अनरण्य-वंशवर्णनम् तथा पिप्पलादस्य कामोत्पत्तिः
Genealogy of King Anaraṇya and Pippalāda’s arousal of desire
मुनिः स्नात्वाभीष्टदेवं सम्पूज्य विधिवच्छिवम् । जगाम कामी भिक्षार्थमनरण्यसभां गिरे
muniḥ snātvābhīṣṭadevaṃ sampūjya vidhivacchivam | jagāma kāmī bhikṣārthamanaraṇyasabhāṃ gire
நீராடி, முனிவர் தம் இஷ்டதேவனாகிய சிவபெருமானை விதிப்படி முறையாகப் பூஜித்தார். பின்னர் தம் நோக்கம் நிறைவேற வேண்டுமெனக் காமித்து, பிச்சைக்காக அனரண்ய மலைச் சபைக்குச் சென்றார்।
Sūta Gosvāmin
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Paśupatinātha
It presents a Shaiva ideal of disciplined life: purification through snāna, vidhivat worship of Saguna Śiva as iṣṭa-devatā, and humble living through bhikṣā—showing devotion joined with restraint and dharma.
By stating “vidhivat Śivam sampūjya,” the verse emphasizes formal, rule-based worship of Lord Śiva (often expressed through Liṅga-pūjā in the Purāṇa tradition), affirming Saguna worship as a valid means to receive grace and inner purification.
A simple daily sādhana is implied: snāna (purificatory bath), orderly Śiva-pūjā (with mantra and offerings as per vidhi), and cultivating humility and non-attachment symbolized by seeking bhikṣā.