Sukta 79

Mantra 1

अयं कृत्नुरगृभीतो विश्वजिदुद्भिदित्सोमः । ऋषिर्विप्रः काव्येन ॥

இந்த சோமன் தன் செயலில் நிறைவு பெற்றவன்; கட்டுப்பாட்டால் பிடிக்கப்படாதவன்; அனைத்தையும் வெல்லுபவன், அடைக்கப்பட்டதை மேல்நோக்கி உடைத்து வெளிப்படுத்துபவன். கவிஞர்-ரிஷியின் காவ்யத் தரிசனத்தால் அவன் ரிஷி, விப்ரன்—ஒளிமிக்கவன்—ஆகிறான்.

Mantra 2

अभ्यूर्णोति यन्नग्नं भिषक्ति विश्वं यत्तुरम् । प्रेमन्धः ख्यन्निः श्रोणो भूत् ॥

நிர்வாணமானதை அவன் மூடுகிறான்; நோயுற்றதை ‘பிஷக்’ போல குணப்படுத்துகிறான்; காயமுற்றதைச் சீராக்குகிறான்; வேகமுள்ளதை முன்னே செலுத்துகிறான். இருள் வெளிப்பட்டு பின்னர் வெளியேற்றப்படுகிறது; முடவரும் நலமடைந்து நடக்கிறான்.

Mantra 3

त्वं सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्योऽन्यकृतेभ्यः । उरु यन्तासि वरूथम् ॥

ஓ சோமா, தனூக்ருத் செய்பவர்களுக்காக—வெறுப்புகளுக்கும் பிறர் செய்த தீங்குகளுக்கும் எதிராக—நீ விரிந்த வரூதம், வழிநடத்தும் காவல் ஆகிறாய்.

Mantra 4

त्वं चित्ती तव दक्षैर्दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन् । यावीरघस्य चिद्द्वेषः ॥

ஓ ர்ஜீஷின் (வலமுடன் சோமம் நசுக்கப்பட்டவனே), நீ உன் தக்ஷங்கள் (ஆற்றல்கள்) மூலம் த்யுலோகத்திலிருந்து பூமிவரை அறிபவனாக இருக்கிறாய்; அ஘ம் (பாவம்) இருந்து எழும் த்வேஷத்தையும் நீ அகற்றுகிறாய்.

Mantra 5

अर्थिनो यन्ति चेदर्थं गच्छानिद्ददुषो रातिम् । ववृज्युस्तृष्यतः कामम् ॥

அர்த்திகள் (வேண்டுபவர்கள்) தங்கள் அர்த்தத்தைத் தேடி சென்றால், அவர்கள் தாதாவின் ராதி (தான-பரிசு) யை அடைகிறார்கள்; தாகமுற்றவரின் காமம் குறைவிலிருந்து விலகி உண்மையான திருப்தியைப் பெறுகிறது.

Mantra 6

विदद्यत्पूर्व्यं नष्टमुदीमृतायुमीरयत् । प्रेमायुस्तारीदतीर्णम् ॥

அவன் பழங்காலத்திலிருந்து இழந்ததை கண்டடையும்போது, ருத (சத்திய-நியதி) வழி நகரும் ஆத்மாவை உயர்த்துகிறான்; ஆயு (உயிர்வலிமை) யை முன்னே நடத்தி, அத்தீராததைத் தாண்டச் செய்கிறான்.

Mantra 7

सुशेवो नो मृळयाकुरदृप्तक्रतुरवातः । भवा नः सोम शं हृदे ॥

ஓ சோமா! எங்களுக்கு சுஷேவ—நல்ல அருளால் நிறைந்தவன்—ஆகவும், ம்ரளயாகு—கருணையுடையவன்—ஆகவும் இரு; அத்ருப்தக்ரது—அசையாத உறுதியுள்ளவன்—ஆகவும், அவாதஃ—காக்கும் துணையாக வந்து சேர்வவன்—ஆகவும் இரு. ஓ சோமா! எங்கள் இதயத்தில் சாந்தியும் இனிமையும் ஆகிவிடு.

Mantra 8

मा नः सोम सं वीविजो मा वि बीभिषथा राजन् । मा नो हार्दि त्विषा वधीः ॥

ஓ சோமா! உள்ளுறையும் அரசே, எங்களை அளவுக்கு மீறி அழுத்தி ‘ஸம்-வீவிஜ’ செய்யாதே; அரசே, திடீரெனப் பெரும் வலிமையால் எங்களை அச்சுறுத்தாதே. உன் ஜ்வலிக்கும் த்விஷா (ஒளித் தீவிரம்) கொண்டு எங்கள் இதயத்தைத் தாக்காதே.

Mantra 9

अव यत्स्वे सधस्थे देवानां दुर्मतीरीक्षे । राजन्नप द्विषः सेध मीढ्वो अप स्रिधः सेध ॥

நீ உன் சொந்த சதஸ்தே—தேவர்களின் ஆசனத்தில்—தேவர்களிடையே இருந்து, துர்மதீ—வளைந்த எண்ணங்களை—கீழ்நோக்கிப் பார்க்கும் போது, ஓ அரசே, த்விஷஃ—பகைவர்களை—அப-ஸேத (விலக்கி) விடு. ஓ மீட்வஃ—உள்ளுறையும் தானம் அளிப்பவன்—அவனிடமிருந்து ஸ்ரிதஃ—தடுக்கும், காயப்படுத்தும் சக்திகளையும்—அப-ஸேத செய்து அகற்று.