नरकलोकवर्णनम् (Narakaloka-varṇanam) — Description of the Hell-Realms

Verse 1

चित्रगुप्त उवाच । भो भो दुष्कृतकर्म्माणः पर द्रव्यापहारकाः । गर्विता रूपवीर्येण परदारावमर्द्दकाः

சித்திரகுப்தன் கூறினான்— ஏய் ஏய், பாவச் செயல்கள் செய்பவர்களே! பிறர் செல்வத்தை அபகரிப்பவர்களே! அழகும் வலிமையும் என்ற அகந்தையால் மயங்கி பிறர் மனைவியரை அவமதிப்பவர்களே!

Verse 2

यस्त्वयं क्रियते कर्म तदिदं भुज्यते पुनः । तत्किमात्मोपघातार्थं भवद्भिर्दुष्कृतं कृतम्

இங்கே செய்யப்படும் எந்தக் கர்மமும் அதன் பலனை மீண்டும் நிச்சயமாக அனுபவிக்கச் செய்கிறது. அப்படியிருக்க, தன்னழிவிற்காக நீங்கள் ஏன் தீய செயல்களைச் செய்தீர்கள்?

Verse 3

इदानीं किं प्रलप्यध्वे पीड्यमानास्स्वकर्मभिः । भुज्यंतां स्वानि कर्म्माणि नास्ति दोषो हि कस्यचित्

இப்போது ஏன் புலம்புகிறீர்கள், உங்கள் சொந்த கர்மங்களால் துன்புறும்போது? ஒவ்வொருவரும் தம் கர்மத்தின் பலனை அனுபவிக்கட்டும்; உண்மையில் பிறருக்கு குற்றமில்லை.

Verse 4

सनत्कुमार उवाच । एवं ते पृथिवीपालास्संप्राप्तास्तत्समीपतः । स्वकीयैः कर्म्मभिघौरैर्दुष्कर्म्मबलदर्पिणः

சனத்குமாரர் கூறினார்—இவ்வாறு அந்தப் பூமிபாலர்கள் (அரசர்கள்) அவனருகே வந்தடைந்தனர். தங்கள் சொந்தக் கொடிய கர்மங்களால் பயங்கரமடைந்து, தீய செயலால் வந்த வலிமையின் அகந்தையால் மயங்கி, பெருமிதத்துடன் அணுகினர்.

Verse 5

तानपि क्रोधसंयुक्तश्चित्रगुप्तो महाप्रभुः । संशिक्षयति धर्मज्ञो यमराजानुशिक्षया

அவர்களையும் கோபத்துடன் நிறைந்த மகாபிரபு சித்ரகுப்தர்—தர்மத்தை அறிந்தவர்—யமராஜனின் ஆணை மற்றும் ஆட்சிக்கேற்ப தண்டித்து திருத்துகிறார்.

Verse 6

चित्रगुप्त उवाच । भो भो नृपा दुराचाराः प्रजा विध्वंसकारिणः । अल्पकालस्य राज्यस्य कृते किं दुष्कृतं कृतम्

சித்ரகுப்தன் கூறினான்—அய்யோ, அய்யோ! ஓ துராசார அரசர்களே, உங்கள் குடிகளை அழிப்பவர்களே! சிறிது கால அரசாட்சிக்காக நீங்கள் எத்தனை பாவச் செயல்களைச் செய்தீர்கள்?

Verse 7

राज्यभोगेन मोहेन बलादन्यायतः प्रजाः । यद्दण्डिताः फलं तस्य भुज्यतामधुना नृपाः

அரசர்களே! அரச இன்பத்தின் மயக்கத்தால் வலுக்கட்டாயமாகவும் அநியாயமாகவும் நீங்கள் குடிகளைத் தண்டித்தீர்கள்; அதன் பலனை இப்போது அனுபவியுங்கள்।

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां नरकलोकवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ சிவமஹாபுராணத்தின் ஐந்தாம் உமாசம்ஹிதையில் “நரகலோக வர்ணனம்” எனப்படும் எட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 9

पश्यामि तद्बलं नष्टं येन विध्वंसिताः प्रजाः । यमदूतैर्योज्यमाना अधुना कीदृशं भवेत्

முன்பு உயிர்களை அழித்த அந்த வல்லமை இப்போது அழிந்துவிட்டதை நான் காண்கிறேன். இப்போது யமதூதர்கள் அவர்களைப் பிடித்து கட்டி இழுத்துச் செல்லும் போது அவர்களின் நிலை எப்படியாகும்?

Verse 10

सनत्कुमार उवाच । एवं बहुविधैर्वाक्यैरुपलब्धा यमेन ते । स्वानि कर्माणि शोचंति तूष्णीं तिष्ठंति पार्थिवाः

சனத்குமாரர் கூறினார்—இவ்வாறு யமன் பலவகை வார்த்தைகளால் கண்டித்தபோது, அந்தப் பூமியினர் தங்கள் செயல்களை நினைந்து வருந்தி மௌனமாக நிற்கின்றனர்.

Verse 11

इति कर्म्म समुद्दिश्य नृपाणां धर्म्मराड्यमः । तत्पापपंकशुद्ध्यर्थमिदं दूतान्ब्रवीति च

இவ்வாறு அரசர்களின் தர்மமயமான அரசாட்சிக் கடமையைச் சுட்டிக் காட்டி, பாபமெனும் சேற்றைத் தூய்மைப்படுத்தும் பொருட்டு அவர் தூதர்களிடம் இவ்வசனங்களை உரைத்தார்।

Verse 12

यमराज उवाच । भोभोश्चण्ड महाचंड गृहीत्वा नृपतीन्बलात् । नियमेन विशुद्यध्वं क्रमेण नरकाग्निषु

யமராஜன் கூறினான்— “ஓ சண்டா, மகாசண்டா! அந்த அரசர்களை வலியால் பிடியுங்கள்; விதிப்படி படிப்படியாக நரகத் தீயில் அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்।”

Verse 14

सनत्कुमार उवाच । ततश्शीघ्रं समादाय नृपान्संगृह्य पादयोः । भ्रामयित्वा तु वेगेन निक्षिप्योर्ध्वं प्रगृह्य च । सर्वप्रायेण महतातीव तप्ते शिलातले । आस्फालयंति तरसा वज्रेणेव महाद्रुमान्

சனத்குமாரர் கூறினார்— அப்போது அவர்கள் அரசர்களை கால்களால் விரைந்து பிடித்து, பேர்வேகத்தில் சுழற்றி மேலே எறிந்து மீண்டும் பிடித்தனர். பெரும்பாலும் மிகுந்த வெப்பமடைந்த பாறைத்தளத்தில் பெருவலிமையுடன் அடித்து வீழ்த்தினர்— இடியாயுதம் பெரிய மரங்களை வீழ்த்துவது போல।

Verse 15

ततस्सरक्तं श्रोत्रेण स्रवते जर्जरीकृतः । निस्संज्ञस्स सदा देही निश्चेष्टस्संप्रजायते

அப்போது அவன் உடல் சிதைந்து நொறுங்குகிறது; காதின் வழியே இரத்தம் வழிகிறது. உடலுடையவன் தொடர்ந்து மயக்கமடைந்து முற்றிலும் அசைவற்றவனாகிறான்।

Verse 16

ततस्स वायुना स्पृष्टस्सतैरुज्जीवितः पुनः । ततः पापविशुद्ध्यर्थं क्षिपंति नरकार्णवे

பின்னர் காற்றின் தொடுதலால் நூற்றுக்கணக்கானோர் அவனை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கின்றனர்; அதன் பின் பாபத் தூய்மைக்காக அவனை நரகக் கடலில் எறிகின்றனர்।

Verse 17

अष्टाविंशतिसंख्याभिः क्षित्यधस्सप्तकोटयः । सप्तमस्य तलस्यांते घोरे तमसि संस्थितः

பூமியின் கீழே இருபத்தெட்டு மற்றும் ஏழு கோடி (யோஜனை) அளவான ஆழத்தில், ஏழாம் தலத்தின் இறுதியில், அவர் பயங்கர இருளில் நிலைத்துள்ளார்.

Verse 18

घोराख्या प्रथमा कोटिः सुघोरा तदधः स्थिता । अतिघोरा महाघोरा घोररूपा च पंचमी

முதல் பகுதி ‘கோரா’ எனப்படும்; அதன் கீழே ‘சுகோரா’ உள்ளது. பின்னர் ‘அதிகோரா’ மற்றும் ‘மகாகோரா’; ஐந்தாவது ‘கோரரூபா’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 19

षष्ठी तलातलाख्या च सप्तमी च भयानका । अष्टमी कालरात्रिश्च नवमी च भयोत्कटा

ஆறாவது ‘தலாதலா’ எனப்படும்; ஏழாவது பயங்கரமானது. எட்டாவது ‘காலராத்திரி’ என்று அறியப்படும்; ஒன்பதாவது மிகுந்த அச்சமூட்டுவது.

Verse 20

दशमी तदधश्चण्डा महाचण्डा ततोऽप्यधः । चण्डकोलाहला चान्या प्रचण्डा चण्डनायिका

பத்தாவது நிலை ‘தசமீ’. அதன் கீழே ‘சண்டா’; மேலும் கீழே ‘மகாசண்டா’. அதற்கும் கீழே ‘சண்டகோலாஹலா’; மேலும் ‘பிரசண்டா’ மற்றும் ‘சண்டநாயிகா’.

Verse 21

पद्मा पद्मावती भीता भीमा भीषणनायिका । कराला विकराला च वज्राविंशतिमा स्मृता

அவள் பத்மா, பத்மாவதி, பீதா, பீமா, பீஷணநாயிகா, கராளா, விகராளா, வஜ்ரா எனும் நாமங்களால் ஸ்மரிக்கப்படுகிறாள்; இக்கணக்கில் அவள் இருபதாவது.

Verse 22

त्रिकोणा पञ्चकोणा च सुदीर्घा चाखिलार्तिदा । समा भीमबला भोग्रा दीप्तप्रायेति चान्तिमी

அவள் திரிகோணா, பஞ்சகோணா; சுதீர்கா மற்றும் அகிலார்த்திதா. அவள் சமா, பீமபலா, போக்ரா; இறுதியாக தீப்தப்ராயா—ஒளியால் ஜ்வலிப்பவள்.

Verse 23

इति ते नामतः प्रोक्ता घोरा नरककोटयः । अष्टाविंशतिरेवैताः पापानां यातनात्मिकाः

இவ்வாறு பெயர்ப் பெயராக உனக்குச் சொல்லப்பட்டவை இந்தக் கொடிய நரகக் கூட்டங்கள். இவை நிச்சயமாக இருபத்தெட்டு—பாவத்தின் விளைவாக அனுபவிக்கப்படும் வேதனை-சுவபாவமான உலகங்கள்.

Verse 24

तासां क्रमेण विज्ञेयाः पंच पञ्चैव नायकाः । प्रत्येकं सर्वकोटीनां नामतस्संनिबोधत

அவற்றில் வரிசையாக அறியத்தக்கது—ஐந்து ஐந்து தலைவர்கள் உள்ளனர். இப்போது எல்லாக் கோடிகளின் ஒவ்வொன்றின் தலைவர்களை பெயருடன் தெளிவாக அறிந்துகொள்க।

Verse 25

रौरवः प्रथमस्तेषां रुवंते यत्र देहिनः । महारौरवपीडाभिर्महांतोऽपि रुदंति च

அந்நரகங்களில் ரௌரவம் முதலாவது; அங்கு உடலுடையோர் உரக்க அலறி அழுகின்றனர். மகாரௌரவ வேதனைகளால் துன்புறுத்தப்பட்டால் வல்லவர்களும் கூட அழுகின்றனர்.

Verse 26

ततश्शीतं तथा चोष्णं पंचाद्या नायकास्स्मृताः । सुघोरस्तु महातीक्ष्णस्तथा संजीवनः स्मृतः

அதன்பின் ‘சீத’ மற்றும் ‘உஷ்ண’ ஆகியோர் முதல் ஐந்து தலைவர்களில் நினைவுகூரப்படுகின்றனர். மேலும் ‘சுகோர’, ‘மகாதீக்ஷ்ண’, ‘ஸஞ்ஜீவன’ என்பவர்களும் தலைவர்களாகச் சொல்லப்படுகின்றனர்.

Verse 27

महातमो विलोमश्च विलोपश्चापि कंटक । तीव्रवेगः करालश्च विकरालः प्रकंपनः

“(அவர்கள்) மகாதமஸ், விலோம, விலோப, கண்டக; மேலும் தீவ்ரவேக, கராள, விகராள, பிரகம்பன.”

Verse 28

महावक्रश्च कालश्च कालसूत्रः प्रगर्जनः । सूचीमुखस्सुनेतिश्च खादकस्सुप्रपीडनः

(அவர்களின் பெயர்கள்) மகாவக்ரன், காலன், காலசூத்திரன், பிரகர்ஜனன், சூசீமுகன், சுநேதி, காதகன், சுப்ரபீடனன்.

Verse 29

कुम्भीपाकसुपाकौ च क्रकचश्चातिदारुणः । अंगारराशिभवनं मेरुरसृक्प्रहितस्ततः

பின்பு அவன் கும்பீபாகம், சூபாகம் என்னும் நரகங்களிலும், மிகக் கொடிய கிரகசம் என்னுமிடத்திலும் எறியப்படுகிறான்; அதன் பின் எரியும் அங்காரக் குவியலின் வாசஸ்தலத்திலும், இரத்தப் பெருக்குகள் ஓடும் மலைத்தொடரிலும் வீழ்த்தப்படுகிறான்.

Verse 30

तीक्ष्णतुण्डश्च शकुनिर्महासंवर्तकः क्रतुः । तप्तजंतुः पंकलेपः प्रतिमांसस्त्रपूद्भवः

தீக்ஷ்ணதுண்டன், சகுனி, மஹாசம்வர்த்தகன், க்ரது; மேலும் தப்தஜந்து, பங்கலேபன், பிரதிமாம்ஸன், த்ரபூத்பவன்—இவ்வாறே அந்தக் கொடியவர்கள் உரைக்கப்பட்டனர்.

Verse 31

उच्छ्वासस्सुनिरुच्छ्वासो सुदीर्घः कूटशाल्मलिः । दुरिष्टस्सुमहावादः प्रवादस्सुप्रतापनः

அவரே உச்ச்வாசமும் சுநிருச்ச்வாசமும் (ஒழுங்குபடுத்திய வெளிச்சுவாசம்); அவரே மிக நீடித்தவர்; அவரே கூட்சால்மலி போன்ற உயர்ந்த, உறுதியான தூண். அவரே வெல்லரிய தரிசனம்/விதி; அவரே மாபெரும் முழக்கம்; அவரே மாசை எரித்தழிக்கும் புகழ்பெற்ற பிரகடனம்.

Verse 32

ततो मेघो वृषः शाल्मस्सिंहव्याघ्रगजाननाः । श्वसूकराजमहिषघूककोकवृकाननाः

பின்னர் மேகம், காளை, சால்மலி மரம் போன்ற முகங்களுடையோர்; சிங்கம், புலி, யானை போன்ற முகங்களுடையோர்; மேலும் நாய், பன்றி, அரசுமெம்மை எருமை, ஆந்தை, நரிக்குட்டி, ஓநாய் போன்ற முகங்களுடைய வடிவங்கள் தோன்றின.

Verse 33

ग्राहकुंभीननक्राख्या स्सर्पकूर्माख्यवायसाः । गृध्रोलूकहलोकाख्याः शार्दूलक्रथकर्कटाः

முதலை, கும்பீரம், நக்ரம் என அழைக்கப்பட்டோர்; பாம்பு, ஆமை, காகம் எனப் பெயருடையோர்; அதுபோல கழுகு, ஆந்தை, ஹலோக என அழைக்கப்பட்டோர்; மேலும் புலி, கிரத, நண்டு எனப் பெயருடையோரும் இருந்தனர்.

Verse 34

मंडूकाः पूतिवक्त्राश्च रक्ताक्षः पूतिमृत्तिकाः । कणधूम्रस्तथाग्निश्च कृमिगन्धिवपुस्तथा

தவளை போன்றோர், துர்நாற்றமுள்ள வாயுடையோர், சிவந்த கண்களுடையோர், நாற்றமுள்ள சேற்றால் பூசப்பட்டோர்; மேலும் புகைபோல் கருமையானோர், தீயுருவானோர், புழுக்களின் நாற்றம் கமழும் உடலுடையோரும் இருந்தனர்.

Verse 35

अग्नीध्रश्चाप्रतिष्ठश्च रुधिराभश्श्वभोजनः । लाला भेक्षांत्रभक्षौ च सर्वभक्षः सुदारुणः

‘அக்னீத்ர’ மற்றும் ‘அப்ரதிஷ்ட’; ‘ருதிராப’ (இரத்த நிறமுடையவன்) மற்றும் ‘ஷ்வபோஜன’ (நாயுண்ணி); ‘லாலா’, ‘பேக்ஷாந்த்ரபக்ஷ’ (தவளையும் குடலையும் உண்ணி), ‘ஸர்வபக்ஷ’ (எல்லாம் உண்ணி)—இவர்கள் மிகக் கொடியவர்கள்.

Verse 36

कंटकस्सुविशालश्च विकटः कटपूतनः । अंबरीषः कटाहश्च कष्टा वैतरणी नदी

முள்ளுகள் நிறைந்த பகுதி, மிகப் பெரிதானது, அச்சமூட்டுவது; கடபூதனன், அம்பரீஷன், கடாஹம்—மேலும் துயர்தரும் வைதரணி நதி (உள்ளன).

Verse 37

सुतप्तलोहशयन एकपादः प्रपूरणः । असितालवनं घोरमस्थिभंगः सुपूरणः

அவன் செந்நெருப்பு இரும்புச் சயனத்தில் படுத்தான்; ஒருகாலில் நின்று கடுந்தவம் செய்தான். பயங்கரமான அசிதால வனத்தில் நுழைந்து, எலும்புகள் முறிந்தாலும் அசையாமல் தவத்தை நிறைவேற்ற உறுதியாக இருந்தான்।

Verse 38

विलातसोऽसुयंत्रोऽपि कूटपाशः प्रमर्दनः । महाचूर्ण्णो सुचूर्ण्णोऽपि तप्तलोहमयं तथा

‘விலாதச’ எனும் வேதனை இயந்திரம், ‘அசுயந்திரம்’ கூட; நசுக்கும் ‘கூடபாசம்’; ‘மகாசூர்ண’ ‘சுசூர்ண’—மேலும் காய்ந்த இரும்பால் ஆன வேதனையும் அதுபோல உள்ளது।

Verse 39

पर्वतः क्षुरधारा च तथा यमलपर्वतः । मूत्रविष्ठाश्रुकूपश्च क्षारकूपश्च शीतलः

அங்கே ‘பர்வதம்’, ‘க்ஷுரதாரா’, மேலும் ‘யமலபர்வதம்’ உள்ளது; மூத்திரம், மலம், இரத்தம் நிறைந்த கிணறுகள் உள்ளன; காரக் கிணறும், உறையவைக்கும் குளிர்ப் பகுதியும் உள்ளது।

Verse 40

मुसलोलूखलं यन्त्रं शिलाशकटलांगलम् । तालपत्रासिगहनं महाशकटमण्डपम्

அங்கே உலக்கை-உரல் இயந்திரம், கல் வண்டிகள் மற்றும் கலப்பைகள் உள்ளன; பனைஇலை வாள்கள் அடர்ந்த காடு உள்ளது; மேலும் பெரிய வண்டியில் அமைந்த மாபெரும் மண்டபமும் உள்ளது।

Verse 41

संमोहमस्थिभंगश्च तप्तश्चलमयो गुडम् । बहुदुखं महाक्लेशः कश्मलं समलं मलात्

இது மயக்கத்தை உண்டாக்கி எலும்புகளையும் முறிக்கும்; இது எரியச் செய்து நிலையற்றது—வெப்பத்தில் உருகும் வெல்லம்போல். இது பல துயரங்களையும் பெரும் கிளேசத்தையும் தரும்; இது பாவமயம், களங்கமுற்றது, மலத்திலிருந்து பிறந்த அசுத்தம்.

Verse 42

हालाहलो विरूपश्च स्वरूपश्च यमानुगः । एकपादस्त्रिपादश्च तीव्रश्चाचीवरं तमः

‘ஹாலாஹல’, ‘விரூப’ மற்றும் ‘ஸ்வரூப’, ‘யமானுக’, ‘ஏகபாத’ மற்றும் ‘த்ரிபாத’, ‘தீவ்ர’ மேலும் ‘ஆசீவர’ எனும் பேரிருள்—இவையும் (ருத்ரனின் மறைக்கும் பயங்கர சக்தியுடன்) தொடர்புடைய நாம-ரூபங்களாகச் சொல்லப்படுகின்றன.

Verse 43

अष्टाविंशतिरित्येते क्रमशः पंचपंचकम् । कोटीनामानुपूर्व्येण पंच पंचैव नायकाः

இவ்வாறு இவை இருபத்தெட்டு (குழுக்கள்); வரிசையாக ஐந்து-ஐந்தாகப் பஞ்சகங்களாக அமைந்துள்ளன. அதே வரிசையில் ருத்ர-கோடிகளுக்கும் தலைவர்கள் உள்ளனர்—ஒவ்வொரு பஞ்சகத்திற்கும் ஐந்து பேர் வீதம்.

Verse 44

रौरवाय प्रबोध्यंते नरकाणां शतं स्मृतम् । चत्वारिंशच्छतं प्रोक्तं महानरकमण्डलम्

ரௌரவம் எனப்படும் நரகத்திற்குரியதாக நூறு நரகங்கள் எண்ணப்படுகின்றன என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் மகா நரகமண்டலம் நானூற்று நாற்பது பிரிவுகளைக் கொண்டது எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 45

इति ते व्यास संप्रोक्ता नरकस्य स्थितिर्मया । प्रसंख्यानाच्च वैराग्यं शृणु पापगतिं च ताम्

ஓ வ்யாசரே! இவ்வாறு நரகத்தின் நிலையை நான் உமக்கு விளக்கியேன். இவ்விளைவுகளைத் தெளிவாகக் கணக்கிட்டு உணர்வதால் வைராக்யம் பிறக்கும்; இப்போது அந்தப் பாவத்தின் நடைமுறையும் முடிவும் கேளும்।