Sukta 97

Mantra 1

या ओषधीः पूर्वा जाता देवेभ्यस्त्रियुगं पुरा । मनै नु बभ्रूणामहं शतं धामानि सप्त च ॥

ஏ ஓஷதிகளே! முதலில் பிறந்தவைகளே, தேவர்களுக்கும் முன் மும்முறை யுகத்திற்கும் முற்பட்ட பழமையானவைகளே—இப்போது உங்கள் பப்ரு-நிற வலிமைகளை நான் நினைவுகூர்கிறேன்; உங்கள் தாமங்கள் நூற்றேழு—சிகிச்சை-உடனிருப்பின் நிலையான தங்குமிடங்கள்.

Mantra 2

शतं वो अम्ब धामानि सहस्रमुत वो रुहः । अधा शतक्रत्वो यूयमिमं मे अगदं कृत ॥

ஏ அம்பைகளே (தாய்-ஓஷதிகளே)! உங்கள் தாமங்கள் நூறு; உங்கள் ருஹ் (முளைப்பு/வளர்ச்சி) ஆயிரம். ஆகவே, ஏ ஶதக்ரதவஃ (நூறு வல்லமையுடையவர்களே) நீங்கள் அனைவரும், எனக்காக இந்த அகத (மருந்து-நிவாரணம்) அமைக்கவும்—இதுவே என் ஆரோக்கியத்தின் வழியாகட்டும்.

Mantra 3

ओषधीः प्रति मोदध्वं पुष्पवतीः प्रसूवरीः । अश्वा इव सजित्वरीर्वीरुधः पारयिष्ण्वः ॥

ஓ ஓஷதிகளே, என்னை நோக்கி மகிழ்வீராக—மலர்மிகுந்தவைகளே, நல்விளைவைப் பிறப்பிப்பவைகளே. போட்டியில் வெற்றி பெறும் குதிரைகள் போல, ஓ வீருதஃ (ஏறும் கொடிகள்/செடிகள்), எங்களை அக்கரை சேர்த்தருளுங்கள்—அமைதியின்மையின் கடப்புகளைத் தாண்டி, பாதுகாப்பான முழுமைக்குக் கொண்டு செல்லுங்கள்.

Mantra 4

ओषधीरिति मातरस्तद्वो देवीरुप ब्रुवे । सनेयमश्वं गां वास आत्मानं तव पूरुष ॥

மாதாவெனிய ஓஷதிகளே, தேவிகளே, உங்களருகே வந்து நான் இவ்வாறு உரைக்கிறேன்: ஓ பூருஷ, உமக்காக நான் அசுவத்தையும், கா (கதிர்-காவையும்), ஆடையையும்—ஆம், ஆத்மாவையும்—வெல்வேனாக.

Mantra 5

अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष्कृता । गोभाज इत्किलासथ यत्सनवथ पूरुषम् ॥

அச்வத்தத்தில் உங்கள் ஆசனம்; இலைக்குள் உங்கள் வாசம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. நீங்கள் உண்மையிலேயே கதிர்களின் பங்காளிகள்; நீங்கள் பூருஷனை—உள்ளுறையும் உண்மைப் புருஷனை—வென்று மீட்டெடுக்கும் போது.

Mantra 6

यत्रौषधीः समग्मत राजानः समिताविव । विप्रः स उच्यते भिषग्रक्षोहामीवचातनः ॥

எங்கே ஓஷதிகள் ஒன்றுகூடுகின்றனவோ—அவை ஆலோசனையில் கூடிய அரசர்கள் போல—அங்கே அந்த விப்ரன் ‘பிஷக்’ என அழைக்கப்படுகிறான்; ரக்ஷோஹா, இருள்-படைகளைக் கொல்லுபவன், ஆமிவா (நோய்-வேதனை) யை விரட்டுபவன்.

Mantra 7

अश्वावतीं सोमावतीमूर्जयन्तीमुदोजसम् । आवित्सि सर्वा ओषधीरस्मा अरिष्टतातये ॥

அவனுக்காக எல்லா ஓஷதிகளையும் கண்டுபிடியுங்கள்—அஶ்வவதீ, ஸோமவதீ, ஊர்ஜயந்தீ, உதோஜஸ் (வலமிகு)—அவன் அரிஷ்டதா (அறுபடாத நலமுழுமை) யை அடையும்படி.

Mantra 8

उच्छुष्मा ओषधीनां गावो गोष्ठादिवेरते । धनं सनिष्यन्तीनामात्मानं तव पूरुष ॥

ஓஷதிகளின் உச்சுஷ்மா (எழுந்தெழும் தேஜஸ்) கோஷ்டத்திலிருந்து பசுக்கள் பெருக்கெடுத்து பாய்வதுபோல் உயர்கிறது; அவை செல்வத்தை வெல்ல விரும்புகின்றன—ஓ புருஷா, உனக்காக, ஆம், ஆத்மா-வடிவ உண்மைச் செல்வத்தையே.

Mantra 9

इष्कृतिर्नाम वो माताथो यूयं स्थ निष्कृतीः । सीराः पतत्रिणीः स्थन यदामयति निष्कृथ ॥

‘இஷ்க்ருதி’ எனப் பெயர்பெற்றவள் உங்கள் தாய்; நீங்கள் ‘நிஷ்க்ருதிகள்’—விடுதலை/விடுவிப்பின் சக்திகள். நீங்கள் விரைவோடும், சிறகுடையவர்போல் செல்லுங்கள்; எது துன்பம் விளைவிக்கிறதோ, அதை இழுத்து வெளியே எடுத்து அகற்றி எறியுங்கள்.

Mantra 10

अति विश्वाः परिष्ठा स्तेन इव व्रजमक्रमुः । ओषधीः प्राचुच्यवुर्यत्किं च तन्वो रपः ॥

எல்லாத் திசைகளிலும் சூழ்ந்துள்ள எல்லைகளைத் தாண்டி—திருடன் வேலிக்குள் நுழைவதுபோல்—இந்த ஓஷதிகள் முன்னேறுகின்றன. உடலில் உள்ள எந்தக் களங்கம், வலி அல்லது காயமோ, அதை அவை தளர்த்தி உதிர்த்துத் துரத்தி வெளியேற்றுகின்றன.

Mantra 11

यदिमा वाजयन्नहमोषधीर्हस्त आदधे । आत्मा यक्ष्मस्य नश्यति पुरा जीवगृभो यथा ॥

பல-செழிப்பை நாடி நான் இந்த ஓஷதிகளை என் கையில் ஏந்தும்போது, க்ஷயத்தை உண்டாக்கும் யக்ஷ்மாவின் ஆத்மத் தத்துவம் அழிகிறது—உயிருள்ள ஒன்று பிடிபட்டு உறுதியாகக் கட்டப்பட்டதுபோல்.

Mantra 12

यस्यौषधीः प्रसर्पथाङ्गमङ्गं परुष्परुः । ततो यक्ष्मं वि बाधध्व उग्रो मध्यमशीरिव ॥

யாருக்காக இவ்வௌஷதிகள் அங்கம் அங்கமாகவும், மூட்டு மூட்டாகவும் ஊர்ந்து பரவி நிறைகின்றனவோ—அப்பொழுது நீங்கள் யக்ஷ்மத்தை விரட்டுங்கள்; உக்கிரமாக, நடுவைச் சிளக்கும் கொடிய ஆணியைப் போல.

Mantra 13

साकं यक्ष्म प्र पत चाषेण किकिदीविना । साकं वातस्य ध्राज्या साकं नश्य निहाकया ॥

யக்ஷ்மமே, கிகிதீவின் எனும் கீச்சிடும் அபசகுனத்தோடு பறந்து போ; காற்றின் வேகப் பாய்ச்சலின் ‘த்ராஜ்யா’வோடும் சேர்ந்து; மேலும் ‘நிஹாகா’வில்—மீள இயலாத மறுப்பு-வெற்றிடத்தில்—ஒன்றாக மறைந்து போ.

Mantra 14

अन्या वो अन्यामवत्वन्यान्यस्या उपावत । ताः सर्वाः संविदाना इदं मे प्रावता वचः ॥

உங்களில் ஒரு ఔஷதி மற்றொன்றை காக்கட்டும்; ஒன்று மற்றொன்றை அணுகி உதவட்டும். அவை அனைத்தும் ஒரே உணர்வில் ஒன்றுபட்டு, என் இந்த வாக்கை—இந்த பிரார்த்தனை-இச்சையை—முன்னேற்றி நிறைவேற்றட்டும்.

Mantra 15

याः फलिनीर्या अफला अपुष्पा याश्च पुष्पिणीः । बृहस्पतिप्रसूतास्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः ॥

கனி தருவனவும், கனியற்றவனவும்; மலரற்றவனவும், மலர்மிகுந்தவனவும் ஆகிய எல்லா ஓஷதிகளும்—பிருஹஸ்பதியின் தூண்டுதலால் பிறந்த அவை—எங்களை அம்ʼஹஸ் (பாவம், இறுக்கம், துயரம்) இலிருந்து விடுவிக்கட்டும்.

Mantra 16

मुञ्चन्तु मा शपथ्यादथो वरुण्यादुत । अथो यमस्य पड्बीशात्सर्वस्माद्देवकिल्बिषात् ॥

அவை என்னை சபத-தோஷத்தின் கட்டிலிருந்து, வருண்யக் கட்டிலிருந்து, மேலும் யமனின் பாசத்திலிருந்தும் விடுவிக்கட்டும்; எல்லா தேவ-கில்பிஷம் (தேவர்களுக்கு எதிரான குற்றம்) இலிருந்தும் என்னை முற்றிலும் விடுவிக்கட்டும்.

Mantra 17

अवपतन्तीरवदन्दिव ओषधयस्परि । यं जीवमश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः ॥

வானிலிருந்து கீழிறங்கி இவ்வோஷதிகள் எங்கும் பரவுகின்றன. எவரை நாம் ஜீவ-தாரையில் அடைந்து ஏற்றுக்கொள்கிறோமோ, அந்த மனிதன் சேதமடையான்—அவன் காயத்திற்குள் வீழான்.

Mantra 18

या ओषधीः सोमराज्ञीर्बह्वीः शतविचक्षणाः । तासां त्वमस्युत्तमारं कामाय शं हृदे ॥

ஓ ஓஷதிகளே—ஸோம-ராஜ்ஞீகளே—பலவாக, நூறு விதமான பார்வை/ஞானம் உடையவைகளே! அவற்றில் நீயே மிகச் சிறந்தவள்; ஆசையை நிறைவேற்றப் போதுமானவள்; இதயத்திற்கு நலம், அமைதி அளிப்பவள்.

Mantra 19

या ओषधीः सोमराज्ञीर्विष्ठिताः पृथिवीमनु । बृहस्पतिप्रसूता अस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥

ஓ ஓஷதிகளே—ஸோம-ராஜ்ஞீகளே—பூமியெங்கும் பரவி நிற்பவைகளே; ப்ருஹஸ்பதி தூண்டுதலால்—ஒன்றுகூடி—இவனுக்கு உங்கள் வீர்யம், வெற்றிப் பலம், செயல்திறன் மிக்க சக்தியை அளியுங்கள்.

Mantra 20

मा वो रिषत्खनिता यस्मै चाहं खनामि वः । द्विपच्चतुष्पदस्माकं सर्वमस्त्वनातुरम् ॥

உங்களைத் தோண்டும் தோண்டுபவன் உங்களுக்கு தீங்கு செய்யாதிருக்கட்டும்; மேலும், யாருக்காக நான் உங்களைத் தோண்டி எடுக்கிறேனோ, அவனுக்கும் தீங்கு நேராதிருக்கட்டும். எங்களுடைய அனைத்தும்—இருகாலியும் நாலுகாலியும்—முழுவதும் நோயற்றதாக, துன்பமற்றதாக இருக்கட்டும்.

Mantra 21

याश्चेदमुपशृण्वन्ति याश्च दूरं परागताः । सर्वाः संगत्य वीरुधोऽस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥

இங்கே அருகில் இருந்து இந்த ஸ்துதியை கேட்பவையும், தூரம் சென்றவையும்—அனைத்து வீருத் (ஔஷதிச் சக்திகள்) ஒன்றுகூடி, இவனுக்கு (நோயாளி/யஜமானன்) சேர்த்துத் திரட்டிய செயல்திறன்-வீர்யத்தை அளிக்கட்டும்.

Mantra 22

ओषधयः सं वदन्ते सोमेन सह राज्ञा । यस्मै कृणोति ब्राह्मणस्तं राजन्पारयामसि ॥

ஔஷதிகள் ராஜா சோமனுடன் ஒன்றாக உரைக்கின்றன. யாருக்காக பிராஹ்மணன் (மந்திர-ஞானி) இந்தச் செயல்-சாதனத்தை அமைக்கிறானோ, அவனை, ஓ அரசே, நாம் கரை சேர்க்கிறோம்—அபாயத்தின் அப்பால், முழுமை நோக்கி.

Mantra 23

त्वमुत्तमास्योषधे तव वृक्षा उपस्तयः । उपस्तिरस्तु सोऽस्माकं यो अस्माँ अभिदासति ॥

ஓ ஔஷதியே, நீ மிகச் சிறந்தவள்; உன் மரங்கள் ஆதரவும் ஆடையும் (மூடலும்) ஆகின்றன. அந்த ஆதரவு எங்களுடையதாக இருக்கட்டும்—எங்களைத் தாக்கி தீங்கு செய்ய முயல்வோருக்கு எதிராக.