Sukta 70

Mantra 1

यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे ॥

மக்களுக்குத் தலைவனாகியவன், ரதங்களுடன் வருபவன், தன் நடையில் அசையாதவன்; எல்லாப் போர்களையும் கடத்தி வெல்வவன், வீரத்தில் மூத்தவன்—அந்த வ்ருத்ரஹா (ஆவரண-ஹந்தா) இந்திரனையே நான் புகழ்ந்து பாடுகிறேன்.

Mantra 2

इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्तरि । हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः ॥

அந்த இந்திரனை அலங்கரித்து உயர்த்துங்கள், ஓ பல பகைவரை வீழ்த்துபவனே, எங்கள் காவலுக்காக—தாங்கும் அவன் இரு கரங்களிலும் வஜ்ரம் நிறுவப்பட்டுள்ளது. அவன் காணத்தக்கவன், மகத்தானவன்—வானில் சூரியனைப் போல; ஒளிமிகு மகிமையின் வெளிப்பட்ட வல்லமை.

Mantra 3

नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम् ॥

வெறும் செயல்களால் யாரும் அவனை அடைய முடியாது—எல்லாவற்றையும் எப்போதும் வளருமாறு செய்த அவனை. இந்திரன் யாகத்தால் பேரம் போலக் கிடைப்பவன் அல்ல; அவன் அனைத்திடமும் புகழப்பட்டவன், ரிப்வ-சமன் (திறன் மிக்க கைவினைஞன்), அணுகமுடியாதவன், துணிவான ஆற்றலுடையவன்.

Mantra 4

अषाळ्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः । सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः ॥

அஜேயன், உக்ரன், போரில் வெற்றியாளன்—அவனில் மகத்தான, விரிந்த சக்திகள் ஒன்றுகூடி ஓடுகின்றன. அவன் பிறக்கும் பொழுது ‘தேனவ’ (போஷகப் பாய்ச்சல்கள்) ஒன்றிணைந்து பெருகுகின்றன; ‘த்யாவா-க்ஷமா’ (வானும் பூமியும்) கூட ஒலித்து முன்னே தள்ளுகின்றன.

Mantra 5

यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥

இந்திரா, உனக்குச் சதம் சதம் ‘த்யாவ’ (வானங்கள்)வும், சதம் சதம் பூமிகளும் இருந்தாலும்—வஜ்ரினே, ஆயிரம் சூரியர்களும் உன்னை எட்டமாட்டார்கள்; பிறப்பிலும் பரப்பிலும் ‘அஷ்ட ரோதஸீ’ (எட்டு உலகப் பரப்புகள்) கூட அல்ல.

Mantra 6

आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्माँ अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः ॥

விருஷணே, உன் மகிமையாலும் ‘விருஷ்ண்ய’ (வீர்யம்) ஆலும்—அனைத்திலும் மிக வலிமைமிக்கவனே, உன் பலத்தால்—நீ அனைத்தையும் விரித்தாய். மகவனே, ‘கோமதி வ்ரஜ’ (மாடுகள் நிறைந்த தொழுவம்/வேலி) யில் எங்களை காப்பாற்று; வஜ்ரினே, உன் பல்வண்ண உதவிகளால்.

Mantra 7

न सीमदेव आपदिषं दीर्घायो मर्त्यः । एतग्वा चिद्य एतशा युयोजते हरी इन्द्रो युयोजते ॥

தேவநோக்கமற்ற எந்த மானிடனும் நீண்ட ஆயுளுக்குத் தூண்டும் உந்துதல் (ஆபதிஷ்) பெறான். ஆனால் வேகமுடையவனும் இரு ஹரி (பழுப்புநிற) அசுவங்களை யோகம் செய்யக் கூடியவன்; பயணத்திற்காக அவற்றை யோகம் செய்பவன் இந்திரனே.

Mantra 8

तं वो महो महाय्यमिन्द्रं दानाय सक्षणिम् । यो गाधेषु य आरणेषु हव्यो वाजेष्वस्ति हव्यः ॥

மகத்துவமிக்க, மகத்துவத்திற்குத் தகுதியான அந்த இந்திரனை நாம் தானத்திற்காக—செயல்நிறைவேற்ற வல்லவனாக—அழைக்கிறோம். கடக்கத்தக்க ஆழங்களில் (காதேஷு)வும் தொலைவான இடங்களிலும் அவன் ஹவ்யன்; வலத்தின் பெருக்குகளில் (வாஜேஷு) அவனே ஹவ்யம்/அழைப்பு ஆகிறான்.

Mantra 9

उदू षु णो वसो महे मृशस्व शूर राधसे । उदू षु मह्यै मघवन्मघत्तय उदिन्द्र श्रवसे महे ॥

எழுந்தருள்வாயாக—எங்களுக்காக, ஹே வசு (செல்வம் தருபவன்), மகா நிறைவேற்றத்திற்காக; ஹே வீரா, எங்கள் ராதஸ் (செழிப்பு) தொட்டு வளர்த்தருள்வாயாக. எழு—மேலும் மகத்திற்காக, ஹே மகவன், மேலும் தானத்திற்காக; எழு, ஹே இந்திரா, ஆத்மாவின் மகத்தான ஶ்ரவஸ் (புகழ்) க்காக.

Mantra 10

त्वं न इन्द्र ऋतयुस्त्वानिदो नि तृम्पसि । मध्ये वसिष्व तुविनृम्णोर्वोर्नि दासं शिश्नथो हथैः ॥

ஓ இந்திரா, நீ ‘஋தயு’—஋தத்தின் வழிநடத்துபவன்; உன் வல்லமையை மறுப்பவர்களை நீ மௌனப்படுத்துகிறாய். ஓ துவிந்ரும்ண (விரிந்த-வல்லமை உடையவனே), நடுவில் தங்குவாயாக; இரு விரிந்த வெளிகளுக்கிடையில் நீ உன் அடிகளால் இருளின் அடிமையை நசுக்குகிறாய்.

Mantra 11

अन्यव्रतममानुषमयज्वानमदेवयुम् । अव स्वः सखा दुधुवीत पर्वतः सुघ्नाय दस्युं पर्वतः ॥

அந்நிய-விரதம் உடையவன், மனிதரல்லாத இயல்புடையவன், அயஜ்வா (யாகம் செய்யாதவன்), அதேவயு (தேவரை நாடாதவன்)—அவனை நம் சொந்த நண்பன் கீழே தள்ளட்டும். ‘சுக்ந’ (உறுதியான-வதம் செய்பவன்) பர்வதம் அவனை உதிர்த்தெறியட்டும்—தஸ்யுவை வதம் செய்ய; பர்வதம் அவனை உதிர்த்தெறியட்டும்.

Mantra 12

त्वं न इन्द्रासां हस्ते शविष्ठ दावने । धानानां न सं गृभायास्मयुर्द्विः सं गृभायास्मयुः ॥

ஓ இந்திரா, மிக வல்லவனே, எங்கள் தானத்திற்காக நீ உன் கையில் (செல்வத்தை) தாங்கு. தானியங்கள் பிடியில் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவது போல, எங்களை—உன்னை நாடுவோரை—ஒன்றாகச் சேர்த்து அருள்; மீண்டும் எங்களை—உன்னை நாடுவோரை—ஒன்றாகச் சேர்த்து அருள்.

Mantra 13

सखायः क्रतुमिच्छत कथा राधाम शरस्य । उपस्तुतिं भोजः सूरिर्यो अह्रयः ॥

ஓ சഖாக்களே, க்ரது—உள்ளார்ந்த தீர்மானம்—அதை நாடுங்கள்; ஶரஸ்யரின் நிறைவு (சித்தி) எவ்வாறு எமக்கு கிடைக்கும்? அருகிலான ஸ்துதி (உபஸ்துதி) கொண்டு வாருங்கள்—போஜன், சூரி போன்ற ஒளிமிக்க ஆதரவாளர்; அவன் சோம்பலற்றவன்.

Mantra 14

भूरिभिः समह ऋषिभिर्बर्हिष्मद्भिः स्तविष्यसे । यदित्थमेकमेकमिच्छर वत्सान्पराददः ॥

பலரும் ஒன்றுகூடிய ரிஷிகளோடு, பர்ஹிஸ்-தாரிகளோடு, நீ புகழப்படுவாய். இவ்வாறு நீ அவர்களை ஒன்றொன்றாக நாடியபோது, ஓ ஶர, கன்றுகளை நீ எடுத்துச் சென்றாய்.

Mantra 15

कर्णगृह्या मघवा शौरदेव्यो वत्सं नस्त्रिभ्य आनयत् । अजां सूरिर्न धातवे ॥

கர்ணக்ருஹ்யா—மகவா, ஶௌரதேவ்ய—மூவகை (த்ரிப்யஃ) இடத்திலிருந்து எங்கள் கன்றை கொண்டு வந்தான்; மேலும் நிறுவலுக்காக எமக்கொரு அஜம் (ஆடு)வும்—சூரி போன்ற தானதர்மன் போல—அளித்தான்.