Shloka 66
Praṇava-Māhātmya and the Twofold Mantra (Sūkṣma–Sthūla) in Śaiva Sādhanā
असत्यादिचतुष्पादः सर्वांशः कामरूपधृक् । नास्तिक्यलक्ष्मीर्दुःसंगो वेदबाह्यध्वनिः सदा
asatyādicatuṣpādaḥ sarvāṃśaḥ kāmarūpadhṛk | nāstikyalakṣmīrduḥsaṃgo vedabāhyadhvaniḥ sadā
அவன் பொய்மை முதலிய நான்கு பாதங்களில் நிலைபெற்றவன்; அவன் அதர்மத் தத்துவத்தின் முழுப் பகுதியாய், ஆசை சொல்வதற்கேற்ப வடிவம் தரிப்பவன். அவனுக்கு நாத்திகத்தின் ‘செல்வம்’ உண்டு; தீய நட்பில் ஈடுபட்டு, எப்போதும் வேத அதிகாரத்திற்கு அப்பாற்பட்ட மொழியே பேசுவான்.
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
FAQs
It identifies key signs of bondage (pāśa) in Shaiva terms: untruth, desire-driven identity, disbelief, and corrupt association—traits that turn the soul away from Shiva-oriented dharma and toward further karmic entanglement.
Linga-worship presupposes śraddhā (reverent faith) and alignment with Vedic-Shiva conduct; the verse contrasts that path with nāstikya and veda-bāhya speech, which undermine devotion and the disciplines that make worship transformative.
Adopt satsanga (holy company) and satya (truthfulness), restrain desire-led speech, and stabilize daily japa of the Panchakshara—“Om Namaḥ Śivāya”—as an antidote to veda-bāhya tendencies.