Sagara-vaṃśa-prasavaḥ — The Birth of Sagara’s Sons and the Bhāgīratha Lineage

Verse 1

शौनक उवाच । सगरस्यात्मजा वीराः कथं जाता महाबलाः । विक्रांताः षष्टिसाहस्रा विधना केन वा वद

சௌனகர் கூறினார்—சகரனின் வீர புதல்வர்கள், மகாபலமுடையவர்களும் பராக்கிரமமுடையவர்களுமான அந்த அறுபதாயிரம் பேர் எவ்வாறு பிறந்தனர்? எந்த விதி-ஒழுங்கால் இது நிகழ்ந்தது? கூறுங்கள்.

Verse 2

सूत उवाच । द्वे पत्न्यो सगरस्यास्तां तपसा दग्धकिल्विषे । और्वस्तयोर्वरं प्रादात्तोषितो मुनिसत्तमः

சூதர் கூறினார்—சகரனுக்கு இரண்டு மனைவியர் இருந்தனர்; தவத்தால் அவர்களின் பாவங்கள் எரிந்து நீங்கியிருந்தன. அவர்களால் மகிழ்ந்த முனிவருள் சிறந்தவர் அவுர்வர், அந்த இருவருக்கும் வரம் அளித்தார்.

Verse 3

षष्टिपुत्रसहस्राणि एका वव्रे तरस्विनाम् । एकं वंशकरं त्वेका यथेष्टं वरशालिनी

ஒருத்தி வலிமைமிக்க அறுபதாயிரம் புதல்வர்களை வேண்டினாள்; மற்றொருத்தி குலத்தைத் தொடரச் செய்யும் ஒரே புதல்வனை வேண்டினாள். இவ்வாறு வரப்பேறு பெற்றவள் தன் விருப்பப்படி வரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.

Verse 4

तत्रैवागत्य तां लब्ध्वा पुत्राञ्शूरान्बहूंस्तदा । सा चैव सुषुवे तुम्बं बीजपूर्वं पृथक्कृतम्

அவன் மீண்டும் அங்கே வந்து அவளைப் பெற்றபின், அப்போது பல வீரப் புதல்வர்களை உண்டாக்கினான். அவளும் காலம் வந்தபோது, விதை முன்பே பிரிக்கப்பட்டிருந்த தும்ப (சுரைக்காய்) கனியையும் பெற்றாள்.

Verse 5

ते सर्वे हि स्वधात्रीभिर्ववृधुश्च यथाक्रमम् । घृतपूर्णेषु कुम्भेषु कुमाराः प्रीतिवर्द्धनाः

அவர்கள் அனைவரும் தத்தம் தாதையரின் பராமரிப்பில் முறையே வளர்ந்தனர். நெய் நிரம்பிய குடங்களில் போஷிக்கப்பட்ட இளவரசர்கள் மகிழ்ச்சியை நாள்தோறும் பெருக்கினார்கள்.

Verse 6

कपिलाग्निप्रदग्धानां तेषां तत्र महात्मनाम् । एकः पंचजनो नाम पुत्रो राजा बभूव ह

அங்கே கபிலரின் அக்னியால் எரிந்த அந்த மகாத்மர்களில் ஒரே ஒரு மகன் மட்டும் இருந்தான்; ‘பஞ்சஜன’ எனப் பெயர்பெற்று அவனே அரசனானான்.

Verse 7

ततः पंचजनस्यासीदंशुमान्नाम वीर्यवान् । दिलीपस्तनयस्तस्य पुत्रो यस्य भगीरथः

பின்னர் பஞ்சஜனனுக்கு வீரமிக்க ‘அம்சுமான்’ என்ற மகன் பிறந்தான். அவனுடைய மகன் திலீபன்; திலீபனின் மகன் பகீரதன்.

Verse 8

यस्तु गंगा सरिच्छ्रेष्ठामवातारयतः प्रभु । समुद्रमानयच्चेमां दुहितृत्वमकल्पयत्

அந்தப் பிரபு நதிகளில் சிறந்த கங்கையை அவதரிக்கச் செய்து, அவளை கடலுக்கு அழைத்துச் சென்று, அவளைத் தன் மகளாக நிறுவினார்.

Verse 9

भगीरथसुतो राजा श्रुतसेनः इति श्रुतः । नाभागस्तु सुतस्तस्य पुत्रः परमधार्मिकः

பகீரதனின் மகன் ‘ஸ்ருதசேனன்’ எனப் புகழ்பெற்ற அரசன். அவனுடைய மகன் நாபாகன்; மிகுந்த தர்மநெறியுடைய இளவரசன்.

Verse 10

अंबरीषस्तु नाभागिस्सिंधुद्वीपस्ततोऽभवत् । अयुताजित्तु दायादस्सिंधुद्वीपस्य वीर्यवान्

நாபாகனிடமிருந்து அம்பரீஷன் பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து சிந்துத்வீபன் தோன்றினான். சிந்துத்வீபனின் வீரமிக்க வாரிசாக அயுதாஜித் பிறந்தான்.

Verse 11

आयुताजित्सुतस्त्वासीदृतुपर्णो महायशाः । दिव्याक्षहृदयज्ञोऽसौ राजा नलसखोऽभवत्

ஆயுதாஜித்தின் புதல்வனாகிய பெருமைமிகு அரசன் ருதுபர்ணன். தெய்வீக சூதாட்ட-அக்ஷவித்தையின் உள்ளார்ந்த ரகசியத்தை அறிந்தவன்; நலராஜனின் நெருங்கிய நண்பனானான்.

Verse 12

ऋतुपर्णसुतस्त्वासीदनुपर्णो महाद्युतिः । तस्य कल्माषपादो वै नाम्ना मित्रसहस्तथा

ருதுபர்ணனின் மகனாகிய பேரொளிமிக்க அனுபர்ணன் பிறந்தான். அவனுடைய மகன் கல்மாஷபாதன்; அவன் ‘மித்ரசஹ’ என்ற பெயராலும் புகழ்பெற்றான்.

Verse 13

कल्माषपादस्य सुतस्सर्वकर्मेति विश्रुतः । अनरण्यस्तु पुत्रोऽभूद्विश्रुतस्सर्वशर्मणः

கல்மாஷபாதனுக்கு ‘சர்வகர்ம’ எனப் புகழ்பெற்ற மகன் இருந்தான். மேலும் சர்வசர்மனுக்கு ‘அநரண்ய’ என உலகில் அறியப்பட்ட மகன் பிறந்தான்.

Verse 15

येन स्वर्गादिहागत्य मुहूर्तं प्राप्य जीवितम् । त्रयोऽपि संचिता लोका बुद्ध्या सत्येन चानघ

ஹே அனகா! யாரால் சொர்க்கத்திலிருந்து இங்கு வந்து, வாழ்வின் ஒரு முகூர்த்தமாவது பெற்றால், அறிவும் சத்தியமும் கொண்டு மூன்று உலகங்களின் பயன்களையும் சேர்த்துக்கொள்ள முடியும்.

Verse 16

दीर्घबाहुस्सुतस्तस्य रघुस्तस्याभवत्सुतः । अजस्तस्य तु पुत्रोऽभूत्तस्माद्दशरथोऽभवत्

அவரிடமிருந்து தீர்க்கபாஹு பிறந்தான்; அவன் மகன் ரகு. ரகுவின் மகன் அஜன்; அஜனிடமிருந்து தசரதன் பிறந்தான்.

Verse 17

रामो दशरथाज्जज्ञे धर्मात्मा यो महायशाः । स विष्ण्वंशो महाशैवः पौलस्त्यो येन घातितः

தசரதனிடமிருந்து தர்மாத்மாவும் மாபெரும் புகழுடையவனுமான ராமன் பிறந்தான். விஷ்ணுவம்சத்தில் தோன்றினாலும் அவன் மகாசைவன், சிவபக்தன்; அவனாலேயே பௌலஸ்திய ராவணன் வதம் செய்யப்பட்டான்.

Verse 18

तच्चरितं च बहुधा पुराणेषु प्रवर्णितम् । रामायणे प्रसिद्धं हि नातः प्रोक्तं तु विस्तरात्

அந்த புனிதச் சரிதம் புராணங்களில் பல விதமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. ராமாயணத்திலும் அது புகழ்பெற்றதே; ஆகையால் இங்கே விரிவாகச் சொல்லப்படவில்லை.

Verse 19

रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यपि विश्रुतः । अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः

ராமனுக்கு குசன் எனப் புகழ்பெற்ற மகன் பிறந்தான். குசனிடமிருந்து அதிதி பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் நிஷதன்.

Verse 20

निषधस्य नलः पुत्रो नभाः पुत्रो नलस्य तु । नभसः पुंडरीकश्च क्षेमधन्वा ततस्मृतः

நிஷதனுக்கு நலன் மகன்; நலனுக்கு நபா மகன். நபாவிலிருந்து புண்டரீகன் பிறந்தான்; அதன் பின் க்ஷேமதன்வா பிறந்தான் என்று நினைவில் கூறப்படுகிறது.

Verse 21

क्षेमधन्वसुतस्त्वासीद्देवानीकः प्रतापवान् । आसीदहीनगुर्नाम देवानीकात्मजः प्रभुः

க்ஷேமதன்வனின் புதல்வன் வீரத்துடன் விளங்கிய தேவானீகன். தேவானீகனின் புதல்வன் ‘அஹீனகு’ எனும் பெயருடைய ஆண்டவன் போன்றவன் ஆவான்.

Verse 22

अहीनगोस्तु दायादस्सहस्वान्नाम वीर्यवान् । वीरसेनात्मजस्तस्य यश्चैक्ष्वाकुकुलोद्भवः

அஹீனகுவின் தகுதியான வாரிசாக ‘சஹஸ்வான்’ எனும் வீரத்துடன் விளங்கியவன் தோன்றினான். அவன் வீரசேனனின் புதல்வன்; இக்ஷ்வாகு குலத்தில் பிறந்தவன்.

Verse 23

वीरसेनस्य दायादः पारियात्रो बभूव ह । ततो बलाख्यस्तनयस्स्थलस्तस्मादभूत्सुतः

வீரசேனனின் வாரிசு நிச்சயமாக பாரியாத்ரன் ஆனான். அவனிடமிருந்து ‘பல’ எனும் புதல்வன் பிறந்தான்; பலனிடமிருந்து ‘ஸ்தல’ எனும் புதல்வன் பிறந்தான்.

Verse 24

अर्कांशसंभवस्तस्मात्पुत्रो यक्षः प्रतापवान् । तत्सुतस्त्वगुणस्त्वासीत्तस्माद्विधृतिरात्मजः

அவனிடமிருந்து அர்கன் (சூரியன்) அಂசத்திலிருந்து தோன்றிய, ஒளிமிக்க வல்லமை உடைய ‘யக்ஷன்’ எனும் புதல்வன் பிறந்தான். யக்ஷனின் புதல்வன் ‘அகுணன்’; அகுணனிடமிருந்து ‘வித்ருதி’ எனும் புதல்வன் பிறந்தான்.

Verse 25

हिरण्यनाभस्तत्पुत्रो योगाचार्य्यो बभूव ह । स शिष्यो जैमिनिमुनेर्ह्यात्मविद्याविशारदः

ஹிரண்யநாபனின் புதல்வன் நிச்சயமாக மகா யோகாசாரியனானான். அவன் ஜைமினி முனிவரின் சீடன்; ஆத்மவித்தையில் மிகுந்த தேர்ச்சி பெற்றவன்.

Verse 26

कौशिल्यो याज्ञवल्क्योथ योगमध्यात्म्यसंज्ञकम् । यतोऽध्यगान्नृपवराद्धृदयग्रंथिभेदनम्

பின்பு கௌசில்ய யாஜ்ஞவல்க்யர் அந்தச் சிறந்த அரசனிடமிருந்து ‘அத்தியாத்ம’ எனப்படும் யோகத்தை அறிந்தார்; அதனால் இதயக் கட்டு (கிரந்தி) அறுக்கப்படுகிறது.

Verse 27

तत्सुतो पुष्पनामा हि ध्रुवसंज्ञस्तदात्मजः । अग्निवर्णस्सुतस्तस्य शीघ्रनामा सुतस्ततः

அவனுடைய மகன் புஷ்பநாமன்; அவனுடைய மகன் துருவஸஞ்ஞன் என அழைக்கப்பட்டான். துருவஸஞ்ஞனின் மகன் அக்னிவர்ணன்; அவனிடமிருந்து சீக்ரநாமன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

Verse 28

मरुन्नामा सुतस्तस्य योगसिद्धो बभूव ह । असावास्तेऽद्यापि प्रभुः कलापग्रामसंज्ञके

மரு என்று பெயரிடப்பட்ட அவரது மகன் யோகசித்தி பெற்றார். அந்த பிரபு இன்றும் கலாபகிராமம் என்ற இடத்தில் வசிக்கிறார்.

Verse 29

तद्वासिभिश्च मुनिभिः कलेरंते स एव हि । पुनर्भावयिता नष्टं सूर्यवंशं विशेषतः

கலியுகத்தின் முடிவில் அங்கு வாழும் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, அவர் அழிந்துபோன சூரிய வம்சத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவார்.

Verse 30

पृथुश्रुतश्च तत्पुत्रस्संधिस्तस्य सुतः स्मृतः । अमर्षणस्सुतस्तस्य मरुत्वांस्तत्सुतोऽभवत्

பிருதுச்ருதன் அவரது மகன்; சந்தி சந்தியின் மகனாகக் கருதப்படுகிறார். அவரிடமிருந்து அமர்ஷணனும், அமர்ஷணனிடமிருந்து மருத்வானும் பிறந்தனர்.

Verse 31

विश्वसाह्वस्सुतस्तस्य तत्सुतोऽ भूत्प्रसेनजित् । तक्षकस्तस्य तनयस्तत्सुतो हि बृहद्बलः

அவனுக்கு விஸ்வசாஹ்வன் மகனாகப் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் பிரசேனஜித். பிரசேனஜித்தின் மகன் தக்ஷகன்; தக்ஷகனின் மகன் ப்ருஹத்பலன்.

Verse 32

एत इक्ष्वाकुवंशीया अतीताः संप्रकीर्तिताः । शृणु तानागतान्भूतांस्तद्वंश्यान्धर्मवित्तमान्

இவ்வாறு இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் கடந்த அரசர்கள் முறையாகப் புகழ்ந்து கூறப்பட்டனர். இப்போது கேள்—அதே குலத்தில் பிறக்கவிருக்கும், தர்மத்தை அறிந்தவர்களை.

Verse 33

बृहद्बलस्य तनयो भविता हि बृहद्रणः । बृहद्रणसुतस्तस्योरुक्रियो हि भविष्यति

ப்ருஹத்பலனுக்கு ப்ருஹத்ரணன் என்னும் மகன் நிச்சயமாகப் பிறப்பான். ப்ருஹத்ரணனின் மகன் பின்னர் உருக்ரியன் என அழைக்கப்படுவான்.

Verse 34

वत्सवृद्धस्सुतस्तस्य प्रतिव्योमसुतस्ततः । भानुस्तत्तनयो भावी दिवाको वाहिनीपतिः

அவனுடைய மகன் வத்ஸவ்ருத்தன்; வத்ஸவ்ருத்தனிடமிருந்து பின்னர் பிரதிவ்யோமன் பிறந்தான். அவனுடைய மகன் பானு; அவன் எதிர்காலத்தில் திவாகன் எனப் பெயர்பெற்று, தெய்வப் படையின் தலைவனாவான்.

Verse 35

सहदेवस्सुतस्तस्य महावीरो भवि ष्यति । तत्सुतो बृहदश्वो हि भानुमांस्तत्सुतो बली

அவரிடமிருந்து சகதேவன் என்னும் மகன் பிறந்து மகாவீரனாவான். அவன் மகன் ப்ருஹதஸ்வன்; ப்ருஹதஸ்வனின் மகன் பானுமான்; பானுமானின் மகன் பலி ஆவான்.

Verse 36

सुतो भानुमतो भावी प्रतीकाश्वश्च वीर्यवान् । सुप्रतीकस्सुतस्तस्य भविष्यति नृपोत्तमः

பானுமதனுக்கு எதிர்காலத்தில் பிரதீகாஶ்வன் எனும் மகாவீரன் மகன் பிறப்பான். அவன் மகன் சுப்ரதீகன் பின்னர் மனிதர்களில் சிறந்த அரசனாவான்.

Verse 37

मरुदेवस्सुतस्तस्य सुनक्षत्रो भविष्यति । तत्सुतः पुष्करस्तस्यांतरिक्षस्तत्सुतो द्विजाः

இருமுறை பிறந்த முனிவர்களே, மருதேவனின் மகன் சுநக்ஷத்ரன் ஆவான். அவன் மகன் புஷ்கரன்; புஷ்கரனின் மகன் அந்தரிக்ஷன் ஆவான்.

Verse 38

सुतपास्तत्सुतो वीरो मित्रचित्तस्य चात्मजः । बृहद्भाजस्सुतस्तस्य बर्हिनामा तदात्मजः

அவரிடமிருந்து வீரன் சுதபா பிறந்தான். சுதபாவின் மகன் வீரன் மித்ரசித்தன். மித்ரசித்தனின் மகன் ப்ருஹத்பாஜன்; ப்ருஹத்பாஜனின் மகன் பர்ஹிநாமா.

Verse 39

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां वैवस्वतवंशोद्भवराजवर्णनं नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ சிவமஹாபுராணத்தின் ஐந்தாம் உமாசம்ஹிதையில் ‘வைவஸ்வத வம்சத்தில் தோன்றிய அரசர்களின் வருணனை’ எனும் முப்பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.

Verse 40

शुद्धोदस्तनयस्तस्य लांगलस्तु तदात्मजः । तस्य प्रसेनजित्पुत्रस्तत्सुतः शूद्रकाह्वयः

அவனுக்கு சுத்தோதசன் மகன்; சுத்தோதசனுக்கு லாங்கலன் மகன். லாங்கலனுக்கு பிரசேனஜித் மகன்; பிரசேனஜித்தின் மகன் ‘சூத்ரக’ என அழைக்கப்பட்டான்.

Verse 41

रुणको भविता तस्य सुरथस्तत्सुतः स्मृतः । सुमित्रस्तत्सुतो भावी वंशनिष्ठांत एव हि

அவனிடமிருந்து ருணகன் பிறப்பான்; அவனுடைய மகன் சுரதன் என நினைவுகூரப்படுகிறான். சுரதனின் மகன் சுமித்ரன் ஆவான்—உண்மையில் அவனுடன் வம்சம் நிறைவடைகிறது.

Verse 42

सुमित्रांतोन्वयोऽयं वै इक्ष्वाकूणां भविष्यति । राज्ञां वैचित्रवीर्य्याणां धर्म्मिष्ठानां सुकर्म्मणाम्

சுமித்ரையுடன் முடிவுறும் இந்த வம்சம் நிச்சயமாக இக்ஷ்வாகு குலத்தினதே—அற்புத வீரத்துடன் விளங்கும், தர்மத்தில் நிலைபெற்ற, நற்கருமங்களில் ஈடுபடும் அரசர்களின் வம்சம்।

Verse 43

सुमित्रं प्राप्य राजानं तद्वंशश्शुभः कलौ । संस्थां प्राप्स्यति तद्ब्राह्मे वर्द्धिष्यति पुनः कृते

அரசன் சுமித்ரனை அடைந்த பின் அந்தப் புனித வம்சம் கலியுகத்தில் நிலைபெறும்; பிராஹ்ம யுகத்தில் உறுதியான நிலை பெறும்; க்ருத யுகத்தில் மீண்டும் செழித்து வளர்ந்து பெருகும்।

Verse 44

एतद्वैवस्वते वंशे राजानो भूरिदक्षिणाः । इक्ष्वाकुवंशप्रभवाः प्राधान्येन प्रकीर्तिताः

இந்த வைவைஸ்வத வம்சத்தில் யாக-தானங்களில் மிகுந்த தக்ஷிணை அளித்த அரசர்கள்—முக்கியமாக இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்தோர்—முதன்மையெனப் புகழப்பட்டுள்ளனர்।

Verse 45

पुण्येयं परमा सृष्टिरादित्यस्य विवस्वतः । श्राद्धदेवस्य देवस्य प्रजानां पुष्टिदस्य च

இது மிகப் புண்ணியமிக்க, உயர்ந்த படைப்பு—ஆதித்யன் விவஸ்வானுடையது; மேலும் தெய்வமான ஸ்ராத்ததேவன் (மனு) உடையதும், அவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் போஷணமும் வளர்ச்சியும் அளிப்பவர்।

Verse 46

पठञ्छृण्वन्निमां सृष्टिमादित्यस्य च मानवः । प्रजावानेति सायुज्यमिह भुक्त्वा सुखं परम्

ஆதித்யனின் இந்தப் படைப்புக் கதையைப் படிக்கவோ கேட்கவோ செய்பவன் சந்தானம் பெறுவான்; இவ்வுலகில் பரம ஆனந்தத்தை அனுபவித்து இறுதியில் சாயுஜ்யம்—தெய்வச் சேர்க்கை—அடைவான்।

Verse 114

अनरण्यसुतो राजा विद्वान्मुंडिद्रुहोऽभवत् । निषधस्तस्य तनयो रतिः खट्वाङ्ग इत्यपि

அனரண்யனிடமிருந்து முண்டித்ருஹன் எனும் கல்விமான் அரசன் பிறந்தான். அவனுடைய மகன் நிஷதன்; அவன் ரதி என்றும், கட்ட்வாங்கன் என்றும் அழைக்கப்பட்டான்।