Sukta 99

Mantra 1

त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहसामिह श्रुध्युप स्वसरमा गहि ॥

ஓ வஜ்ரின்! நேற்றும் மனிதர்கள் உம்மை ஆனந்தத்திலும் வலத்திலும் மேலும் வளரச் செய்தனர். ஆகவே, ஓ இந்திரா, இங்கு ஸ்தோமம் சுமப்போரின் வேண்டுதலைக் கேள்; ஸ்வஸரமாவின் அழைப்பிற்கு அணுகி—இங்கே வா.

Mantra 2

मत्स्वा सुशिप्र हरिवस्तदीमहे त्वे आ भूषन्ति वेधसः । तव श्रवांस्युपमान्युक्थ्या सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ॥

ஓ ஸுஶிப்ர, ஓ ஹரிவன்! பரவச ஆனந்தத்தில் மத்-ஸ்வ (மகிழ்வாயாக); அதையே நாம் நாடுகிறோம்—உம்மேல் வேதஸர் (ஞானிகள்) தங்கள் அலங்காரமான சிந்தனையை நிலைநிறுத்துகின்றனர். ஓ கீர்வண இந்திரா! ஸுதேஷு (பிழிந்த சோமத்தில்) உமது உக்த்ய (உச்சரிக்கத் தகுந்த) உபமான-மகிமைக் கீர்த்திகள் உயர்த்தப்படுகின்றன.

Mantra 3

श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न दीधिम ॥

சூரியனை நோக்கி சாய்வதுபோல்—இந்திரனின் பாக்ஷ்யம் (போஷணம்) அனைத்துச் சக்திகளும் பங்கெடுக்கட்டும். மேலும், பிறந்ததும் இடையறாது பிறந்துகொண்டிருக்கும் ஓஜஸ்-வலிமையால், ஒளிமிகு வசுக்களில் நமக்குரிய பங்கை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்வோமாக.

Mantra 4

अनर्शरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः । सो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चोदयन् ॥

தன் தானம் ஒருபோதும் குறையாத அந்த வசுதாதாவை அணுகி ஸ்துதி செய்; இந்திரனின் ராயதிகள் (அருள்தானங்கள்) மங்களகரமானவை. அவனுடைய காமத்தை விதிப்படி நிறைவேற்றும் யஜமானன்/வழிபாட்டாளர்மீது அவர் கோபம்கொள்ளார்—தானத்திற்காக மனத்தைத் தூண்டுபவராய்.

Mantra 5

त्वमिन्द्र प्रतूर्तिष्वभि विश्वा असि स्पृधः । अशस्तिहा जनिता विश्वतूरसि त्वं तूर्य तरुष्यतः ॥

இந்திரனே, முன்னேறிச் செல்லும் பாய்ச்சல்களில் எல்லா ஸ்ப்ருதா (எதிர்ப்புகள்) மீதும் வெல்லுபவன் நீயே. அசஸ்தி-ஹா—தீயவாக்கு/மறுப்பை அழிப்பவன்—ஜனிதா, விஷ்வதூரன் நீயே; மேலும், அப்பால் கடக்க முயல்வோர்க்கு வெற்றியளிக்கும் துணை நீயே.

Mantra 6

अनु ते शुष्मं तुरयन्तमीयतुः क्षोणी शिशुं न मातरा । विश्वास्ते स्पृधः श्नथयन्त मन्यवे वृत्रं यदिन्द्र तूर्वसि ॥

உன் வேகமிகு ஶுஷ்மம் (பராக்கிரமம்) பின்தொடர்ந்து இரு உலகங்களும், குழந்தையைத் தொடர்ந்து செல்லும் இரு தாய்மாரைப் போல நகர்கின்றன. உன் கோபமிகு வலிமைக்காக எல்லா எதிர்ப்புகளும் நொறுங்குகின்றன; ஹே இந்திரா, நீ வ்ருத்ரனை அடக்கி வெல்லும் போது.

Mantra 7

इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम् । आशुं जेतारं हेतारं रथीतममतूर्तं तुग्र्यावृधम् ॥

இங்கிருந்தே உன் ஊதி (உதவி) யை நாம் அழைக்கிறோம்—ஹே இந்திரா, அழியாத தூண்டுபவன், தடுக்க இயலாதவன்; விரைவு வெற்றியாளர், தாக்கி வீழ்த்துபவன், ரதவலிமையில் மிகச் சிறந்தவன், வெல்ல முடியாதவன், துக்ர்ய-ஆவ்ருத் (வேகத்தை வளர்ப்பவன்)।

Mantra 8

इष्कर्तारमनिष्कृतं सहस्कृतं शतमूतिं शतक्रतुम् । समानमिन्द्रमवसे हवामहे वसवानं वसूजुवम् ॥

உதவிக்காக அதே இந்திரனை நாம் அழைக்கிறோம்—சத்-பலனை வடிவமைப்பவன், சிதையாதவன், ஸஹஸ்-ஆல் செய்யப்பட்டவன் (வலிமையால் உருவானவன்); ஶதமூதி, ஶதக்ரது. அதே இந்திரனை நாம் அவஸ் (பாதுகாப்பு) பொருட்டு வேண்டுகிறோம்—வசுவான், மேலும் வசூஜுவ (உண்மையான செல்வத்திற்குத் திசை நடத்துபவன்)।