Shloka 6
Śiva-Pūjākramaḥ — The Procedural Order of Shiva Worship
Pañcāvaraṇa & Upacāras
सदाशिवादिक्रमतो ध्यायेदष्टौ च तत्र तान् । परया सम्भावनयेतरानपि मुने द्विजान् । परमेष्ठिगुरुं ध्यायेत्सांबबुद्ध्या स्वनामतः । गुरुश्च परमन्तस्मात्परापरगुरुं ततः
sadāśivādikramato dhyāyedaṣṭau ca tatra tān | parayā sambhāvanayetarānapi mune dvijān | parameṣṭhiguruṃ dhyāyetsāṃbabuddhyā svanāmataḥ | guruśca paramantasmātparāparaguruṃ tataḥ
சதாசிவர் முதலாக வரிசையாக அந்த எட்டு (குருமார்களை) தியானிக்க வேண்டும்; ஓ முனியே, பிற த்விஜ ஆசார்யர்களையும் மிக உயர்ந்த மரியாதையுடன் நினைந்து போற்ற வேண்டும்। தன் பரம்பரையில் தன் பெயரால் அறியப்படும் பரமேஷ்டி-குருவை சாம்ப (சிவன் சக்தியுடன் இணைந்த) உணர்வில் தியானிக்க வேண்டும்; அதன் பின் பரம குருவையும், பின்னர் பராபர (அதீதமும் உள்ளார்ந்தும்) குருவையும் தியானிக்க வேண்டும்।
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadāśiva
Shakti Form: Umā
Role: teaching
FAQs
It establishes Guru-tattva as the doorway to Śiva: the seeker is instructed to contemplate a lineage beginning from Sadāśiva, honoring realized teachers, and finally recognizing the Guru as the very presence of Śiva-Śakti (Sāmbā) guiding the soul toward liberation.
By identifying the Guru with Sāmbā (Śiva with Śakti), the verse frames Saguna worship—such as Linga-pūjā—as effective when received through right initiation and instruction; the Guru embodies the living link between the devotee’s practice and the Lord’s grace.
A structured dhyāna: mentally honor the Shaiva guru-lineage beginning with Sadāśiva, revere all worthy teachers, and meditate on one’s own initiating Guru as Sāmbā; this supports mantra-japa (e.g., Pañcākṣarī) and inner yoga by rooting practice in devotion and correct understanding.