Sukta 11

Mantra 1

भद्रं ते अग्ने सहसिन्ननीकमुपाक आ रोचते सूर्यस्य । रुशद्दृशे ददृशे नक्तया चिदरूक्षितं दृश आ रूपे अन्नम् ॥

அக்னியே, வலிமைமிக்கவனே, உன் புனித முகம் சூரியனருகே ஒளிர்வதுபோல் பிரகாசிக்கிறது. அது இரவிலும் கதிர்மயமான தரிசனமாகத் தோன்றுகிறது; குறையாததாக, ரூபத்தில் வெளிப்பட்டு, இருப்பின் உண்மையான அன்னமாகக் கண்ணுக்கு எட்டுகிறது.

Mantra 2

वि षाह्यग्ने गृणते मनीषां खं वेपसा तुविजात स्तवानः । विश्वेभिर्यद्वावनः शुक्र देवैस्तन्नो रास्व सुमहो भूरि मन्म ॥

அக்னியே, பாடுபவரின் மநீஷைக்காக நீ வெற்றி பெறுவாயாக; துவிஜாதனே, நாம் உன்னை ஸ்தவனம் செய்கிறோம்—உன் வேபஸ் (வல்ல தீவிர ஒளி) கொண்டு விரிந்த கம் (ஆகாசப் பரப்பு) நடுங்கச் செய். சுக்ரனே (ஒளிமிகு), எல்லா தேவர்களுடனும் நீ எதைப் பெற்றுக் கொள்கிறாயோ—அந்த உலகப் பெருவளத்தை (வாவனः) எங்களுக்கு அளி: சுமஹோ, பூริ மந்ம (மிகப் பெரியதும் மிகுதியானதும் ஆன தெய்வச் சிந்தனை-தரிசனம்)।

Mantra 3

त्वदग्ने काव्या त्वन्मनीषास्त्वदुक्था जायन्ते राध्यानि । त्वदेति द्रविणं वीरपेशा इत्थाधिये दाशुषे मर्त्याय ॥

அக்னியே, உன்னிடமிருந்தே காவ்யா (கவிச் சக்தி) எழுகிறது; உன்னிடமிருந்தே மநீஷைகள்; உன்னிடமிருந்தே ராத்யானி (சித்தி அளிப்பவை) ஆகிய உக்தங்கள் (ஸ்தோத்திர-ஹிம்ன்கள்) பிறக்கின்றன. உன்னிடமிருந்தே வீரபேஷா (வீர வடிவமைப்பை அளிக்கும்) திரவிணம் (செல்வம்) வருகிறது; இவ்வாறே, அர்ப்பணிக்கும் மর্ত்யனுக்கு செயல்-நிறைவேற்ற இத்தாதியே (யதார்த்த அறிவு) நீ அளிக்கிறாய்।

Mantra 4

त्वद्वाजी वाजम्भरो विहाया अभिष्टिकृज्जायते सत्यशुष्मः । त्वद्रयिर्देवजूतो मयोभुस्त्वदाशुर्जूजुवाँ अग्ने अर्वा ॥

அக்னியே, உன்னிடமிருந்தே வாஜீ (வலமிகு) வாஜம்பர (பெருவள-வலத்தைச் சுமப்பவன்) விஹாயா (விரிந்த வெளிகளில் இயங்குபவன்) பிறக்கிறான்—அபிஷ்டிக்ருத் (வெற்றியளிக்கும் துணை செய்பவன்), ஸத்யஷுஷ்ம (உண்மை வலமுடையவன்). உன்னிடமிருந்தே தேவஜூத (தேவரால் உந்தப்பட்ட) மயோபூ (இன்பம் தரும்) ரயி (செல்வம்) வருகிறது; உன்னிடமிருந்தே, அக்னியே, ஜூஜுவான் (எப்போதும் முன்னே தள்ளிச் செல்பவன்) ஆஷு (வேகமான) அர்வா (குதிரை)வும் வருகிறது।

Mantra 5

त्वामग्ने प्रथमं देवयन्तो देवं मर्ता अमृत मन्द्रजिह्वम् । द्वेषोयुतमा विवासन्ति धीभिर्दमूनसं गृहपतिममूरम् ॥

அக்னியே! தேவத்தை நாடும் மனிதர் முதலில் உம்மையே தேர்ந்து ஏற்றுகின்றனர்—தேவனே, அமரனே, ஆனந்தமிகு நாவுடைய (ஜ்வாலையுடைய) உம்மை. தங்கள் ‘தீ’ (உள்ளுணர்வு/சிந்தனை) மூலம் உம்மை வாசம் செய்யச் செய்கின்றனர்—த்வேஷத்தைத் துரத்துபவர், இல்லத்தின் தலைவர் (க்ருஹபதி), மயக்கமற்றவர், தமூனஸ் (இல்லத்தைத் தாங்குபவர்) ஆக.

Mantra 6

आरे अस्मदमतिमारे अंह आरे विश्वां दुर्मतिं यन्निपासि । दोषा शिवः सहसः सूनो अग्ने यं देव आ चित्सचसे स्वस्ति ॥

எங்களிடமிருந்து வளைந்த மதி யைத் தூரமாக்குவாய்; அம்ʼஹ (இடர்/பாவம்) யையும் தூரமாக்குவாய்; எல்லா துர்மதியையும் தூரமாக்குவாய்—நீ அவற்றைத் தடுத்து காக்கின்றதால். இரவில் சிவன் (கல்யாணகரன்) ஆக இருப்பாயாக, சகஸ் (வலிமை) இன் புதல்வனே அக்னியே; ஸ்வஸ்தி (நலன்) பெற தேவர்களும் உம்மை அணைகின்றனர்.