सृष्टिविस्तारप्रश्नः (Sṛṣṭi-vistāra-praśnaḥ) — The Detailed Inquiry into Creation

Verse 1

शौनक उवाच । देवानां दानवानां च गन्धर्वोरगरक्षसाम् । सृष्टिं तु विस्तरेणेमां सूतपुत्र वदाशु मे

சௌனகர் கூறினார்—ஓ சூதபுத்திரா! தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், ராட்சசர்கள் ஆகியோரின் படைப்பை விரிவாக எனக்கு விரைந்து கூறுவாயாக।

Verse 2

सूत उवाच । यदा न ववृधे सा तु वीरणस्य प्रजापतिः । सुतां सुतपसा युक्तामाह्वयत्सर्गकारणात्

சூதர் கூறினார்—அவள் மேலும் வளராது நின்றபோது, படைப்பின் தொடர்ச்சிக்குக் காரணமாகப் பிரஜாபதி வீரணன், சிறந்த தவத்தால் யுக்தமான தன் மகளைக் கூவி அழைத்தான்।

Verse 3

स मैथुनेन धर्मेण ससर्ज विविधाः प्रजाः । ताः शृणु त्वं महाप्राज्ञ कथयामि समासतः

அவன் விதிப்படியான மைதுன-தர்மத்தால் பலவகை பிரஜைகளைப் படைத்தான். ஓ மஹாப்ராஜ்ஞனே, கேள்—அவற்றைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

Verse 4

तस्यां पुत्रसहस्राणि वीरिण्यां पंच वीर्यवान् । आश्रित्य जनयामास दक्ष एव प्रजापतिः

அந்த வீரிணியில், பிரஜாபதி தக்ஷன் அவளையே ஆதாரமாகக் கொண்டு ஆயிரக்கணக்கான புதல்வர்களையும், மேலும் ஐந்து மஹாபலவான்களையும் பெற்றான்.

Verse 5

एतान्सृष्टांस्तु तान्दृष्ट्वा नारदः प्राह वै मुनिः । सर्वं स तु समुत्पन्नो नारदः परमेष्ठिनः

படைக்கப்பட்ட அவர்களைப் பார்த்து முனி நாரதர் உரைத்தார். பரமேஷ்டி (பிரம்மா) யிடமிருந்து முழுமையாகத் தோன்றிய நாரதரே அவர்களைச் सम्बோதித்தார்.

Verse 6

श्रुतवान्वा कश्यपाद्वै पुंसां सृष्टिर्भविष्यति । दक्षस्येव दुहितृषु तस्मात्तानब्रवीत्तु सः

“அல்லது கश्यபரிடமிருந்தே மனிதர்களின் படைப்பு உண்டாகும்; தக்ஷனின் மகள்களால் நிகழ்ந்ததுபோல.” ஆகவே அவர் அவர்களிடம் அதற்கேற்றவாறு கூறினார்.

Verse 7

अजानतः कथं सृष्टिं बालिशा वै करिष्यथ । दिशं कांचिदजानंतस्तस्माद्विज्ञाय तां भुवम्

ஓ மடையர்களே, அறியாமையில் இருந்து நீங்கள் படைப்பை எவ்வாறு செய்வீர்கள்? திசையையும் அறியாமல், முதலில் இந்த உலகின் ஒழுங்கை உணர்ந்து, பின்னர் செயற்படுங்கள்.

Verse 8

इत्युक्ताः प्रययुस्सर्वे आशां विज्ञातुमोजसा । तदंतं न हि संप्राप्य न निवृत्ताः पितुर्गृहम्

இவ்வாறு கூறப்பட்டபின், அவர்கள் அனைவரும் அந்தத் திசையின் எல்லையை அறிய ஆவலுடன் புறப்பட்டனர். ஆனால் அதன் முடிவை அடையாமல், தந்தையின் இல்லத்திற்குத் திரும்பவில்லை.

Verse 9

तज्ज्ञात्वा जनयामास पुनः पंचशतान्सुतान् । तानुवाच पुनस्सोऽपि नारदस्सर्वदर्शनः

அதை அறிந்து அவர் மீண்டும் ஐந்நூறு புதல்வர்களை உண்டாக்கினார். பின்னர் எல்லாத் தரிசனங்களிலும் தேர்ந்த நாரதரும் அவர்களை மறுபடியும் உரைத்தார்.

Verse 10

नारद उवाच । भुवो मानमजानंतः कथं सृष्टिं करिष्यथ । सर्वे हि बालिशाः किं हि सृष्टिकर्तुं समुद्यताः

நாரதர் கூறினார்—“உலகங்களின் அளவும் விரிவும் அறியாமல் நீங்கள் எவ்வாறு படைப்பைச் செய்வீர்கள்? நீங்கள் அனைவரும் அனுபவமற்றவர்கள்; அப்படியிருக்க படைப்பாளர்களாக ஏன் முனைந்தீர்கள்?”

Verse 11

सूत उवाच । तेऽपि तद्वचनं श्रुत्वा निर्यातास्सर्वतोदिशम् । सुबलाश्वा दक्षसुता हर्यश्वा इव ते पुरा

சூதர் கூறினார்—அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன் அவர்களும் எல்லாத் திசைகளிலும் புறப்பட்டனர்—வலிமையும் வேகமும் உடைய தக்ஷனின் புதல்வர்கள்—முன்னொரு காலத்தில் ஹர்யஷ்வர்கள் சென்றதுபோல.

Verse 12

अनंतं पुष्करं प्राप्य गतास्तेऽपि पराभवम् । अद्यापि न निवर्तंते समुद्रेभ्य इवापगाः

முடிவில்லா புஷ்கரத்தை அடைந்து அவர்களும் தோல்வியைச் சந்தித்தனர்; இன்றும் அவர்கள் திரும்பவில்லை—கடலில் கலந்த நதிகள் மீண்டும் பாய்ந்து வராததுபோல்.

Verse 13

तदाप्रभृति वै भ्राता भ्रातुरन्वेषणे रतः । प्रयातो नश्यति मुने तन्न कार्य्यं विपश्चिता

அந்த நாள்முதல் அந்த சகோதரன் தன் சகோதரனைத் தேடுவதிலேயே ஈடுபட்டான். ஆனால், முனிவரே, இவ்வாறு புறப்பட்டவன் அழிவுறுவான்; ஆகவே அறிவுடையோர் அத்தகைய செயலை மேற்கொள்ளக் கூடாது.

Verse 14

तांश्चापि नष्टान्विज्ञाय पुत्रान्दक्षः प्रजापतिः । स च क्रोधा द्ददौ शापं नारदाय महात्मने

அந்த புதல்வர்களும் மறைந்துவிட்டனர் என்பதை அறிந்த பிரஜாபதி தக்ஷன், கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, மகாத்மா நாரதருக்கு சாபம் அளித்தான்.

Verse 15

कुत्रचिन्न लभस्वेति संस्थितिं कलहप्रिय । तव सान्निध्यतो लोके भवेच्च कलहस्सदा

ஓ சண்டை விரும்புவனே, நீ எங்கும் நிலையான தங்குமிடம் பெறாதிருப்பாயாக; உன் சன்னிதியாலேயே உலகில் எப்போதும் கலகம் எழுகிறது।

Verse 16

सांत्वितोऽथ विधात्रा हि स दक्षस्तु प्रजापतिः । कन्याः षष्ट्यसृजत्पश्चाद्वीरिण्यामिति नः श्रुतम्

பின்னர் விதாதா (பிரம்மா) ஆறுதல் அளித்ததால், பிரஜாபதி தக்ஷன் வீரிணியிடத்தில் பின்னர் அறுபது மகள்களைப் பெற்றான்—என்று நாம் கேட்டோம்।

Verse 17

ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश । सप्तविंशति सोमाय चतस्रोऽरिष्टनेमिने

அவன் பத்து (மகள்களை) தர்மனுக்கு, பதின்மூன்று கச்யபனுக்கு, இருபத்தேழு சோமனுக்கு, நான்கு அரிஷ்டநேமிக்கு அளித்தான்।

Verse 18

द्वे चैवं ब्रह्मपुत्राय द्वे चैवाङ्गिरसे तदा । द्वे कृशाश्वाय विदुषे तासां नामानि मे शृणु

அவ்வாறே இரண்டு பிரம்மபுத்திரனுக்கு, அப்போது இரண்டு அங்கிரசனுக்கு, இரண்டு பண்டிதன் கிருஷாஷ்வனுக்கு அளித்தான்; இப்போது அவர்களின் பெயர்களை என்னிடமிருந்து கேள்।

Verse 19

अरुंधती वसुर्य्यामिर्लम्बा भानुर्मरुत्वती । संकल्पा च मुहूर्ता च संध्या विश्वा च वै मुने

முனிவரே! அருந்ததி, வசுர்யாமி, லம்பா, பானு, மருத்வதி, சங்கல்பா, முஹூர்த்தா, சந்த்யா, விஸ்வா—இவையும் கூறப்பட்ட பெயர்கள்.

Verse 20

धर्मपत्न्यो मुने त्वेतास्तास्वपत्यानि मे शृणु । विश्वेदेवास्तु विश्वायास्साध्यान्साध्या व्यजायत

முனிவரே, இவர்கள் தர்மனின் பத்தினியர்; இவர்களிடமிருந்து பிறந்த பிள்ளைகளை என்னிடமிருந்து கேளுங்கள். விஸ்வாவிலிருந்து விஸ்வதேவர்கள் தோன்றினர்; சாத்யாவிலிருந்து சாத்யர் எனும் தேவர்கள் பிறந்தனர்.

Verse 21

मरुत्वत्यां मरुत्वंतो वसोस्तु वसवस्तथा । भानोस्तु भानवस्सर्वे मुहूर्तायां मुहूर्तजाः

மருத்வதியிலிருந்து மருத்வந்தர்கள் பிறந்தனர்; வசுவிலிருந்து அதுபோல வசுக்கள். பானுவிலிருந்து எல்லா பானவர்கள் பிறந்தனர்; முஹூர்த்தையிலிருந்து முஹூர்த்தஜ தேவர்கள் பிறந்தனர்.

Verse 22

लम्बायाश्चैव घोषोऽथ नागवीथी च यामिजा । पृथिवी विषमस्तस्यामरुन्धत्यामजायत

லம்பையிலிருந்து கோஷன் பிறந்தான்; மேலும் நாகவீதீ, யாமிஜாவும் பிறந்தனர். அருந்ததியிலிருந்து ப்ருதிவீ மற்றும் விஷமன் பிறந்தனர்.

Verse 23

संकल्पायास्तु सत्यात्मा जज्ञे संकल्प एव हि । अयादया वसोः पुत्रा अष्टौ ताञ्छृणु शौनक

சங்கல்பையிலிருந்து சத்தியாத்மன்—சங்கல்பனே பிறந்தான். மேலும் அயா முதலியோரிடமிருந்து வசுவின் எட்டு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; சௌனகா, அவற்றைக் கேள்.

Verse 24

अयो धुवश्च सोमश्च धरश्चैवानिलोऽनलः । प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवाऽष्टा च नामतः

அயோ, துருவ, சோம, தர, அனில, அனல, பிரத்யூஷ, பிரபாச—என்போர் பெயரால் அஷ்ட வசுக்கள் எனப் புகழப்படுகின்றனர்।

Verse 25

अयस्य पुत्रो वैतण्डः श्रमः शांतो मुनिस्तथा । ध्रुवस्य पुत्रो भगवान्कालो लोकभावनः

அயனின் புதல்வன் வைதண்ட; மேலும் ஸ்ரம, சாந்த, முனி என்போரும் (கூறப்படுகின்றனர்). துருவனின் புதல்வன் பகவான் காலன்—உலகங்களைப் போஷித்து நிலைநிறுத்துபவன்।

Verse 26

सोमस्य भगवान्वर्चा वर्चस्वी येन जायते । धरस्य पुत्रो द्रविणो हुतहव्यवहस्तथा

சோமனிடமிருந்து தெய்வீக ஒளி தோன்றுகிறது; அதனால் ஒருவர் ஒளிமிக்கவராகிறார். தரையிலிருந்து திரவிணன் எனும் புதல்வன் பிறந்தான்; அதுபோல ஹுதஹவ்யவஹன்—யாக அஹுதிகளை ஏந்துபவன்.

Verse 27

मनोहरायाश्शिशिरः प्राणोऽथ रमणस्तथा । अनिलस्य शिवा भार्य्या यस्याः पुत्राः पुरोजवः

மனோஹரைக்கு சிசிரன், பிராணன், ரமணன் என்ற புதல்வர்கள் இருந்தனர். அவள் அனிலன் (வாயுதேவன்) அவரின் சிவா—மங்களமான மனைவியாக ஆனாள்; அவளுடைய புதல்வர்கள் புரோஜவர்கள் மிக வேகமுடையவர்கள்.

Verse 28

अविज्ञातगतिश्चैव द्वौ पुत्रावनिलस्य तु । अग्निपुत्रः कुमारस्तु शरस्तम्बे श्रियावृते

வாயுவிற்கு உண்மையிலே அறியமுடியாத நடை கொண்ட இரு புதல்வர் இருந்தனர். அக்கினியால் பிறந்த குமாரன், ஒளி பொலியும் சரநாணல் கொத்தினுள், திருவால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய் காணப்பட்டான்.

Verse 29

तस्य शाखो विशाखश्च नैगमेयश्च पृष्ठतः । अपत्यं कृत्तिकानां तु कार्तिकेय इति स्मृतः

அவரிடமிருந்து சாகன், விசாகன் பிறந்தனர்; அவர்களின் பின்னால் நைகமேயனும் பிறந்தான். ஆனால் கிருத்திகைகளின் புதல்வன் ‘கார்த்திகேயன்’ என நினைவுகூரப்படுகிறான்.

Verse 30

प्रत्यूषस्य त्वभूत्पुत्र ऋषिर्नाम्ना तु देवलः । द्वौ पुत्रौ देवलस्यापि प्रजावन्तौ मनीषिणौ

பிரத்யூஷனுக்கு தேவலன் என்னும் முனிவன் என்றொரு புதல்வன் பிறந்தான். தேவலனுக்கும் இரு புதல்வர்; இருவரும் சந்ததியுடைய ஞானிகள் ஆவர்.

Verse 31

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां सर्गवर्णनं नामैकऽत्रिंशोध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமகாபுராணத்தின் ஐந்தாம் பகுதி—உமாசம்ஹிதை—யில் “ஸர்க-வர்ணன” எனப்படும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।

Verse 32

प्रभासस्य तु सा भार्य्या वसूनामष्टमस्य च । विश्वकर्मा महाभाग तस्य जज्ञे प्रजापतिः

அவள் வசுக்களில் எட்டாவது பிரபாசனின் மனைவியாக ஆனாள்; அந்த மகாபாக்யவானிடமிருந்து விஸ்வகர்மா எனும் பிரஜாபதி பிறந்தார்।

Verse 33

कर्ता शिल्पसहस्राणां त्रिदशानां च वार्द्धकिः । भूषणानां च सर्वेषां कर्ता शिल्पवतां वरः

அவர் ஆயிரக் கணக்கான கலைநிர்மாணங்களின் படைப்பாளர், தேவர்களின் தெய்வீக சிற்பி; எல்லா ஆபரணங்களின் உருவாக்குநர்—சிற்பிகளில் தலைசிறந்தவர்।

Verse 34

यस्सर्वासां विमानानि देवतानां चकार ह । मनुष्याश्चोपजीवन्ति यस्य शिल्पं महात्मनः

அனைத்து தேவர்களுக்கும் விமானங்களை அவர் தான் செய்தார்; அந்த மகாத்மாவின் கலைநிர்மாணத்தால் மனிதரும் வாழ்வாதாரம் பெறுகின்றனர்।

Verse 36

सरूपायां प्रसूतस्य स्त्रियां रुद्रश्च कोटिशः । तत्रैकादशमुख्यास्तु तन्नामानि मुने शृणु

அந்தப் பெண்ணின் சரூபா கர்ப்பத்தில் எண்ணற்ற கோடி ருத்ரர்கள் பிறந்தனர்; ஆனால் அவர்களில் பதினொன்று முதன்மையர்—முனிவரே, அவர்களின் பெயர்களைக் கேளுங்கள்।

Verse 37

अजैकपादहिर्बुध्न्यस्त्वष्टा रुद्रश्च वीर्यवान् । हरश्च बहुरूपश्च त्र्यम्बकश्चापराजितः

அஜைகபாதன், அஹிர்புத்ந்யன், த்வஷ்டா, வீரமிகு ருத்ரன்; மேலும் ஹரன், பலரூபன், வெல்லப்படாத திர்யம்பகன்—இவை (சிவனின்) போற்றத்தக்க வெளிப்பாடுகளும் நாமங்களும்.

Verse 38

वृषाकपिश्च शम्भुश्च कपर्दी रैवतस्तथा । एकादशैते कथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः

விருஷாகபி, சம்பு, கபர்தி, ரைவதன்—இவர்கள் பதினொன்று ருத்ரர்கள் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளனர்; அவர்கள் மூவுலகின் ஆண்டவர்கள்.

Verse 39

शतं त्वेवं समाख्यातं रुद्राणाममितौजसाम् । शृणु कश्यपपत्नीनां नामानि मुनिसत्तम

இவ்வாறு அளவிலா ஒளிமிகு ருத்ரர்களின் நூறு பெயர்களை உனக்குச் சொன்னேன். இப்போது, முனிவரிற் சிறந்தவனே, கஷ்யபரின் மனைவிகளின் பெயர்களைக் கேள்.