शिवस्य सैन्यप्रयाणम् तथा गणपतिनामावलिः (Śiva’s Mobilization for War and the Catalogue of Gaṇa Commanders)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । तस्य तद्वाक्यमाकर्ण्य सुरराट् ततः । सक्रोधः प्राह गिरिशो वीरभद्रादिकान्गणान्

சனத்குமாரர் கூறினார்—அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும் தேவர்களின் அதிபதி கிரீசன் (சிவன்) கோபம் எழ, வீரபத்ரன் முதலிய கணங்களை நோக்கி உரைத்தான்.

Verse 2

रुद्र उवाच । हे वीरभद्र हे नंदिन्क्षेत्रपालष्टभैरवाः । सर्वे गणाश्च सन्नद्धास्सायुधा बलशालिनः

ருத்ரன் கூறினார்—ஓ வீரபத்ரா! ஓ நந்தி! ஓ க்ஷேத்ரபாலா, அஷ்டபைரவங்களே! எல்லா கணங்களும் ஆயுதங்களுடன், முழுச் சன்னத்துடன், வலிமையுடன் தயாராய் நிற்கட்டும்.

Verse 3

कुमाराभ्यां सहैवाद्य निर्गच्छंतु ममाज्ञया । स्वसेनया भद्रकाली निर्गच्छतु रणाय च । शंखचूडवधार्थाय निर्गच्छाम्यद्य सत्वरम्

என் ஆணையின்படி அவர்கள் இன்று இரு குமாரர்களுடன் புறப்படட்டும். பத்ரகாளியும் தன் சேனையுடன் போருக்கு முன்னேறட்டும். சங்கசூடனை வதைக்க நான் கூட இன்று உடனே புறப்படுகிறேன்.

Verse 4

सनत्कुमार उवाच । इत्याज्ञाप्य महेशानो निर्ययौ सैन्यसंयुतः । सर्वे वीरगणास्तस्यानु ययुस्संप्रहर्षिताः

சனத்குமாரர் கூறினார்—இவ்வாறு ஆணையிட்டு மகேஸ்வரன் சேனையுடன் புறப்பட்டான். அவனைத் தொடர்ந்து எல்லா வீரகணங்களும் பேரானந்தத்துடன் சென்றன.

Verse 5

एतस्मिन्नंतरे स्कंदगणेशौ सर्वसैन्यपौ । यततुर्मुदितौ नद्धौ सायुधौ च शिवांतिके

அந்நேரத்தில், முழுப் படையின் தளபதிகளான ஸ்கந்தனும் கணேசனும் மகிழ்ந்து கவசம் அணிந்து, ஆயுதம் தாங்கி, சிவபெருமானின் அருகில் நிலை கொண்டனர்.

Verse 6

वीरभद्रश्च नन्दी च महाकालस्सुभद्रकः । विशालाक्षश्च बाणश्च पिंगलाक्षो विकंपनः

வீரபத்ரன், நந்தி; மகாகாலன், சுபத்ரகன்; விசாலாக்ஷன், பாணன்; பிங்கலாக்ஷன், விகம்பனன்—இவர்கள் சிவகண வீரர்கள்.

Verse 7

विरूपो विकृतिश्चैव मणिभद्रश्च बाष्कलः । कपिलाख्यो दीर्घदंष्द्रो विकरस्ताम्रलोचनः

விரூபன், விக்ருதி, மணிபத்ரன், பாஷ்கலன்; மேலும் கபிலன், நீளப் பல் கொண்ட தீர்கதம்ஷ்ட்ரன், விகரன், தாம்ரலோசனன்—இவையும் சிவகணப் பெயர்கள்.

Verse 8

कालंकरो बलीभद्रः कालजिह्वः कुटीचरः । बलोन्मत्तो रणश्लाघ्यो दुर्जयो दुर्गमस्तथा

காலங்கரன், பலீபத்ரன், காலஜிஹ்வன், குடீசரன்; பலோன்மத்தன், ரணச்லாக்யன்; துர்ஜயன், துர்கமன்—இவர்களும் சிவகணத்தார்.

Verse 9

इत्यादयो गणेशानास्सैन्यानां पतयो वराः । तेषां च गणनां वच्मि सावधानतया शृणु

இவ்வாறும் பிற விதங்களிலும் இவர்களே சிறந்த கணேசர்கள்—படைகளின் தலைவர்கள், அதிபதிகள். இப்போது அவர்களின் எண்ணிக்கையைச் சொல்கிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள்.

Verse 10

शंखकर्णः कोटिगणैर्युतः परविमर्दकः । दशभिः केकराक्षश्च विकृतोऽष्टाभिरेव च

சங்ககர்ணன் கோடிக்கணக்கான கணங்களுடன், பகைவர்படையை நசுக்கும் வீரன்; மேலும் கேகராக்ஷன் பத்து படைப்பிரிவுகளுடன், விக்ருதன் எட்டு படைப்பிரிவுகளுடன்—இவ்வாறு அந்த சேனாதிபதிகள் போரில் முன்னேறினர்।

Verse 11

चतुष्षष्ट्या विशाखश्च नवभिः पारियात्रिकः । षड्भिस्सर्वान्तकः श्रीमांस्त थैव विकृताननः

விசாகன் அறுபத்துநான்கு துணையருடன் நின்றான்; பாரியாத்திரிகன் ஒன்பதுடன். திரிமான் சர்வாந்தகன் ஆறுடன், அதுபோல விக்ருதானனன்—இவ்வாறு சிவகணங்கள் போருக்கு அணிவகுத்தன.

Verse 12

जालको हि द्वादशभिः कोटिभिर्गणपुंगवः । सप्तभिस्समदः श्रीमान्दुन्दुभोऽष्टाभिरेव च

கணங்களில் முதன்மையான ஜாலகன் பன்னிரண்டு கோடிகளுடன் வந்தான். திரிமான் சமதன் ஏழு கோடிகளுடன், துந்துபன் எட்டு கோடிகளுடன் இருந்தான்.

Verse 13

पंचभिश्च करालाक्षः षड्भिस्संदारको वरः । कोटिकोटिभिरेवेह कंदुकः कुंडकस्तथा

கராலாக்ஷன் இங்கு ஐந்து படைகளுடன் முன்னேறினான். சிறந்த சந்தாரகன் ஆறு படைகளுடன் வந்தான். கந்துகன் மற்றும் குண்டகனும் இங்கு கோடி கோடியாகக் கணங்களுடன் வந்தனர்.

Verse 14

विष्टंभोऽष्टाभिरेवेह गणपस्सर्वस त्तमः । पिप्पलश्च सहस्रेण संनादश्च तथाविधः

இங்கு மிகச் சிறந்த கணபன் விஷ்டம்பன் எட்டுத் துணையருடன் நின்றான். பிப்பலன் ஆயிரத்துடன், சந்நாதனும் அதேபோல்—தத்தம் பெருங்கணங்களுடன் இருந்தனர்.

Verse 15

आवेशनस्तथाष्टाभिस्त्वष्टभिश्चन्द्रतापनः । महाकेशः सहस्रेण कोटीनां गणपो वृतः

அவ்வாறே ஆவேசனன் தன் எட்டு (கணங்கள்) உடனும், சந்திரதாபனும் மற்றொரு எட்டு (கணங்கள்) உடனும் வந்தனர்; சிவகணத் தலைவன் மகாகேசன் கோடி கோடி கணங்களிடையே ஆயிரமாயிரமாகச் சூழப்பட்டிருந்தான்।

Verse 16

कुंडी द्वादशभिर्वीरस्तथा पर्वतकश्शुभः । कालश्च कालकश्चैव महाकालश्शतेन वै

குண்டீ பன்னிரண்டு வீரர்களுடன் வந்தான்; அதுபோல சுபமான பர்வதகனும் வந்தான். காலனும் காலகனும் வந்தனர்; மகாகாலன் நிச்சயமாக நூறு (போர்வீரர்) உடன் வந்தான்।

Verse 17

अग्निकश्शत कोट्या च कोट्याग्निमुख एव च । आदित्यो ह्यर्द्धकोट्या च तथा चैवं घनावहः

அக்னிகணங்கள் நூறு கோடி; மேலும் ஒரு கோடி அக்னிமுகங்களைக் கொண்ட படைகளும் இருந்தன. ஆதித்யர்கள் அரை கோடி; அதுபோல மேகங்களைத் தாங்கி வருவோர் (கனாவஹர்) அளவற்றிருந்தனர்।

Verse 18

सनाहश्च शतेनैव कुमुदः कोटिभिस्तथा । अमोघः कोकिलश्चैव शतकोट्या सुमंत्रकः

சனாஹன் நூறு (படைகள்) உடன் வந்தான்; குமுதன் கோடிகளுடன் வந்தான். அமோகனும் கோகிலனும் வந்தனர்; சுமந்திரகன் நூறு கோடிகளுடன் வந்தான்—இவ்வாறு போருக்காக கணங்கள் கூடின.

Verse 19

काकपादः कोटिषष्ट्या षष्ट्या संतानकस्तथा । महाबलश्च नवभिः पञ्चभिर्मधुपिंगल

தளபதி காகபாதன் அறுபது கோடி படையை நடத்தினான்; சந்தானகனும் அதேபோல் அறுபது கோடி. மகாபலன் ஒன்பது கோடிக்கு தலைவன்; மதுபிங்கலன் ஐந்து கோடி படைப்பிரிவுகளை வழிநடத்தினான்.

Verse 20

नीलो नवत्या देवेशः पूर्णभद्रस्तथैव च । कोटीनां चैव सप्तानां चतुर्वक्त्रो महाबलः

நீலன்—தேவேசன்—தொண்ணூறு கோடி படைகளின் மீது ஆட்சி செய்தான்; பூர்ணபத்ரனும் அதேபோல். மகாபலமுடைய சதுர்வக்த்ரன் ஏழு கோடி படைகளின் தலைவன் ஆனான்.

Verse 21

कोटिकोटिसहस्राणां शतैर्विंशतिभिस्तथा । तत्राजग्मुस्तथा वीरास्ते सर्वे संगरोत्सवे

கோடி கோடியாகவும், ஆயிரம் ஆயிரமாகவும்—மேலும் நூறுகளாகவும் இருபதுகளாகவும்—அந்த வீரர்கள் அனைவரும் போர்-உற்சவத்தை நாடி அங்கே வந்து சேர்ந்தனர்.

Verse 22

भूतकोटिसहस्रेण प्रमथैर्कोटिभि स्त्रिभिः । वीरभद्रश्चतुष्षष्ट्या लोमजानां त्रिकोटिभिः

வீரபத்ரன் ஆயிரம் கோடி பூதங்களுடன், மூன்று கோடி பிரமதர்களுடன், மேலும் மூன்று கோடி கொடிய லோமஜர்களுடன் முன்னேறினான்—அவர்களின் முதன்மைத் தலைவர்கள் அறுபத்து நான்கு பேர்.

Verse 23

काष्ठारूढश्चतुःषष्ट्या सुकेशो वृषभस्तथा । विरूपाक्षश्च भगवांश्चतुष्षष्ट्या सनातनः

அறுபத்து நான்கு கணங்களுடன் காஷ்டாரூடனும் அங்கே வந்தான்; அதுபோல் சுகேசனும் வृषபனும். மேலும் இன்னொரு அறுபத்து நான்கு கணங்களுடன் விரூபாக்ஷன்—பகவான், சனாதனன்—வந்து சேர்ந்தான்.

Verse 24

तालकेतुः षडास्यश्च पंचास्यश्च प्रतापवान् । संवर्तकस्तथा चैत्रो लंकुलीशस्स्वयं प्रभुः

அங்கே தாலகேது, ஷடாஸ்யன், வீரமிகு பஞ்சாஸ்யன் இருந்தனர்; மேலும் ஸம்வர்த்தகன், சைத்ரன்; தாமே ஆண்டவனான லங்குலீசரும் இருந்தார்।

Verse 25

लोकांतकश्च दीप्तात्मा तथा दैत्यांतकः प्रभुः । देवो भृङ्गीरिटिः श्रीमान्देवदेवप्रियस्तथा

அங்கே லோகாந்தகனும் இருந்தான்—ஒளிமிகு ஆத்மத் தேஜஸுடன்; மேலும் ஆண்டவன் தைத்யாந்தகன், அசுரர்களை அழிப்பவன். அதோடு, திருவுடைய தேவன் ப்ருங்கீரிடியும் இருந்தான்; தேவர்களின் தேவனான மகாதேவர்க்கு மிகப் பிரியன்.

Verse 26

अशनिर्भानुकश्चैव चतुः षष्ट्या सहस्रशः । कंकालः कालकः कालो नन्दी सर्वान्तकस्तथा

அசனிர்பானுகனும் இருந்தான்—அவன் அறுபத்திநான்கு ஆயிரம் வடிவங்களில் தோன்றுபவன். கங்காலன், காலகன், காலன்; மேலும் நந்தியும் சர்வாந்தகனும் இருந்தனர்—எல்லாவற்றையும் விதித்த முடிவிற்கு கொண்டு செல்லும் சிவனின் பயங்கர சக்திகள்.

Verse 27

एते चान्ये च गणपा असंख्याता महाबलाः । युद्धार्थं निर्ययुः प्रीत्या शंखचूडेन निर्भयाः

இவர்களும், இன்னும் பல எண்ணற்ற மகாபலமுடைய கணங்களும் போருக்காக மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டனர்; சங்கசூடனின் முன்னிலும் அஞ்சாது இருந்தனர்.

Verse 28

सर्वे सहस्रहस्ताश्च जटामुकुटधारिणः । चन्द्ररेखावतंसाश्च नीलकंठास्त्रिलोचनाः

அவர்கள் அனைவரும் ஆயிரம் கரங்களுடையோர்; ஜடாமகுடம் அணிந்தோர்; சந்திரரேகையை அலங்காரமாகத் தாங்கி, நீலகண்டரும் திரிலோசனரும் ஆனார்கள்.

Verse 29

रुद्राक्षाभरणास्सर्वे तथा सद्भस्मधारिणः । हारकुंडलकेयूरमुकुटाद्यैरलंकृताः

அவர்கள் அனைவரும் ருத்ராட்ச மாலைகளாலும் ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டோர்; புனித விபூதியைத் தாங்கியோர்; ஹாரம், குண்டலம், கேயூரம், மகுடம் முதலியவற்றால் ஒளிர்ந்தனர்.

Verse 30

ब्रह्मेन्द्रविष्णुसंकाशा अणिमादिगुणैर्वृताः । सूर्यकोटिप्रतीकाशाः प्रवीणा युद्धकर्मणि

அவர்கள் பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு ஆகியோருக்கு ஒப்பான ஒளியுடன் தோன்றினர். அணிமா முதலான யோகசித்திகளால் சூழப்பட்டு, கோடி சூரியர்களின் பிரகாசம்போல் ஒளிர்ந்து, போர்கலையில் மிகுந்த தேர்ச்சியுடையவர்களாயிருந்தனர்.

Verse 31

वायुश्च वरुणश्चैव बुधश्च मंगलश्च वै । ग्रहाश्चान्ये महेशेन कामदेवश्च वीर्यवान्

வாயு, வருணன், புதன், செவ்வாய், மேலும் பிற கிரக சக்திகளும்—வீரமிக்க காமதேவனும் உடன்—இவர்கள் அனைவரும் மகேசன் (சிவன்) ஆல் (அணிவகுக்கச்/ஆற்றலூட்டப்) பட்டவர்களாயிருந்தனர்.

Verse 32

किं बहूक्तेन देवर्षे सर्वलोकनिवासिनः । ययुश्शिवगणास्सर्वे युद्धार्थं दानवैस्सह

தேவரிஷியே, மேலும் சொல்ல வேண்டியது என்ன? எல்லா உலகங்களிலும் வாழும் அனைத்து சிவகணங்களும் தானவர்களுடன் சேர்ந்து போருக்காகப் புறப்பட்டனர்.

Verse 33

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे शङ्खचूडवधे महादेवयुद्धयात्रावर्णनं नाम त्रय स्त्रिंशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமகாபுராணத்தின் இரண்டாம் பகுதியான ருத்ரஸம்ஹிதையின் ஐந்தாம் யுத்தகாண்டத்தில், சங்கசூடன் வதம் என்னும் நிகழ்வில் “மகாதேவரின் யுத்தயாத்திரை வர்ணனை” எனும் முப்பத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Verse 34

हुताशनश्च चन्द्रश्च विश्वकर्माश्विनौ च तौ । कुबेरश्च यमश्चैव निरृतिर्नलकूबरः

அக்னிதேவன், சந்திரன், விஸ்வகர்மா, அந்த இரு அஸ்வினி குமாரர்கள்; குபேரன், யமன், மேலும் நிருதி மற்றும் நலகூபரன்—இவர்களும் அந்த மகாபோரில் அணிவகுத்திருந்தனர்.

Verse 36

उग्रदंष्ट्रश्चोग्रदण्डः कोरटः कोटभस्तथा । स्वयं शतभुजा देवी भद्रकाली महेश्वरी

அவள் உக்ரதம்ஷ்ட்ரா என அழைக்கப்படுகிறாள்; உக்ரதண்டம் (கடுமையான தண்டம்) ஏந்தியவள்; கோரடா, கோடபா என்றும் அவளே. நூறு கரங்களுடைய தேவியே—பத்ரகாளி, மகேஸ்வரி—தானே முன்னின்றாள்.

Verse 37

रत्नेन्द्रसारनिर्माणविमानोपरि संस्थिता । रक्तवस्त्रपरीधाना रक्तमाल्यानुलेपना

ரத்தினங்களின் அதிபதியின் சாரத்தால் உருவான தெய்வீக விமானத்தின் மீது அவள் அமர்ந்திருந்தாள்; சிவப்பு ஆடைகள் அணிந்து, சிவப்பு மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சிவப்பு சந்தனலேபனத்தால் மிளிர்ந்தாள்.

Verse 38

नृत्यंती च हसंती च गायंती सुस्वरं मुदा । अभयं ददती स्वेभ्यो भयं चारिभ्य एव सा

அவள் மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடி, சிரித்து, இனிய குரலில் பாடினாள்; தன் பக்தர்களுக்கு அபயம் அளித்து, பகைவர்களுக்கு மட்டும் அச்சமே அளித்தாள்.

Verse 39

बिभ्रती विकटां जिह्वां सुलोलां योजनायताम् । शंखचक्रगदापद्मखङ्गचर्मधनुश्शरान्

அவள் அச்சமூட்டும் நாவைத் தாங்கினாள்; அது அலைந்து ஒரு யோஜனை அளவு நீண்டிருந்தது. மேலும் அவள் கைகளில் சங்கம், சக்கரம், கதா, பத்மம், வாள், கேடயம், வில், அம்புகள் இருந்தன.

Verse 40

खर्परं वर्तुलाकारं गंभीरं योजनायतम् । त्रिशूलं गगनस्पर्शिं शक्तिं च योजनायताम्

அவன் ஒரு பெரும் கர்ப்பரத்தை கண்டான்—வட்டவடிவம், ஆழமுடையது, ஒரு யோஜனை அளவு விரிந்தது; மேலும் ஆகாயத்தைத் தொடும் போல் திரிசூலம், ஒரு யோஜனை நீளமான சக்தியும் இருந்தது.

Verse 41

मुद्गरं मुसलं वक्त्रं खङ्गं फलकमुल्बणम् । वैष्णवास्त्रं वारुणास्त्रं वायव्यं नागपाशकम्

அவன் முத்கரம், முசலம், தாக்குதலுக்கான கொடிய ஆயுதம், வாள், பயங்கர கேடயம் ஆகியவற்றை எடுத்தான்; மேலும் வைஷ்ணவாஸ்திரம், வாருணாஸ்திரம், வாயவ்யாஸ்திரம், நாகபாசமும் எடுத்தான்.

Verse 42

नारायणास्त्रं गांधर्वं ब्रह्मास्त्रं गारुडं तथा । पार्जन्यं च पाशुपतं जृंभणास्त्रं च पार्वतम्

அப்போது நாராயணாஸ்திரம், காந்தர்வாஸ்திரம், பிரம்மாஸ்திரம், காருடாஸ்திரம் ஆகியவை விடப்பட்டன; மேலும் பார்ஜன்யாஸ்திரம், பாசுபதாஸ்திரம், ஜ்ரிம்பணாஸ்திரம், பார்வதாஸ்திரமும் செலுத்தப்பட்டன.

Verse 43

महावीरं च सौरं च कालकालं महानलम् । महेश्वरास्त्रं याम्यं च दंडं संमोहनं तथा

அப்போது அவன் மகாவீரமும் சௌர (சூரிய) அஸ்திரமும், காலகாலம் (மரணத்திற்கே மரணம்) மற்றும் ஜ்வலிக்கும் மகாநலமும்; மேலும் மகேஸ்வராஸ்திரம், யாம்யம், தண்டம், சம்மோஹன அஸ்திரங்களையும் ஏவினான்।

Verse 44

समर्थमस्त्रकं दिव्यं दिव्यास्त्रं शतकं परम् । बिभ्रती च करैस्सर्वैरन्यान्यपि च सा तदा

அப்போது அவள் முழுத் திறனுடன் போருக்கு ஆயத்தமாக, தன் எல்லாக் கைகளிலும் தெய்வீக ஆயுதங்களைத் தாங்கினாள்—உன்னதமான நூறு தெய்வீக அஸ்திரங்களும், பிற ஆயுதங்களும் கூட।

Verse 45

आगत्य तस्थौ सा तत्र योगिनीनां त्रिकोटिभिः । सार्द्धं च डाकिनीनां वै विकटानां त्रिकोटिभिः

அங்கே வந்து அவள் நின்றாள்—மூன்று கோடி யோகினிகளுடன், மேலும் உண்மையிலேயே அச்சமூட்டும் விகட டாகினிகளின் மூன்று கோடியுடனும்.

Verse 46

भूतप्रेतपिशाचाश्च कूष्माण्डा ब्रह्मराक्षसाः । वेताला राक्षसाश्चैव यक्षाश्चैव सकिन्नराः

அங்கே பூதங்கள், பிரேதங்கள், பிசாசுகள்; கூஷ்மாண்டர்கள், பிரஹ்மராக்ஷஸர்கள்; மேலும் வேதாளர்கள், ராக்ஷஸர்கள், யக்ஷர்கள், கின்னரர்களும் இருந்தனர்।

Verse 47

तश्चैवाभिवृतः स्कंदः प्रणम्य चन्द्रशेखरम् । पितुः पार्श्वे सहायो यः समुवास तदाज्ञया

அப்போது ஸ்கந்தனும் தெய்வப் படைகளால் சூழப்பட்டவனாய், சந்திரசேகரன் சிவனை வணங்கி; தந்தையின் அருகில் துணைவனாக, சிவனின் ஆணைப்படி அங்கேயே தங்கினான்।

Verse 48

अथ शम्भुस्समानीय स्वसैन्यं सकलं तदा । युद्धार्थमगमद्रुद्रश्शंङ्खचूडेन निर्भयः

அப்போது ஶம்பு தமது முழு சேனையையும் ஒன்று சேர்த்து போருக்குப் புறப்பட்டார். அஞ்சாத ருத்ரன் ஶங்கசூடனை எதிர்கொள்ள முன்னேறினார்.

Verse 49

चन्द्रभागानदीतीरे वटमूले मनोहरे । तत्र तस्थौ महादेवो देवनिस्ता रहेतवे

சந்திரபாகா நதிக்கரையில், மனம் கவரும் ஆலமரத்தின் வேரடியில், மகாதேவன் அங்கே தங்கினான்—தேவர்களின் விடுதலைக்குக் காரணமாக.