शिवदूतेन युद्धनिश्चयः तथा देवदानवयुद्धारम्भः (Śiva’s Envoy and the Commencement of the Deva–Dānava War)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । स दूतस्तत्र गत्वा च शिववाक्यं जगाद ह । सविस्तरं यथार्थं च निश्चयं तस्य तत्त्वतः

சனத்குமாரர் கூறினார்—அந்த தூதன் அங்கே சென்று சிவனின் வாக்கை உரைத்தான்; விரிவாகவும், உண்மையாகவும், தத்துவத்திற்கேற்ப சிவனின் உறுதியான தீர்மானத்தை அறிவித்தான்.

Verse 2

तच्छुत्वा शंखचूडोऽसौ दानवेन्द्रः प्रतापवान् । अंगीचकार सुप्रीत्या रणमेव स दानवः

அதைக் கேட்ட வீரமிகு தானவேந்திரன் சங்கசூடன் பேரானந்தத்துடன் போரையே ஏற்றுக்கொண்டான்.

Verse 3

समारुरोह यानं च सहामात्यैश्च सत्वरः । आदिदेश स्वसैन्यं च युद्धार्थं शंकरेण च

அவன் அமைச்சர்களுடன் விரைந்து தன் தேரில் ஏறினான்; மேலும் சங்கரனின் ஆணையும் அனுமதியும் கொண்டு போருக்காக தன் படையைப் புறப்படுமாறு கட்டளையிட்டான்.

Verse 4

शिवस्स्वसैन्यं देवांश्च प्रेरयामास सत्वरः । स्वयमप्यखिलेशोपि सन्नद्धोभूच्च लीलया

சிவன் தன் படையையும் தேவர்களையும் விரைவாகத் தூண்டினார்; மேலும் தானே—அகிலேசனாக இருந்தும்—லீலையாக ஆயுதம் தரித்து தயாரானான்.

Verse 5

युद्धारंभो बभूवाशु नेदुर्वाद्यानि भूरिशः । कोलाहलश्च संजातो वीरशब्दस्तथैव च

போர் உடனே தொடங்கியது. பல வாத்தியங்கள் முழங்கின; பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது, வீரர்களின் முழக்கமும் அதேபோல் ஒலித்தது.

Verse 6

देवदानवयोर्युद्धं स्परमभून्मुने । धर्मतो युयुधे तत्र देवदानवयोर्गणः

முனிவரே, தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் இடையே கடும் போர் எழுந்தது. ஆயினும் அங்கே இரு தரப்பினரும் தர்ம விதிகளுக்குள் நின்று போரிட்டனர்.

Verse 7

स्वयं महेन्द्रो युयुधे सार्धं च वृषपर्वणा । भास्करो युयुधे विप्रचित्तिना सह धर्मतः

மகேந்திரன் (இந்திரன்) தானே வृषபர்வனுடன் சேர்ந்து போரிட்டான்; பாஸ்கரன் (சூரியன்) விப்ரசித்தியுடன்—இருவரும் தர்மமுறைப் போர் நெறிக்கேற்ப யுத்தம் செய்தனர்.

Verse 8

दंभेन सह विष्णुश्च चकार परमं रणम् । कालासुरेण कालश्च गोकर्णेन हुताशनः

விஷ்ணு தம்பனுடன் மிகக் கடுமையான போரை நிகழ்த்தினார். காலன் காலாசுரனுடன், ஹுதாசனன் (அக்னி) கோகர்ணனுடன் யுத்தம் செய்தான்.

Verse 9

कुबेरः कालकेयेन विश्वकर्मा मयेन च । भयंकरेण मृत्युश्च संहारेण यमस्तथा

குபேரனை காலகேயன், விஸ்வகர்மாவை மயன்; மிருத்யுவை பயங்கரன், யமனை சம்ஹாரன்—யுத்தத்தில் தத்தம் எதிரியால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டனர்.

Verse 10

कालम्बिकेन वरुणश्चंचलेन समीरणः । बुधश्च घटपृष्ठेन रक्ताक्षेण शनैश्चरः

வருணன் காலம்பிகத்தின் மீது, சமீரணன் சஞ்சலத்தின் மீது; புதன் கடப்ருஷ்டத்தின் மீது, சனீஸ்வரன் ரக்தாக்ஷத்தின் மீது—தத்தம் வாகனங்களுடன் போரணியில் நிலை கொண்டனர்.

Verse 11

जयन्तो रत्नसारेण वसवो वर्चसां गणैः । अश्विनौ दीप्तिमद्भ्यां च धूम्रेण नलकूबरः

ஜயந்தன் ரத்னசாரனுடன் முன்னே சென்றான். வசுக்கள் ஒளிமிக்கோர் கூட்டங்களுடன் வந்தனர். அஸ்வினி இரட்டையரும் பிரகாசமான படைகளுடன் வந்தனர்; தூம்ரனுடன் நலகூபரனும் வந்து சேர்ந்தான்.

Verse 12

धुरंधरेण धर्मश्च गणकाक्षेण मंगलः । शोभाकरेण वैश्वानः पिपिटेन च मन्मथः

துரந்தரனுடன் தர்மன் வந்தான்; கணகாக்ஷனுடன் மங்களன் வந்தான். சோபாகரனுடன் வைஷ்வானன் (அக்னித் தத்துவம்) வந்தான்; பிபிடனுடன் மன்மதனும் வந்தான்.

Verse 13

गोकामुखेन चूर्णेन खड्गनाम्नाऽसुरेण च । धूम्रेण संहलेनापि विश्वेन च प्रतापिना

கோகாமுகன், சூರ್ಣன், ‘கட்க’ எனப்படும் அசுரன், தூம்ரன், ஸம்ஹலன், மேலும் வீரப் பிரதாபம் கொண்ட விஷ்வன்—இவர்களும் மற்ற வல்லமைமிகு அசுரர்கள்; அகந்தை மற்றும் போர்த் திறனால் எரிந்தனர்.

Verse 14

पलाशेन द्वादशाऽर्का युयुधुर्धर्मतः परे । असुरैरमरास्सार्द्धं शिवसाहाय्यशालिनः

அப்போது தர்மமுறைப்படி நடந்த போரில் பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் பலாச அஸ்திரத்தால் போரிட்டனர். மேலும், சிவபெருமானின் துணையால் வலிமை பெற்ற தேவர்கள் ஒன்றுகூடி அசுரர்களுக்கு எதிராக மோதினர்.

Verse 15

एकादश महारुद्राश्चैकादशभयंकरैः । असुरैर्युयुधुर्वीरैर्मैहाबलपराक्रमैः

அப்போது பதினொன்று மஹாருத்ரர்கள், பதினொன்று பயங்கர அசுர வீரர்களுடன் போரிட்டனர்—அவர்கள் மாபெரும் வலிமையும் பராக்கிரமமும் கொண்ட அஜேயர்கள்.

Verse 16

महामणिश्च युयुधे चोग्रचंडादिभिस्सह । राहुणा सह चन्द्रश्च जीवः शुक्रेण धर्मतः

மஹாமணி உக்ரசண்ட முதலியோருடன் சேர்ந்து போரிட்டான். சந்திரன் ராகுவுடன், ஜீவன் சுக்ரனுடன்—தர்மப்படி தத்தம் பக்க ஒழுங்கின்படி மோதினர்.

Verse 17

नन्दीश्वरादयस्सर्वे दानवप्रवरैस्सह । युयुधुश्च महायुद्धे नोक्ता विस्तरतः पृथक्

நந்தீஸ்வரன் முதலிய சிவகணத் தலைவர்கள் அனைவரும் தானவர்களில் சிறந்தவர்களுடன் அந்த மகாயுத்தத்தில் போரிட்டனர்; அவரவர் போர்கள் தனித்தனியாக விரிவாகச் சொல்லப்படவில்லை.

Verse 18

वटमूले तदा शंभुस्तस्थौ काल्याः सुतेन च । सर्वे च युयुधुस्सैन्यसमूहास्सततं मुने

அப்போது சம்பு ஆலமரத்தின் அடியில் காளியின் புதல்வனுடன் நின்றான். முனிவரே, எல்லா படைத்தொகுதிகளும் இடையறாது போரிட்டன.

Verse 19

रत्नसिंहासने रम्ये कोटिदानवसंयुतः । उवास शंखचूडश्च रत्नभूषणभूषितः

ரத்தின ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சங்கசூடன், அழகிய ரத்தின சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தான். அவனைச் சுற்றி கோடிக்கணக்கான தானவ வீரர்கள் சூழ்ந்து நின்றனர்.

Verse 20

महायुद्धो बभूवाथ देवासुरविमर्दनः । नानायुधानि दिव्यानि चलंतिस्म महामृधे

பின்னர் தேவர்களையும் அசுரர்களையும் ஒருங்கே மிதித்தழிக்கும் மகாயுத்தம் எழுந்தது. அந்த மாபெரும் மோதலில் பலவகை தெய்வ ஆயுதங்கள் சுழன்று அசையத் தொடங்கின.

Verse 21

गदर्ष्टिपट्टिशाश्चक्रभुशुंडिप्रासमुद्गराः । निस्त्रिंशभल्लपरिघाः शक्त्युन्मुखपरश्वधाः

கதைகள், தண்டுகள், ஈட்டிகள், சக்கராயுதங்கள், பூஷுண்டி ஏவுகணைகள், பிராசங்கள், முத்கரங்கள்; வாள்கள், அம்புகள், பரிகங்கள், சக்திகள், உயர்த்திய பரசுகள்—அப்போரில் எங்கும் இவ்வாயுதங்கள் சுழன்றன.

Verse 22

शरतोमरखड्गाश्च शतघ्न्यश्च सहस्रशः । भिंदिपालादयश्चान्ये वीरहस्तेषु शोभिताः

அம்புகள், தோமரங்கள், வாள்கள், மேலும் ஆயிரமாயிரம் சதக்னிகள்; பிண்டிபால முதலிய பிற ஆயுதங்களும் வீரர்களின் கைகளில் ஒளிர்ந்து அழகுபெற்றன.

Verse 23

शिरांसि चिच्छिदुश्चैभिर्वीरास्तत्र महो त्सवाः । वीराणामुभयोश्चैव सैन्ययोर्गर्जतो रणे

அந்தப் போர்க்களத்தில் வீரர்கள் பெருவிழாவென மகிழ்ந்து ஆயுதங்களால் தலைகளை வெட்டினர். இரு தரப்பின் வீரச் சேனைகளும் போரின் நடுவே பெரிதாய் கர்ஜித்தன.

Verse 24

गजास्तुरंगा बहवः स्यन्दनाश्च पदातयः । सारोहवाहा विविधास्तत्रासन् सुविखंडिताः

அங்கே பல யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், காலாட்கள்—அவர்களின் ஏற்றாளர்கள் மற்றும் பலவகை வாகனங்களுடன்—போரில் முற்றிலும் சிதைந்து நொறுங்கிக் கிடந்தனர்.

Verse 25

निकृत्तबाहूरुकरकटिकर्णयुगांघ्रयः । संछिन्नध्वजबाणासितनुत्र वरभूषणाः

அவர்களின் தோள்கள், தொடைகள், கைகள், இடுப்பு, காதுகளின் ஜோடி, பாதங்கள் வெட்டப்பட்டன; கொடிகள், அம்புகள், வாள்கள், கவசங்கள் உடைந்தன—அவர்களின் சிறந்த அணிகலன்களும் சிதறின.

Verse 26

समुद्धतकिरीटैश्च शिरोभिस्सह कुंडलैः । संरंभनष्टैरास्तीर्णा बभौ भूः करभोरुभिः

பறிக்கப்பட்ட கிரீடங்களும் காதணிகளும் உடன் துண்டிக்கப்பட்ட தலைகளாலும், போர்க் கோபத்தில் நொறுங்கிய வலிய தொடைகளாலும், பூமி எங்கும் பரவி கிடந்ததுபோல் தோன்றியது।

Verse 27

महाभुजैस्साभरणैस्संछिन्नैस्सायुधैस्तथा । अंगैरन्यैश्च सहसा पटलैर्वा ससारघैः

அப்போது கணநேரத்தில், அணிகலன்களுடன் ஆயுதங்களையும் தாங்கிய துண்டிக்கப்பட்ட பெருங்கைகளின் பெருந்தொகைகள், பிற அங்கங்களோடும் சேர்ந்து, அடர்ந்த குவியல்கள்போல் பரவி விழுந்தன।

Verse 28

मृधे भटाः प्रधावंतः कबंधान् स्वशिरोक्षिभिः । पश्यंतस्तत्र चोत्पेतुरुद्यतायुधसद्भुजैः

போர்க்களத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்த வீரர்கள் அங்கே தங்களுடைய துண்டிக்கப்பட்ட தலைவும் கண்களும் உடன் உள்ள உடல்துண்டுகளைப் பார்த்தனர்; அவையும் வலிய கரங்களால் ஆயுதங்களை உயர்த்தியபடி அதே நிலத்தில் மீண்டும் பாய்ந்து எழுந்தன।

Verse 29

वल्गंतोऽतितरां वीरा युयुधुश्च परस्परम् । शस्त्रास्त्रैर्विविधैस्तत्र महाबलपराक्रमाः

அங்கே மிகுந்த வலமும் வீரமும் கொண்ட வீரர்கள் பேராவேசத்துடன் பாய்ந்து ஒருவரோடு ஒருவர் மோதிப் போரிட்டனர்; பலவகை ஆயுதங்களாலும் ஏவுகணைகளாலும் தாக்கினர்।

Verse 30

केचित्स्वर्णमुखैर्बाणैर्विनिहत्य भटान्मृधे । व्यनदन् वीरसन्नादं सतोया इव तोयदाः

சில வீரர்கள் பொன் முனையுடைய அம்புகளால் போரில் படைவீரர்களை வீழ்த்தி, வீர முழக்கமாக கர்ஜித்தனர்—நீரால் நிறைந்த மேகங்கள் இடியென முழங்குவது போல।

Verse 31

सर्वतश्शरकूटेन वीरस्सरथसारथिम् । वीरं संछादयामास प्रावृट्सूर्यमिवांबुदः

அந்த வல்ல வீரன், எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் அம்புகளின் அடர்ந்த மழையால், ரதமும் சாரதியும் உடன் அந்த வீரனை முழுதும் மூடினான்—மழைக்கால மேகம் சூரியனை மறைப்பதுபோல்.

Verse 32

अन्योन्यमभिसंसृत्य युयुधुर्द्वन्द्वयोधिनः । आह्वयंतो विशंतोऽग्रे क्षिपंतो मर्मभिर्मिथः

இரட்டைப் போர்வீரர்கள் ஒருவரையொருவர் நெருங்கி மோதினர்—உரக்கச் சவால் விடுத்து, முன்னணிக்குள் புகுந்து, மర్మ இடங்களில் மீண்டும் மீண்டும் தாக்கினர்.

Verse 33

सर्वतो वीरसंघाश्च नानाबाहुध्वजायुधाः । व्यदृश्यंत महासंख्ये कुर्वंतः सिंहसंरवम्

அந்த மாபெரும் போரில் எல்லாத் திசைகளிலும் வீரக் கூட்டங்கள் தோன்றின—பலவகை கொடிகளும் ஆயுதங்களும் ஏந்தி, சிங்கக் கர்ஜனை போன்ற முழக்கமிட்டனர்.

Verse 34

महारवान्स्वशंखांश्च विदध्मुर्वै पृथक् पृथक् । वल्गनं चक्रिरे तत्र महावीराः प्रहर्षिताः

மாபெரும் முழக்கத்துடன் அங்கே ஒவ்வொரு மகாவீரனும் தன் தன் சங்கினைத் தனித்தனியாக ஊதினான்; மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து போர்க்களத்தில் வீரக் காட்சிகளை நிகழ்த்தினான்.

Verse 35

एवं चिरतरं कालं देवदानवयोर्महत् । बभूव युद्धं विकटं करालं वीरहर्षदम्

இவ்வாறு நீண்ட காலம் தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் இடையில் மாபெரும் போர் நடந்தது—அது பயங்கரமும், விகடமும், கராளமும், வீரர்களுக்கு உற்சாகம் தருவதுமாயிருந்தது।

Verse 36

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे परस्परयुद्धवर्णनं नाम षट्त्रिंशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ சிவமஹாபுராணத்தின் இரண்டாம் ருத்ரஸம்ஹிதையின் ஐந்தாம் யுத்தகாண்டத்தில், சங்கசூடவதப் பிரசங்கத்தில், ‘பரஸ்பர யுத்த வர்ணனம்’ எனும் முப்பத்தாறாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.