Shloka 41
नरकलोकवर्णनम् (Narakaloka-varṇanam) — Description of the Hell-Realms
संमोहमस्थिभंगश्च तप्तश्चलमयो गुडम् । बहुदुखं महाक्लेशः कश्मलं समलं मलात्
saṃmohamasthibhaṃgaśca taptaścalamayo guḍam | bahudukhaṃ mahākleśaḥ kaśmalaṃ samalaṃ malāt
இது மயக்கத்தை உண்டாக்கி எலும்புகளையும் முறிக்கும்; இது எரியச் செய்து நிலையற்றது—வெப்பத்தில் உருகும் வெல்லம்போல். இது பல துயரங்களையும் பெரும் கிளேசத்தையும் தரும்; இது பாவமயம், களங்கமுற்றது, மலத்திலிருந்து பிறந்த அசுத்தம்.
Suta Goswami (narrating the Uma-saṃhitā discourse to the sages at Naimiṣāraṇya)
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Rudra
FAQs
The verse diagnoses worldly attachment as inherently unstable and impure, producing delusion and suffering; in Shaiva Siddhanta this recognition supports vairāgya and turns the seeker toward Pati (Shiva) as the only liberator from mala and bondage.
By exposing the unreliability of sense-pleasures, it indirectly guides the mind to a steady refuge—Saguna Shiva worship through the Liṅga—so devotion and purity can replace instability and stain, preparing the aspirant for Shiva’s grace.
Cultivate detachment alongside Shiva-upāsanā: japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya), and purity disciplines such as Tripuṇḍra (bhasma) with inward remembrance, to counter mala and mental delusion.