
Sukta 10.70
Traditionally attributed to Vādhryaśva (continuation into RV 10.70 opening Agni-invocation)
Agni (with Ila as associated power of inspired offering)
Triṣṭubh
இந்த திரிஷ்டுப் பாடல் அக்னியைத் தூண்டி எழுப்பி, நெய்-ஒளி மிளிரும் ஹவிஸை இளாவின் ஆசனத்தில் நிறுவுவதால் தொடங்குகிறது; பூமியில் அவர் நேரிய அறிவின் (ऋत) வலிமையாக எழுந்து, வழிபாட்டை மேலே எடுத்துச் செல்ல வேண்டுமென அக்னியிடம் வேண்டப்படுகிறது. பின்னர் இது ஒரு எல்லை-சடங்கு தரிசனமாக விரிகிறது—உஷஸ் மற்றும் ராத்திரி அழைக்கப்பட்டு, யாகத்தின் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ‘கர்ப்பத்தில்’ தேவர்களை அமரச் செய்கின்றன—இறுதியில் அக்னி அழைப்பாளராக இருந்து, வருணன், இந்திரன், மருத்கள் மற்றும் விஷ்வதேவர்கள் யாகாசனத்துக்கு வந்து, உள்ளார்ந்தும் வெளிப்புறமும் நிறைவை அளிக்கச் செய்கிறார்.
Mantra 1
इमां मे अग्ने समिधं जुषस्वेळस्पदे प्रति हर्या घृताचीम् । वर्ष्मन्पृथिव्याः सुदिनत्वे अह्नामूर्ध्वो भव सुक्रतो देवयज्या ॥
அக்னியே, என் இந்த சமிதையை ஏற்றருள்வாயாக; இளாவின் ஆசனத்தில் நெய்-ஒளி மிளிரும் அர்ப்பணத்தில் மகிழ்வாயாக. பூமியின் உயரங்களில், நாட்களின் நல்வெளிச்சம் விரியும் பரப்பில், மேலெழு—நல்ல அறிவாற்றலுடைய சுக்ரதுவே—தேவயஜ்ஞத்தினை நோக்கி.
Mantra 2
आ देवानामग्रयावेह यातु नराशंसो विश्वरूपेभिरश्वैः । ऋतस्य पथा नमसा मियेधो देवेभ्यो देवतमः सुषूदत् ॥
தேவர்களின் முன்னணித் தலைவனான நராசம்ஸன் இங்கே வருக—எல்லா வடிவங்களுடைய குதிரைகளுடன். ருதத்தின் பாதையில், வணக்கத்துடன், அபிஷிக்தனான அவர்—தேவர்களில் மிகத் தெய்வீகன்—தேவர்களை நம்முள் அவரவர் ஆசனங்களில் நன்கு அமரச் செய்வானாக.
Mantra 3
शश्वत्तममीळते दूत्याय हविष्मन्तो मनुष्यासो अग्निम् । वहिष्ठैरश्वैः सुवृता रथेना देवान्वक्षि नि षदेह होता ॥
ஹவிஸுடன் நிறைந்த மனித யஜமானர்கள், தூதப் பணிக்காக அக்னியை எப்போதும் போற்றுகின்றனர். ஹே ஹோதா, உன் மிகச் சிறந்த குதிரைகளாலும் நன்கு அமைந்த ரதத்தாலும் தேவர்களை இங்கே கொண்டு வா; இங்கே நம்முள் அழைப்புப் புரோகிதனாக அமர்வாயாக.
Mantra 4
वि प्रथतां देवजुष्टं तिरश्चा दीर्घं द्राघ्मा सुरभि भूत्वस्मे । अहेळता मनसा देव बर्हिरिन्द्रज्येष्ठाँ उशतो यक्षि देवान् ॥
தேவர்க்கு இன்பமளிக்கும் புனித பர்ஹிஸ் விரியட்டும்—அகலமாகப் பரவி, நீளமும் பெருமையும் கொண்டு, நமக்குச் சுகந்தமாய் ஆகட்டும். ஹே தெய்வப் பர்ஹிஸ், பகைமையற்ற மனத்துடன், இந்திரனை முதன்மையெனக் கொண்டு, யாகத்தை விரும்பும் தேவர்களை வழிபடுவாயாக.
Mantra 5
दिवो वा सानु स्पृशता वरीयः पृथिव्या वा मात्रया वि श्रयध्वम् । उशतीर्द्वारो महिना महद्भिर्देवं रथं रथयुर्धारयध्वम् ॥
வானத்தின் விரிந்த சிகரத்தைத் தொடுங்கள்; அல்லது பூமியின் அளவின்படி உங்களை விரியச் செய்யுங்கள். ஓ உஷஸின் (விடியலின்) விரும்பத்தக்க வாயில்களே, மகிமையால் மாபெருமையுடையவர்களே—யஜ்ஞப் பயணத்தின் ரதயுஜ் (ரத ஓட்டுநர்) பொருட்டு தெய்வ ரதத்தைத் தாங்குங்கள்.
Mantra 6
देवी दिवो दुहितरा सुशिल्पे उषासानक्ता सदतां नि योनौ । आ वां देवास उशती उशन्त उरौ सीदन्तु सुभगे उपस्थे ॥
அருள்மிகு வானத்தின் அழகுற வடிவமைந்த புதல்வியரே—உஷாஸும் நக்தாவும் (இரவும்)—ருதத்தின் (ஒழுங்கின்) உங்கள் சொந்த யோனியில் அமருங்கள். ஓ சுபகே, உங்களை விரும்பும் தேவர்கள், ஹவிஸை விரும்பி—உங்கள் விரிந்த மடியில் அமரட்டும்.
Mantra 7
ऊर्ध्वो ग्रावा बृहदग्निः समिद्धः प्रिया धामान्यदितेरुपस्थे । पुरोहितावृत्विजा यज्ञे अस्मिन्विदुष्टरा द्रविणमा यजेथाम् ॥
உயர்த்தப்பட்டுள்ளது கிராவா (சோமப் பிழியும் கல்); பரந்த அக்னி எரியூட்டப்பட்டுள்ளது; அதிதியின் மடியில் பிரியமான தாமங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. ஓ புரோஹிதர்களே, ஓ ருத்விஜ்களே—இந்த யஜ்ஞத்தில் மிக அறிவுடையவர்களே—நீங்கள் இருவரும் யஜனம் செய்து, நிறைவின் திரவிணம் (செல்வச் செழிப்பு) எங்களிடம் கொண்டு வாருங்கள்.
Mantra 8
तिस्रो देवीर्बर्हिरिदं वरीय आ सीदत चकृमा वः स्योनम् । मनुष्वद्यज्ञं सुधिता हवींषीळा देवी घृतपदी जुषन्त ॥
மூன்று தேவியரே, இந்த விரிந்த பர்ஹி (யாகாசனம்) மீது வந்து அமருங்கள்; உங்களுக்காக நாங்கள் இன்பமளிக்கும், நலமளிக்கும் ஓய்விடத்தை அமைத்தோம். மனித முறையில் அமைந்த இந்த யாகத்தையும் ஒழுங்காக வைத்த ஹவிகளையும்—நெய்-பதம் கொண்ட தேவியான இளா மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்.
Mantra 9
देव त्वष्टर्यद्ध चारुत्वमानड्यदङ्गिरसामभवः सचाभूः । स देवानां पाथ उप प्र विद्वाँ उशन्यक्षि द्रविणोदः सुरत्नः ॥
தெய்வத் த்வஷ்ட்ரே, நீ அழகிய வடிவமைப்பை அடைந்தபோது, அங்கிரஸர்களின் துணைவனாக ஆனபோது—அப்போது தேவர்களின் பாதையை நன்கு அறிந்தவனாய், விருப்பத்துடன் அவர்களை வழிபடு. செல்வம் அளிப்பவனே (த்ரவிணோதஸ்), உண்மையான ரத்தினங்களில் செழித்தவனே, எங்களுக்கு வளம் அருள்வாயாக.
Mantra 10
वनस्पते रशनया नियूया देवानां पाथ उप वक्षि विद्वान् । स्वदाति देवः कृणवद्धवींष्यवतां द्यावापृथिवी हवं मे ॥
வனஸ்பதே, கயிறு (ரஷனா) கொண்டு கட்டப்பட்டவனே, அறிந்தவனாய் எங்களை தேவர்களின் பாதையில் நடத்திச் செல். தேவர் எங்கள் ஹவிகளை ஸ்வதா-யுக்தமாக, உள்ளத்துக்கு இனிமையாக்கட்டும்; மேலும் த்யாவா-பிருதிவீ என் அழைப்பை காக்கட்டும்.
Mantra 11
आग्ने वह वरुणमिष्टये न इन्द्रं दिवो मरुतो अन्तरिक्षात् । सीदन्तु बर्हिर्विश्व आ यजत्राः स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम् ॥
அக்னியே! எங்கள் இஷ்ட-சித்திக்காக வருணனை அழைத்து வா; த்யுலோகத்திலிருந்து இந்திரனை, அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து மருதர்களை (இங்கு) கொண்டு வா. யஜத்தரான எல்லா தேவர்களும் புனிதமான பர்ஹி (குசாசனம்) மீது வந்து அமரட்டும்; ஸ்வாஹா—அம்ருதஸ்வரூபமான தேவர்சக்திகள் எங்கள் இந்த ஹவி-அர்ப்பணத்தில் மகிழட்டும்.
Its purpose is to kindle Agni correctly, place the ghee-offering in the inspired seat of Ilā, and have Agni summon the gods so the rite becomes fruitful and auspicious.
Dawn and Night mark the daily thresholds of time; invoking them stabilizes the ritual order (ṛta) so the gods can “sit” in the rite in a harmonious, well-timed way.
It means Agni is the power of right intelligence and effective will—both the ritual priestly skill that makes offerings reach the gods and the inner clarity that lifts the worshipper upward.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.