Sukta 81

Mantra 1

य इमा विश्वा भुवनानि जुह्वदृषिर्होता न्यसीदत्पिता नः । स आशिषा द्रविणमिच्छमानः प्रथमच्छदवराँ आ विवेश ॥

இவ்வனைத்து புவனங்களையும் யாகத்தில் ஆஹுதியாக அர்ப்பணிப்பவன்—அவனே ரிஷி, அவனே ஹோதா—அவன் எங்களுள் எங்கள் பிதாவாக அமர்ந்தான். ஆசீர்வாதத்தின் வலிமையால் த்ரவிணம்—நிறைவு/செல்வம்—தேடிக்கொண்டு, முதலில் கீழுலகங்களில் நுழைந்து, அவற்றை மறைத்தவாறே, படைப்பின் செயலை ஆழங்களில் நிறுவினான்.

Mantra 2

किं स्विदासीदधिष्ठानमारम्भणं कतमत्स्वित्कथासीत् । यतो भूमिं जनयन्विश्वकर्मा वि द्यामौर्णोन्महिना विश्वचक्षाः ॥

அந்த அடித்தளம் என்ன? அந்தத் தாங்குதல் என்ன? அது எவ்வாறு நிகழ்ந்தது? எங்கிருந்து பூமியைப் பிறப்பித்தவாறே, எங்கும் காணும் விஸ்வகர்மா தன் மகிமையால் த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) யைச் சுற்றிலும் போர்த்தினான்—அந்த மூலமெது?

Mantra 3

विश्वतश्चक्षुरुत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुरुत विश्वतस्पात् । सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर्द्यावाभूमी जनयन्देव एकः ॥

எல்லாத் திசைகளிலும் கண்கள் உடையவன், எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் உடையவன், எல்லாத் திசைகளிலும் கரங்கள் உடையவன், எல்லாத் திசைகளிலும் பாதங்கள் உடையவன்—அந்த ஒரே தேவன், த்யாவா‑பூமியைப் பிறப்பித்து, தன் இரு கரங்களால் அனைத்தையும் ஒன்றாக்கி உயிர்மூச்சை ஊதுகின்றான்; தன் சிறகுகள் (சக்தி) மூலம் உலகங்களை இயக்கத்தில் நிறுத்துகின்றான்.

Mantra 4

किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । मनीषिणो मनसा पृच्छतेदु तद्यदध्यतिष्ठद्भुवनानि धारयन् ॥

அது எந்த மரக்கட்டையோ, எந்த மரமோ—அதிலிருந்து அவர்கள் த்யாவா‑பூமியைச் செதுக்கி அமைத்தனர்? மநீஷிகள் மனத்தால் அந்த மர்மத்தை வினவுகின்றனர்—எல்லா புவனங்களுக்கும் மேலே நிலைத்து அவற்றைத் தாங்கி நின்றது அது எது?

Mantra 5

या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्नुतेमा । शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः ॥

ஓ விஸ்வகர்மன், உன் பரம தாமங்கள், உன் அதம (தாழ்) தாமங்கள், உன் மத்திய தாமங்கள்—இவையும்—ஓ ஸ்வதாவன், ஹவிஸில் உள்ள தோழர்களுக்கு இவற்றை அறிவுறுத்து. நீயே யஜ்ஞம் செய்; உன் தனு‑வடிவை வளர்த்துக்கொண்டு, எங்களுள் செயல் நிறைவை ஏற்படுத்து.

Mantra 6

विश्वकर्मन्हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीमुत द्याम् । मुह्यन्त्वन्ये अभितो जनास इहास्माकं मघवा सूरिरस्तु ॥

ஓ விஸ்வகர்மனே, ஹவிஸால் வளர்ந்து, நீயே பூமியையும் த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) யஜமாக அர்ப்பணித்து யஜி. சுற்றிலும் உள்ள பிற மக்கள் மயக்கத்தில் குழம்பித் திரியட்டும்; ஆனால் இங்கே எங்கள் ம஘வா—பெருந்தானம் அளிப்பவன்—எங்கள் ஸூரி (ஒளிமிக்க வழிநடத்துபவன்) நிலைபெறட்டும்.

Mantra 7

वाचस्पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे अद्या हुवेम । स नो विश्वानि हवनानि जोषद्विश्वशम्भूरवसे साधुकर्मा ॥

இன்று வாஜ (வலிமை-செழிப்பு) பெற உதவிக்காக, வாகஸ்பதி எனும் விஸ்வகர்மாவை—மனத்தால் வேகமுற்றவனை—நாம் அழைக்கிறோம். அவர் எங்கள் எல்லா ஹவனங்களையும் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்; உலகமெங்கும் நலன் தரும் விஸ்வ-சம்பூ, சாது-கர்மா (நேர்மையான, நிறைவேற்றிய செயல்களின் கர்த்தா) — எங்கள் பாதுகாப்பிற்காக.