रुद्ररथ-निर्माणवर्णनम् / Description of Rudra’s Divine Chariot Construction

Verse 1

व्यास उवाच । सनत्कुमार सर्वज्ञ शैवप्रवर सन्मते । अद्भुतेयं कथा तात श्राविता परिमेशितुः

வியாசர் கூறினார்— சனத்குமாரா! அனைத்தையும் அறிந்தவனே, சைவ பக்தர்களில் முதன்மையானவனே, நற்கருத்துடையவனே! அன்புக் குழந்தையே, பரமேஸ்வரன் சிவனைப் பற்றிப் பிரகடனமான இந்த அதிசயக் கதையை நான் கேட்டேன்।

Verse 2

इदानीं रथनिर्माणं ब्रूहि देवमयं परम् । शिवार्थं यत्कृतं दिव्यं धीमता विश्वकर्मणा

இப்போது அந்த உன்னதமான, தேவர்மயமான ரதத்தின் அமைப்பைச் சொல்லுங்கள்; சிவனின் காரியத்திற்காக அறிவுடைய விஷ்வகர்மா தெய்வீகமாக உருவாக்கியதை.

Verse 3

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य व्यासस्य स मुनीश्वरः । सनत्कुमारः प्रोवाच स्मृत्वा शिवपदांबुजम्

சூதர் கூறினார்—வியாசரின் சொற்களை கேட்ட முனிவர்களின் தலைவரான சனத்குமாரர் சிவனின் திருவடிக் கமலங்களை நினைந்து பின்னர் பேசத் தொடங்கினார்.

Verse 4

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास महाप्राज्ञ रथादेर्निर्मितिं मुने । यथामति प्रवक्ष्येऽहं स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम्

சனத்குமாரர் கூறினார்—ஓ மஹாப்ராஜ்ஞ வியாசரே, முனிவரே! ரதம் முதலியவற்றின் அமைப்பை கேளுங்கள். சிவனின் திருவடிக் கமலங்களை நினைந்து, என் அறிவளவின்படி விளக்குகிறேன்.

Verse 5

अथ देवस्य रुद्रस्य निर्मितो विश्वकर्मणा । सर्वलोकमयो दिव्यो रथो यत्नेन सादरम्

அப்போது தேவன் ருத்ரருக்காக விஸ்வகர்மா மிகுந்த முயற்சியுடனும் பக்தி மரியாதையுடனும், எல்லா உலகங்களையும் தன்னுள் கொண்டதுபோல் திவ்ய ஒளிமயமான ரதத்தை அமைத்தான்।

Verse 6

सर्वभूतमयश्चैव सौवर्णस्सर्वसंमतः । रथांगं दक्षिणं सूर्यस्तद्वामं सोम एव च

அவர் எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்தவர்; பொன்னொளியால் பிரகாசிப்பவர்; அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவர். அவரது ரதத்தின் வலச் சக்கரம் சூரியன்; இடச் சக்கரம் நிச்சயமாக சோமன்—சந்திரன்.

Verse 8

शशिनः षोडशारास्तु कला वामस्य सुव्रत । ऋक्षाणि तु तथा तस्य वामस्यैव विभूषणम्

நல்ல விரதம் கொண்டவரே, சந்திரனின் பதினாறு கலைகள் அவரின் இடப்பக்கத்தின் ஆபரணங்கள்; அதுபோல நக்ஷத்திரங்களும் அதே இடப்பக்கத்தின் அலங்காரமே.

Verse 9

ऋतवो नेमयः षट् च तयोर्वै विप्रपुंगव । पुष्करं चांतरिक्षं वै रथनीडश्च मंदरः

ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, அதில் பருவங்களும் ஆறு நேமி-பகுதிகளும் உள்ளன; மேலும் புஷ்கரம், அந்தரிக்ஷம், ரதநீடம், மந்தர மலை ஆகியவையும் உள்ளன.

Verse 10

अस्ताद्रिरुदयाद्रिस्तु तावुभौ कूबरौ स्मृतौ । अधिष्ठानं महामेरुराश्रयाः केशराचलाः

அஸ்தாத்ரி, உதயாத்ரி—இவ்விரண்டும் ‘குபேரர்கள்’ (தாங்கும் பக்கங்கள்) என நினைக்கப்படுகின்றன. மகாமேரு அவற்றின் ஆதாரம்; கேசராசலங்கள் அதன் துணை மலைத்தொடர்கள்.

Verse 11

वेगस्संवत्सरास्तस्य अयने चक्रसंगमौ । मुहूर्ता वंधुरास्तस्य शम्याश्चैव कलाः स्मृताः

அவர்க்கு வேகமே ஆண்டாகும்; இரு அயனங்களும் சக்கரங்களின் சங்கமம் போல. அவர்க்கு முஹூர்த்தங்கள் சிறு இடைவெளி; கலைகள் துரும்புபோல் அற்பமான கணமட்டும்—இவ்வாறு மகேஸ்வரன் காலத்தைத் தாண்டியவன் என உணர்த்தப்படுகிறது.

Verse 12

तस्य काष्ठाः स्मृता घोणाश्चाक्षदंडाः क्षणाश्च वै । निमेषाश्चानुकर्षश्च ईषाश्चानुलवाः स्मृताः

அவருக்கான கால அளவுகள் இவ்வாறு கூறப்படுகின்றன—காஷ்டா, கோணா, அக்ஷதண்ட, க்ஷணம்; மேலும் நிமேஷம், அனுகர்ஷம், ஈஷா, அனுலவம் என்பனவும் சொல்லப்படுகின்றன.

Verse 13

द्यौर्वरूथं रथस्यास्य स्वर्गमोक्षावुभौ ध्वजौ । युगान्तकोटितौ तस्य भ्रमकामदुघौ स्मृतौ

அந்த ரதத்தின் வரூதம் (மூடுபடலம்) வானமே; அதன் இரு கொடிகள் ஸ்வர்க்கமும் மோக்ஷமும். மேலும் யுகாந்தம், கோடிதம் என்ற இரண்டும் அவருக்கு வியப்பூட்டும், விருப்பம் நிறைவேற்றும் பலன் தருவன எனப் புகழப்படுகின்றன.

Verse 14

ईषादंडस्तथा व्यक्तं वृद्धिस्तस्यैव नड्वलः । कोणास्तस्याप्यहंकारो भूतानि च बलं स्मृतम्

ஈஷாதண்டம் (மையத் தண்டு) ‘வ்யக்த’ தத்துவம் என அறியப்படுகிறது; அதன் வளர்ச்சி ‘நட்வல’ எனப்படும். அதன் மூலைகள் ‘அஹங்காரம்’ என்றும், பூதங்கள் அதன் ‘பலம்’ என்றும் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

Verse 15

इन्द्रियाणि च तस्यैव भूषणानि समंततः । श्रद्धा च गतिरस्यैव रथस्य मुनिसत्तम

முனிவரே, அந்த ரதத்தின் எல்லாத் திசைகளிலும் இந்திரியங்களே அதன் ஆபரணங்கள்; மேலும் ஸ்ரத்தையே அந்த ரதத்தின் கதி—அதன் முன்னேறும் பயணப் பாதை—ஆகும்.

Verse 16

तदानीं भूषणान्येव षडंगान्युपभूषणम् । पुराणन्यायमीमांसा धर्मशास्त्राणि सुव्रताः

அந்நேரத்தில் சாஸ்திரங்களே ஆபரணங்களாயின; வேதத்தின் ஷடாங்கங்கள் துணை-ஆபரணங்களாயின; மேலும் புராணம், ந்யாயம், மீமாம்ஸை, தர்மசாஸ்திரங்கள்—நல்ல விரதம் கொண்டவரே—ஆதாரமான அலங்காரங்களாக வெளிப்பட்டன.

Verse 17

बलाशया वराश्चैव सर्वलक्षणसंयुताः । मंत्रा घंटाः स्मृतास्तेषां वर्णपादास्तदाश्रमाः

வலமும் மங்களமும் எல்லா இலக்கணங்களும் உடைய அவர்கள் ‘மந்திரங்கள்’ என்றும் ‘மணிகள்’ என்றும் நினைக்கப்படுகின்றனர்; அவர்களுக்குப் ‘வர்ணம்’ மற்றும் ‘சந்தப் பாதம்’ என்பவையே அவர்களின் ஆதார-ஆலயமாகக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 18

अथो बन्धो ह्यनन्तस्तु सहस्रफणभूषितः । दिशः पादा रथस्यास्य तथा चोपदिशश्चह

பின்னர் ஆயிரம் பாம்புத் தலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அனந்தன் அதன் பிணைப்புத் தாங்குதலாக இருந்தான்; திசைகள் இந்த ரதத்தின் பாதங்களாயின, இடைத்திசைகளும் அதுபோலவே।

Verse 19

पुष्कराद्याः पताकाश्च सौवर्णा रत्नभूषिताः । समुद्रास्तस्य चत्वारो रथकंबलिनस्स्मृताः

புஷ்கர முதலிய பெயர்களுடைய அவனது கொடிகள் பொன்னால் செய்யப்பட்டு ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டன; அவனுடன் தொடர்புடைய நான்கு சமுத்திரங்கள் அவன் ரதத்தின் கம்பளங்கள் (மூடிகள்) எனக் கூறப்பட்டன।

Verse 20

गंगाद्यास्सरित श्रेष्ठाः सर्वाभरणभूषिताः । चामरासक्तहस्ताग्रास्सर्वास्त्रीरूपशोभिताः

கங்கை முதலிய சிறந்த நதிகள் எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரித்து தோன்றின; அவர்களின் கைகளின் முனைகள் சாமரம் (யாக்-வால் விசிறி) பிடிப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தன; அனைவரும் அழகிய பெண் வடிவில் ஒளிர்ந்தனர்।

Verse 21

तत्र तत्र कृतस्थानाः शोभयांचक्रिरे रथम् । आवहाद्यास्तथा सप्त सोपानं हैममुत्तमम्

அவர்கள் அங்கங்கே தத்தம் இடங்களை ஏற்று ரதத்தை அலங்கரித்தனர்; மேலும் ஆவஹ முதலியோர் ஏழு படிகள் கொண்ட சிறந்த பொன்னாலான படிக்கட்டையும் கொண்டு வந்தனர்।

Verse 22

लोकालोकाचलस्तस्योपसोपानस्समंततः । विषयश्च तथा बाह्यो मानसादिस्तु शोभनः

அதன் சுற்றிலும் லோகாலோக மலைக்கான ஏற்றப் பாதைகளும் படிக்கட்டுப் போன்ற அணுகுமுறைகளும் இருந்தன; அதன் அப்பால் மனம் முதலியவற்றால் தொடங்கும் புறவிஷய உலகம் அழகுற அமைந்திருந்தது.

Verse 23

पाशास्समंततस्तस्य सर्वे वर्षाचलास्स्मृताः । तलास्तस्य रथस्याऽथ सर्वे तलनिवासिनः

அவனைச் சூழ்ந்திருந்த பாசங்கள் அனைத்தும் எல்லாத் திசைகளிலும் உள்ள வர்ஷா மலைகளாகக் கருதப்பட்டன; மேலும் தலலோகங்களும் அத்தலங்களில் வாழும் எல்லா உயிர்களும் அவன் ரதத்தின் அடித்தளமாக அமைந்திருந்தன.

Verse 24

सारथिर्भगवान्ब्रह्मा देवा रश्मिधराः स्मृताः । प्रतोदो ब्रह्मणस्तस्य प्रणवो ब्रह्मदैवतम्

அந்த (மகா) ரதத்தின் சாரதியாக பகவான் பிரம்மா நினைவுகூரப்படுகிறார்; தேவர்கள் ரஷ்மி (கயிறு/கட்டுப்பாடு) தாங்குபவர்கள் எனச் சொல்லப்படுகின்றனர். பிரம்மாவின் பிரதோதம் ப்ரணவம் ‘ஓம்’—அதே அவனுடைய பிரம்மதெய்வம்; அதனால் படைப்பின் ஒழுங்கான நடை முன்னேற்றப்படுகிறது.

Verse 25

अकारश्च महच्छत्रं मंदरः पार्श्वदंडभाक् । शैलेन्द्रः कार्मुकं तस्य ज्या भुजंगाधिपस्स्वयम्

‘அ’ என்ற எழுத்து அவருக்கு மாபெரும் அரசக் குடையாக ஆனது; மந்தர மலை அதன் பக்கத் தண்டாக இருந்தது. மலைகளின் அரசன் அவரது வில்லாக, நாகராஜன் தானே அதன் நாணாக ஆனான்.

Verse 26

घंटा सरस्वती देवी धनुषः श्रुतिरूपिणी । इषुर्विष्णुर्महातेजास्त्वग्निश्शल्यं प्रकीर्तितम्

மணி (கண்டா) தேவீ சரஸ்வதியே; வில் என்பது ஸ்ருதி-ரூபமான வேதமே. மாபெரும் தேஜஸுடைய விஷ்ணு அம்பாக, அந்த அம்பின் கூர்முனை (சல்யம்) அக்னி எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 27

हयास्तस्य तथा प्रोक्ताश्चत्वारो निगमा मुने । ज्योतींषि भूषणं तेषामवशिष्टान्यतः परम्

ஓ முனிவரே, அவனுடைய குதிரைகள் நான்கு நிகமங்கள் (வேதங்கள்) என்று கூறப்படுகிறது; அவற்றின் ஆபரணங்கள் ஜ்யோதிகள் (வானொளிகள்); அதன் பின் மீதியுள்ள விவரங்கள் மேலும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 28

अनीकं विषसंभूतं वायवो वाजका स्मृताः । ऋषयो व्यासमुख्याश्च वाहवाहास्तथाभवन्

விஷத்திலிருந்து அந்த மகாபல யுத்தப் படை தோன்றியது. காற்றுகளே வேகமிகு ‘வாஜ’ (குதிரைகள்) என அறியப்பட்டன; வியாசர் முதலிய முனிவர்கள் அந்தப் போரில் தெய்வ சக்திகளின் வாககர்களாகவும் பரிவாககர்களாகவும் ஆனார்கள்.

Verse 29

स्वल्पाक्षरैस्संब्रवीमि किं बहूक्त्या मुनीश्वर । ब्रह्मांडे चैव यत्किंचिद्वस्तुतद्वै रथे स्मृतम्

முனிவரே, சில சொற்களிலே கூறுகிறேன்—பல சொற்கள் எதற்கு? பிரபஞ்ச முட்டை (பிரம்மாண்டம்) எங்கும் எதுவெல்லாம் உள்ளதோ, அவை அனைத்தும் அந்த ரதத்திலே அடங்கியதாகவே நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 30

एवं सम्यक्कृतस्तेन धीमता विश्वकर्मणा । सरथादिप्रकारो हि ब्रह्मविष्ण्वाज्ञया शुभः

இவ்வாறு ஞானமிகு விஸ்வகர்மா, பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவின் ஆணைப்படி, ரதம் முதலான முழு மங்கள அமைப்பையும் முற்றிலும் செம்மையாக உருவாக்கினார்.