वीरभद्रस्य गमनप्रस्थानम् — Vīrabhadra’s Departure for Dakṣa’s Sacrifice

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तं श्रीमहेशस्य श्रुत्वा वचनमादरात् । वीरभद्रोतिसंतुष्टः प्रणनाम महेश्वरम

பிரம்மா கூறினார்—ஸ்ரீமஹேசனின் இவ்வசனங்களை பக்தியுடன் கேட்ட வீரபத்ரன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்து மகேஸ்வரன் (சிவன்) முன் பணிந்தான்।

Verse 2

शासनं शिरसा धृत्वा देवदेवस्य शूलिनः । प्रचचाल ततः शीघ्रं वीरभद्रो मखं प्रति

தேவர்களின் தேவனாகிய திரிசூலதாரி சிவபெருமானின் ஆணையைத் தலையில் தாங்கி வீரபத்ரன் உடனே விரைந்து தக்ஷனின் யாகத்தினை நோக்கிச் சென்றான்।

Verse 3

शिवोथ प्रेषयामास शोभार्थं कोटिशो गणान् । तेन सार्द्धं महावीरान्मलयानलसन्निभान्

அப்போது திருவிளக்கமும் மங்களச் சிறப்பும் பெருகும்படி சிவபெருமான் கோடிக்கணக்கான கணங்களை அனுப்பினார்; அவர்களுடன் மலயக் காற்றின் தீப்போல் ஜ்வலிக்கும் மகாவீரர்களும் சென்றனர்।

Verse 4

अथ ते वीरभद्रस्य पुरतः प्रबला गणाः । पश्चादपि ययुर्वीराः कुतूहलकरा गणाः

அப்போது வலிமைமிக்க கணங்கள் வீரபத்ரனின் முன்புறம் சென்றன; அவனுக்குப் பின்னாலும் வீரக் கணக்கூட்டங்கள் நடந்தன, அவர்களின் இருப்பே அச்சமும் வியப்பும் கலந்த ஆவலை எழுப்பியது।

Verse 5

वीरभद्रसमेता येगणाश्शतसहस्रशः । पार्षदाः कालकालस्य सर्वे रुद्रस्वरूपिणः

வீரபத்ரனுடன் நூற்றாயிரக் கணக்கான கணங்கள் இருந்தன; அவர்கள் அனைவரும் காலத்திற்கும் காலனாகிய சிவபெருமானின் பரிசதர்கள், ஒவ்வொருவரும் ருத்ரச్వరூபமே.

Verse 6

गणैस्समेतः किलतैर्महात्मा स वीरभद्रो हरवेषभूषणः । सहस्रबाहुर्भुजगाधिपाढ्यो ययौ रथस्थः प्रबलोतिभीकरः

கணங்களுடன் வந்த அந்த மகாத்மா வீரபத்ரன்—ஹரனின் ஆடை அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்—ஆயிரம் கரங்களுடன், நாகாதிபதிகளால் புனைந்தவனாய், ரதத்தில் ஏறி மிக வலிமையுடனும் பேரச்சமூட்டும் தோற்றத்துடனும் முன்னே சென்றான்।

Verse 7

नल्वानं च सहस्रे द्वे प्रमाणं स्यंदनस्य हि । अयुतेनैव सिंहानां वाहनानां प्रयत्नतः

அந்த தேரின் அளவு இரண்டாயிரம் நல்வா என இருந்தது; மேலும் முயற்சியுடன் அந்த அணியில் பத்தாயிரம் சிங்கங்களும் வாகனங்களாக அமைந்தன.

Verse 8

तथैव प्रबलाः सिंहा बहवः पार्श्वरक्षकाः । शार्दूला मकरा मत्स्या गजास्तत्र सहस्रशः

அதேபோல் பல வலிமைமிக்க சிங்கங்கள் பக்கக் காவலர்களாக நின்றன; அங்கே ஆயிரக்கணக்கில் புலிகள், மகரங்கள், மீன்கள், யானைகளும் இருந்தன.

Verse 9

वीरभद्रे प्रचलिते दक्षनाशाय सत्वरम् । कल्पवृक्षसमुत्सृष्टा पुष्पवृष्टिरभूत्तदा

வீரபத்ரன் தக்ஷனின் நாசத்திற்காக விரைந்து புறப்பட்டபோது, கற்பவிருட்சத்திலிருந்து எழுந்ததுபோல் மலர்மழை அப்போது பொழிந்தது.

Verse 10

तुष्टुवुश्च गणा वीर शिपिविष्टे प्रचेष्टितम् । चक्रुः कुतूहलं सर्वे तस्मिंश्च गमनोत्सवैः

வீரனே, கணங்கள் ஷிபிவிஷ்டனின் செயல்களையும் அசைவுகளையும் போற்றின; மேலும் அனைவரும் அங்கே செல்லுதலை ஒரு திருவிழாவாகக் கொண்டு ஆவலான ஆர்வத்தில் நிறைந்தனர்.

Verse 11

काली कात्यायिनीशानी चामुंडा मुंडमर्दिनी । भद्रकाली तथा भद्रा त्वरिता वैष्णवी तथा

அவள் காளி, காத்யாயினி, ஈசானி; சாமுண்டா—அசுரரை அழிப்பவள்; முண்டமர்தினி—முண்டனை நசிப்பவள்; பத்ரகாளி, பத்ரா—மங்களமயி; த்வரிதா—விரைந்து காப்பவள்; மேலும் வைஷ்ணவியும் ஆவாள்.

Verse 12

एताभिर्नवदुर्गाभिर्महाकाली समन्विता । ययौ दक्षविनाशाय सर्वभूतगणैस्सह

இந்த ஒன்பது துர்கைகளுடன் இணைந்த மகாகாளி, எல்லா பூதகணங்களுடனும் சேர்ந்து, தக்ஷனின் அழிவிற்காகப் புறப்பட்டாள்.

Verse 13

डाकिनी शाकिनी चैव भूतप्रमथगुह्यकाः । कूष्मांडाः पर्पटा श्चैव चटका ब्रह्मराक्षसाः

டாகினிகள், சாகினிகள், மேலும் பூதக் கணங்கள்—பிரமதர், குஹ்யகர்—கூஷ்மாண்டர், பர்ப்படர், சடகர், பிராமணராக்ஷசரும் அங்கே இருந்தனர்.

Verse 14

भैरवाः क्षेत्रपालाश्च दक्षयज्ञविनाशकाः । निर्ययुस्त्वरितं वीराश्शिवाज्ञाप्रतिपालकाः

பைரவரும் க்ஷேத்ரபாலரும்—தக்ஷ யாகத்தை அழிக்கும் வீரர்கள்—சிவனின் ஆணையை நிறைவேற்றத் துரிதமாகப் புறப்பட்டனர்.

Verse 15

तथैव योगिनीचक्रं चतुःषष्टिगणान्वितम् । निर्ययौ सहसा क्रुद्धं दक्षयज्ञं विनाशितुम्

அதேபோல் அறுபத்துநான்கு கணங்களுடன் கூடிய யோகினி வட்டமும் கோபத்துடன் திடீரெனப் பாய்ந்து, தக்ஷ யாகத்தை அழிக்க முனைந்தது.

Verse 16

तेषां गणानां सर्वेषां संख्यानं शृणु नारद । महाबलवतां संघोमुख्यानां धैर्यशालिनाम्

நாரதா, அந்த எல்லாக் கணங்களின் எண்ணிக்கையைக் கேள்; அவர்கள் மிகுந்த வலிமையுடையோர், கூட்டங்களின் தலைவர்கள், திடமனத்தால் நிறைந்தோர்.

Verse 17

अभ्ययाच्छंकुकर्णश्च दशकोट्या गणेश्वरः । दशभिः केकराक्षश्च विकृतो ष्टाभिरेव

அப்போது கணாதிபதி சங்குகர்ணன் பத்து கோடி கணங்களுடன் முன்னே வந்தான். கேகராக்ஷனும் பத்து கோடியுடன் வந்தான்; விக்ருதன் தனியே எட்டு கோடியுடன் வந்தான்.

Verse 18

चतुःषष्ट्या विशाखश्च नवभिः पारियात्रिकः । षड्भिस्सर्वाङ्गको वीरस्तथैव विकृताननः

விசாகன் அறுபத்துநான்கு பேருடன் வந்தான்; பாரியாத்ரிகன் ஒன்பது பேருடன் வந்தான். அதுபோல வீரன் சர்வாங்ககன் ஆறு பேருடன், விக்ருதானனனும் ஆறு பேருடன் வந்தான்.

Verse 19

ज्वालकेशो द्वादशभिः कोटिभिर्गणपुंगवः । सप्तभिः समदज्जीमान् दुद्रभोष्टाभिरेव च

சிவகணங்களில் முதன்மையான ஜ்வாலகேசன் பன்னிரண்டு கோடி பரிவாரத்துடன் வந்தான். அவனுடன் சமதஜ்ஜீமான் ஏழு கோடியுடன், துத்ரபோஷ்டனும் எட்டு கோடியுடன் வந்தான்.

Verse 20

पंचभिश्च कपालीशः षड्भिस्संदारको गणः । कोटिकोटिभिरेवेह कोटिकुण्डस्तथैव च

இங்கே கபாலீசன் ஐந்து (படைகள்) உடன் வந்தான்; சந்தாரகன் எனும் கணன் ஆறு (படைகள்) உடன் வந்தான். மேலும் கோடிகுண்டன் கோடி-கோடி கணங்களுடன் இங்கே வந்தான்.

Verse 21

विष्टंभोऽष्टाभिर्वीरैः कोटिभिर्गणसप्तमः । सहस्रकोटिभिस्तात संनादः पिप्पलस्तथा

அன்பனே, சிவகணங்களில் ஏழாவது படை ‘விஷ்டம்ப’ எனப் புகழ்பெற்றது; அதில் எட்டு கோடி வீர கணர்கள் உள்ளனர். ‘ஸந்நாத’ மற்றும் ‘பிப்பல’ ஆகியோரும் தத்தம் தத்தமாக ஆயிரம் கோடி கணர்களை ஆளுகின்றனர்.

Verse 22

आवेशनस्तथाष्टाभिरष्टाभिश्चंद्रतापनः । महावेशः सहस्रेण कोटिना गणपो वृतः

ஆவேசனன் எட்டு கணங்களுடன், சந்திரதாபனனும் மேலும் எட்டு கணங்களுடன்; கணநாதன் மகாவேசன் ஆயிரம் கோடி கணங்களால் சூழப்பட்டிருந்தான்.

Verse 23

कुण्डी द्वादशकोटीभिस्तथा पर्वतको मुने । विनाशितुं दक्षयज्ञं निर्ययौ गणसत्तम

முனிவரே, குண்டீ பன்னிரண்டு கோடி கணங்களுடன், மேலும் பர்வதகனும்; தக்ஷ யாகத்தை அழிக்க அந்தச் சிறந்த கணன் புறப்பட்டான்.

Verse 24

कालश्च कालकश्चैव महाकालस्तथैव च । कोटीनां शतकेनैव दक्षयज्ञं ययौ प्रति

காலன், காலகன், மகாகாலனும்—இவர்கள் நூறு கோடி கணங்களுடன் தக்ஷ யாகத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.

Verse 25

अग्निकृच्छतकोट्या च कोट्याग्निमुख एव च । आदित्यमूर्द्धा कोट्या च तथा चैव घनावहः

அவர் ‘அக்னிக்ருச்சத-கோட்ய’ என்றும், ‘கோட்யக்னிமுக’ என்றும்—எண்ணற்ற அக்கினிகள் முகமாக உடையவர் என்றும்; ‘கோட்யாதித்யமூர்த்தா’ என்றும்—எண்ணற்ற சூரியங்கள் தலைவாக உடையவர் என்றும்; ‘கனாவஹ’ என்றும்—அடர்ந்த மேகங்களைத் தாங்குபவர் என்றும் கூறப்படுகிறார்.

Verse 26

सन्नाहश्शतकोट्या च कोट्या च कुमुदो गणः । अमोघः कोकिलश्चैव कोटिकोट्या गणाधिपः

சன்னாஹன் நூறு கோடிகளுடன் வந்தான்; குமுத கணமும் ஒரு கோடியுடன் வந்தது. அமோகன், கோகிலனும்—இருவரும் கணாதிபர்கள்—கோடி கோடி பரிவாரங்களுடன் வந்தனர்.

Verse 27

काष्ठागूढश्चतुःषष्ट्या सुकेशी वृषभस्तथा । सुमन्त्रको गणाधीशस्तथा तात सुनिर्ययौ

பின்பு காஷ்டாகூடன் அறுபத்துநான்கு (அனுசரர்களுடன்), சுகேசியும் வ்ருஷபனும் வந்தனர். மேலும், கணங்களின் தலைவர் சுமந்திரகன்—அன்பனே—அனைவரும் ஒன்றாகப் புறப்பட்டனர்.

Verse 28

काकपादोदरः षष्टिकोटिभिर्गणसत्तमः । तथा सन्तानकः षष्टिकोटिभिर्गणपुंगवः

காகபாதோதரன்—சிவகணங்களில் சிறந்தவன்—அறுபது கோடி கணங்களால் சூழப்பட்டிருந்தான். அதுபோல சாந்தானகன்—கணங்களில் முதன்மை—அறுபது கோடி கணங்களுடன் இருந்தான்.

Verse 29

महाबलश्च नवभिः कोटिभिः पुंगवस्तथा

மகாபலனும் ஒன்பது கோடி வலிமைமிக்க புங்கவ வீரர்களுடன் அங்கே இருந்தான்.

Verse 30

मधुपिंगस्तथा तात गणाधीशो हि निर्ययौ । नीलो नवत्या कोटीनां पूर्णभद्रस्तथैव च

பின்பு, அன்பனே, மதுபிங்கனும் புறப்பட்டான்; கணாதீசனும் புறப்பட்டான். நீலனும் தொண்ணூறு கோடி (அனுசரர்களுடன்), பூர்ணபத்ரனும் அதேபோல் சென்றனர்.

Verse 31

निर्ययौ शतकोटीभिश्चतुर्वक्त्रो गणाधिपः । काष्ठागूढेश्चतुष्षष्ट्या सुकेशो वृषभस्तथा

அப்போது கணாதிபன் சதுர்வக்த்ரன் நூறு கோடி கணங்களுடன் புறப்பட்டான்; திசைகளில் மறைந்திருந்த அறுபத்து நான்கு கணங்களுடன் சுகேசனும் வृषபனும் கூட புறப்பட்டனர்।

Verse 32

विरूपाक्षश्च कोटीनां चतुःषष्ट्या गणेश्वरः । तालकेतुः षडास्यश्च पंचास्यश्च गणाधिपः

கணங்களில் விரூபாக்ஷன் கோடிக்கணக்கான கணங்களுக்கு கணேஸ்வரன்; அறுபத்து நான்கு குழுக்களின் கணேஸ்வரனும் போற்றப்படுகிறான். தாலகேது, ஷடாஸ்யன், பஞ்சாஸ்யன் ஆகியோரும் கணாதிபர்கள்.

Verse 33

संवर्तकस्तथा चैव कुलीशश्च स्वयं प्रभुः । लोकांतकश्च दीप्तात्मा तथा दैत्यान्तको मुने

அவர் சம்வர்த்தகன்; மேலும் குலீசன்—தாமே பரமபதி; ஒளிமிகு ஆத்மாவுடைய லோகாந்தகன்; அதுபோல தைத்யாந்தகனும், ஓ முனிவரே.

Verse 34

गणो भृंगीरिटिः श्रीमान् देवदेवप्रियस्तथा । अशनिर्भालकश्चैव चतुःषष्ट्या सह्स्रकः

கணங்களில் ஸ்ரீமான் ப்ருங்கீரிடி இருந்தான்; தேவர்களின் தேவனான மகாதேவனுக்கு அன்பானவன். அசனி, பாலகனும் இருந்தனர்—அறுபத்து நான்கு ஆயிரம் கணங்களுடன்.

Verse 35

कोटिकोटिसहस्राणां शतैर्विंश तिभिर्वृतः । वीरेशो ह्यभ्ययाद्वीरः वीरभद्र शिवाज्ञया

கோடிக்கோடி, ஆயிரமாயிரம் கணங்களாலும், நூறுகளும் இருபதுகளும் சூழ்ந்த நிலையில், வீரர்களின் தலைவன் வீரபத்ரன் சிவன் ஆணையால் வீரத்துடன் முன்னே சென்றான்।

Verse 36

भूतकोटिसहस्रैस्तु प्रययौ कोटिभिस्त्रिभिः । रोमजैः श्वगणै श्चैव तथा वीरो ययौ द्रुतम्

ஆயிரக் கோடிகளான பூதகணங்களுடனும், மேலும் மூன்று கோடிகளுடனும்; ரோமஜ கணங்களும் ச்வகணங்களும் (நாய்படைகளும்) உடன் அந்த வீரன் விரைவாகப் புறப்பட்டான்।

Verse 37

तदा भेरीमहानादः शंखाश्च विविधस्वनाः । जटाहरोमुखाश्चैव शृंगाणि विविधानि च

அப்போது பேரிகளின் பேரொலி எழுந்தது; சங்குகள் பலவிதத் தொனிகளில் முழங்கின; ஜடாஹார-ரோமுக வாத்தியங்களும் பலவகை கொம்புகளும் ஒலித்தன।

Verse 38

ते तानि विततान्येव बंधनानि सुखानि च । वादित्राणि विनेदुश्च विविधानि महोत्सवे

அந்த மகோৎসவத்தில் மங்களமான தோரணங்களும் அலங்காரத் தொங்கல்களும் விரிக்கப்பட்டன; பலவகை வாத்தியங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஒலித்தன।

Verse 39

वीरभद्रस्य यात्रायां सबलस्य महामुने । शकुनान्यभवंस्तत्र भूरीणि सुखदानि च

ஓ மகாமுனியே, வீரபத்ரன் தன் படைகளுடன் புறப்பட்டபோது அங்கே பல நல்வழக்குறிகள் தோன்றி, இன்பமும் வெற்றியும் அருளின।