைப் பாராயணம் செய்து, ஸ்ராத்தத்தில் த்விஜர்களுக்கு (பிராமணர்களுக்கு) அன்னதானம் செய்பவனின் பித்ருக்கள் அனைவரும் சம்புவின் பரம பதத்தை அடைவர்.

Verse 46

चतुर्दश्यां निराहारो यः पठेत्संहितां च ताम् । बिल्वमूले शिवः साक्षात्स देवैश्च प्रपूज्यते

சதுர்தசி நாளில் உபவாசமிருந்து அந்த ஸம்ஹிதையைப் பாராயணம் செய்பவன், பில்வமரத்தின் அடியில் சாட்சாத் சிவனாகவே ஆகி, தேவர்களாலும் வணங்கப்படுவான்।

Verse 47

अन्यापि संहिता तत्र सर्वकामफलप्रदा । उभे विशिष्टे विज्ञेये लीलाविज्ञानपूरिते

அங்கே இன்னொரு ஸம்ஹிதையும் உள்ளது; அது எல்லா நற்காமங்களின் பலன்களையும் அளிக்கிறது. இரண்டையும் சிறப்புடையவை என அறிக—தெய்வ லீலையும் மெய்ஞ்ஞானமும் நிறைந்தவை।

Verse 48

तदिदं शैवमाख्यातं पुराणं वेदसंमितम् । निर्मितं तच्छिवेनैव प्रथमं ब्रह्मसंमितम्

இதுவே ஷைவ புராணம்; இது வேதங்களுக்கு ஒத்ததாக அறிவிக்கப்பட்டது. இதை முதலில் சிவபெருமான் தாமே இயற்றி, ஆதியில் பிரஹ்ம-ஸம்ஹிதையாக நிறுவினார்।

Verse 49

विद्येशंच तथारौद्रं वैनायकमथौमिकम् । मात्रं रुद्रै कादशकं कैलासं शतरुद्र कम्

(இந்தப் புராணத்தில்) வித்யேஸ்வர ஸம்ஹிதையும் ரௌத்ர ஸம்ஹிதையும்; மேலும் வைநாயகம், ஔமிகம், மாத்ரம், ருத்ரைகாதசகம், கைலாசம், சதருத்ரகம் ஆகியவை அடங்குகின்றன।

Verse 50

कोटिरुद्र सहस्राद्यं कोटिरुद्रं तथैव च । वायवीयं धर्मसंज्ञं पुराणमिति भेदतः

வகைப்பாட்டின்படி இது ‘தர்ம’ எனப் பெயர்பெற்ற வாயவீய புராணம் எனக் கூறப்படுகிறது; மேலும் ஸஹஸ்ர-கோடிருத்ர முதலிய பிரிவுகளுடன் கூடிய கோடிருத்ரமாகவும் கணிக்கப்படுகிறது।

Verse 51

संहिता द्वादशमिता महापुण्यतरा मता । तासां संख्यां ब्रुवे विप्राः शृणुतादरतोखिलम्

இந்த ஸம்ஹிதை பன்னிரண்டு பிரிவுகளைக் கொண்டதாகவும் மிகப் பெரும் புண்ணியத்தை அளிப்பதாகவும் கருதப்படுகிறது. ஓ விப்ரர்களே, இப்போது அவற்றின் எண்ணிக்கையைச் சொல்கிறேன்—முழுவதையும் பக்தியுடன் கவனித்து கேளுங்கள்.

Verse 52

विद्येशं दशसाहस्रं रुद्रं वैनायकं तथा । औमं मातृपुराणाख्यं प्रत्येकाष्टसहस्रकम्

‘வித்யேச்வர’ பகுதி பத்தாயிரம் சுலோகங்களுடையது; அதுபோல ‘ருத்ர’ மற்றும் ‘வைநாயக’மும். ‘ஔம’ மற்றும் ‘மாத்ருபுராண’ எனப்படும் பகுதி—இவற்றில் ஒவ்வொன்றும் எட்டாயிரம் சுலோகங்கள் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 53

त्रयोदशसहस्रं हि रुद्रै कादशकं द्विजाः । षट्सहस्रं च कैलासं शतरुद्रं तदर्द्धकम्

ஓ த்விஜர்களே, ‘ருத்ரைகாதச’ பதிமூன்றாயிரம் (சுலோகங்கள்) எனக் கூறப்படுகிறது. ‘கைலாச’ ஆறாயிரம்; ‘சதருத்ர’ அதன் பாதி (அதாவது மூவாயிரம்).

Verse 54

कोटिरुद्रं त्रिगुणितमेकादशसहस्रकम् । सहस्रकोटिरुद्रा ख्यमुदितं ग्रंथसंख्यया

நூல்-கணக்கின்படி ‘கோடிருத்ர’ மூன்று மடங்காகக் கூறப்பட்டு பதினொன்றாயிரம் (சுலோகங்கள்) எனப்படுகிறது; மேலும் ‘ஸஹஸ்ர-கோடி-ருத்ர’ என அழைக்கப்படுவதும் நூல் எண்ணிக்கையின்படி உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 55

वायवीयं खाब्धिशतं घर्मं रविसहस्रकम् । तदेवं लक्षसंख्याकं शैवसंख्याविभेदतः

சைவ எண்ணிக்கை முறையில் ‘காப்தி’யின் நூறு ‘வாயவீயம்’ என்றும், ‘ரவி’யின் ஆயிரம் ‘கர்மம்’ என்றும் கூறப்படும். இவ்வாறு சைவ எண்ணியல் பெயர்வேறுபாடுகளால் இலட்சம் (ஒரு இலட்சம்) வரை எண்ணிக்கை வெளிப்படுகிறது.

Verse 56

व्यासेन तत्तु संक्षिप्तं चतुर्विंशत्सहस्रकम् । शैवं तत्र चतुर्थं वै पुराणं सप्तसंहितम्

அந்த புராணத் தொகுதியை வியாசர் சுருக்கி இருபத்திநான்கு ஆயிரம் ஸ்லோகங்களாக அமைத்தார். அவற்றில் ஷைவ புராணம் நிச்சயமாக நான்காவது; அது ஏழு ஸம்ஹிதைகளால் ஆனது.

Verse 57

शिवे संकल्पितं पूर्वं पुराणं ग्रन्थसंख्यया । शतकोटिप्रमाणं हि पुरा सृष्टौ सुविस्मृतम्

ஹே சிவே (பார்வதி), இந்தப் புராணம் முன்பு சிவனால் பல பகுதிகளின் அளவின்படி முதலில் சங்கல்பிக்கப்பட்டது. ஆதிக் சிருஷ்டியில் இது நூறு கோடி ஸ்லோகங்கள் வரை விரிந்திருந்தது; பின்னர் அது மிகுந்த அளவில் மறக்கப்பட்டது.

Verse 58

व्यस्तेष्टादशधा चैव पुराणे द्वापरादिषु । चतुर्लक्षेण संक्षिप्ते कृते द्वैपायनादिभिः

த்வாபர யுகத்திலும் அதன் பிந்தைய யுகங்களிலும் புராணம் பதினெட்டு பிரிவுகளாகவும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது. அது நான்கு லட்சம் ஸ்லோகங்களாகச் சுருக்கப்பட்டபோது, த்வைபாயனன் (வியாசர்) முதலிய முனிவர்கள் அதைத் தொகுத்தனர்.

Verse 59

प्रोक्तं शिवपुराणं हि चतुर्विंशत्सहस्रकम् । श्लोकानां संख्यया सप्तसंहितं ब्रह्मसंमितम्

சிவபுராணம் நிச்சயமாக இருபத்திநான்கு ஆயிரம் ஸ்லோகங்கள் கொண்டதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஸ்லோக எண்ணிக்கையின்படி அது ஏழு ஸம்ஹிதைகளாக அமைந்து, பிரம்மசம்மதமான அதிகார அளவைக் கொண்டது.

Verse 60

विद्येश्वराख्या तत्राद्या रौद्री ज्ञेया द्वितीयिका । तृतीया शतरुद्रा ख्या कोटिरुद्रा चतुर्थिका

அவற்றில் முதலாவது ‘வித்யேஸ்வர’ என அறியப்படும்; இரண்டாவது ‘ரௌத்ரீ’ எனக் கொள்ளப்பட வேண்டும். மூன்றாவது ‘சதருத்ரா’ என்றும், நான்காவது ‘கோடிருத்ரா’ என்றும் புகழ்பெற்றது.

Verse 61

पंचमी चैव मौमाख्या षष्ठी कैलाससंज्ञिका । सप्तमी वायवीयाख्या सप्तैवं संहितामताः

ஐந்தாவது ‘உமா ஸம்ஹிதை’ எனவும், ஆறாவது ‘கைலாச ஸம்ஹிதை’ எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. ஏழாவது ‘வாயவீய ஸம்ஹிதை’—இவ்வாறு ஏழு ஸம்ஹிதைகள் என மரபு கூறுகிறது।

Verse 62

ससप्तसंहितं दिव्यं पुराणं शिवसंज्ञकम् । वरीवर्ति ब्रह्मतुल्यं सर्वोपरि गतिप्रदम्

ஏழு ஸம்ஹிதைகளுடன் கூடிய இந்த தெய்வீக புராணம் ‘சிவபுராணம்’ எனப் பெயர்பெற்றது; இது பிரம்மத்துக்கு ஒப்பாக ஒளிர்ந்து, அனைத்திற்கும் மேலாக இருந்து பரமகதி (மோட்சம்) அளிக்கிறது।

Verse 63

एतच्छिवपुराणं हि सप्तसंहितमादरात् । परिपूर्णं पठेद्यस्तु स जीवन्मुक्त उच्यते

இந்த சிவபுராணம் ஏழு ஸம்ஹிதைகளால் நிறைவுற்றது; இதை பக்தியுடன் மரியாதையோடு முழுமையாகப் பாராயணம் செய்பவன் ஜீவன்முக்தன் எனக் கூறப்படுகிறான்।

Verse 64

श्रुतिस्मृतिपुराणेतिहासागमशतानि च । एतच्छिवपुराणस्य नार्हंत्यल्पां कलामपि

ஸ்ருதி, ஸ்ம்ருதி, புராணம், இதிஹாசம், ஆகமம்—இவற்றின் நூற்றுக்கணக்கான நூல்களும் இந்த சிவபுராணத்தின் சிறு பகுதியின்கூட சமமாக இயலாது।

Verse 65

शैवं पुराणममलं शिवकीर्तितं तद्व्यासेन शैवप्रवणेन न संगृहीतम् । संक्षेपतः सकलजीवगुणोपकारे तापत्रयघ्नमतुलं शिवदं सतां हि

இந்த சைவப் புராணம் மாசற்றது; தாமே பகவான் சிவனால் புகழப்பட்டதாகும்; சிவபக்தரான வியாசரும் இதைத் தொகுக்கவில்லை. சுருக்கமாக இது எல்லா உயிர்களின் நற்குணங்களுக்கு உதவியாகவும், மும்மலத் தாபங்களை அழிப்பதாகவும், ஒப்பற்றதாகவும், சத்புருஷர்களுக்கு சிவ—மங்களமும் முக்தியும்—அருள்வதாகவும் உள்ளது।

Verse 66

विकैतवो धर्म इह प्रगीतो वेदांतविज्ञानमयः प्रधानः । अमत्सरांतर्बुधवेद्यवस्तु सत्कॢप्तमत्रैव त्रिवर्गयुक्तम्

இங்கே வஞ்சனையற்ற (தூய) தர்மம் பாடப்படுகிறது—அது முதன்மையானது; வேதாந்தத்தின் அனுபவ ஞானமயமானது. பொறாமையற்ற உள்ளம் கொண்ட ஞானிகளுக்கே அறியத்தக்க இத்தத்துவம், இங்கேயே உறுதியாக நிறுவப்பட்டு, திரிவர்கம் (தர்மம்-அர்த்தம்-காமம்) ஒத்திசைவுடன் நிறைவேறச் செய்து பரம நலத்திற்குத் திசை காட்டுகிறது.

Verse 67

शैवं पुराणतिलकं खलु सत्पुराणं । वेदांतवेदविलसत्परवस्तुगीतम् । यो वै पठेच्च शृणुयात्परमादरेण शंभुप्रियः स हि लभेत्परमां । गतिं वै

இந்த சைவ புராணம் உண்மையில் புராணங்களின் திலகம்—உத்தம சத்புராணம்; வேதமும் வேதாந்தமும் ஒளிரச் சொல்லும் பரமத் தத்துவத்தைப் பாடுகிறது. இதை மிகுந்த பக்தி-மரியாதையுடன் வாசித்தோ கேட்டோ இருப்பவன், ஶம்புவின் பிரியனாகி நிச்சயமாக பரமகதி (மோட்சம்) அடைவான்.