Sukta 7

Mantra 1

स्वस्ति नो दिवो अग्ने पृथिव्या विश्वायुर्धेहि यजथाय देव । सचेमहि तव दस्म प्रकेतैरुरुष्या ण उरुभिर्देव शंसैः ॥

ஓ அக்னியே, விண்ணிலிருந்தும் பூமியிலிருந்தும் எங்களுக்கு ஸ்வஸ்தி (நலன்) அளிப்பாயாக; ஓ தேவா, யஜதா (யாகச் செயல்) பொருட்டு எங்களுள் விஷ்வாயு (பொதுவான/முழுமையான) ஆயுளை நிறுவுவாயாக. ஓ தஸ்மா, உன் அதிசயப் பிரகேதங்கள் (தெளிந்த அறிவு/தெய்வ விவேகம்) உடன் நாங்கள் இணைந்து நடப்போமாக; ஓ தேவா, உன் உரு (விரிந்த) ஷம்ஸங்கள் (தெய்வப் புகழ்வாக்குகள்/ஆசி வாக்குகள்) மூலம் எங்களை விரிவாகக் காத்தருள்வாயாக.

Mantra 2

इमा अग्ने मतयस्तुभ्यं जाता गोभिरश्वैरभि गृणन्ति राधः । यदा ते मर्तो अनु भोगमानड्वसो दधानो मतिभिः सुजात ॥

அக்னியே! உனக்காகவே பிறந்த இவ்வெண்ணங்கள் (மதிகள்), கோ-வடிவ கதிர்களும் அச்வ-வடிவ இயக்கவலிமைகளும் உடன், உன் ராதஸ்—ஒளிமிகு செல்வப் பெருக்கை—புகழ்கின்றன. மர்த்தியன் உன் போகத்தைப் பின்தொடர்ந்து அதை அடைந்தபோது, ‘வசு’—உண்மையான தாதுவை—தன்னுள் தாங்கி, நன்கு அமைந்த உந்துதல்கள் (மதிகள்) மூலம், ஹே சுஜாத! நிறைவு பெறுகிறான்.

Mantra 3

अग्निं मन्ये पितरमग्निमापिमग्निं भ्रातरं सदमित्सखायम् । अग्नेरनीकं बृहतः सपर्यं दिवि शुक्रं यजतं सूर्यस्य ॥

அக்னியை நான் தந்தை என எண்ணுகிறேன்; அக்னியை நெருங்கிய உறவினன் என; அக்னியை சகோதரன் என; என்றும் நண்பன் என. அக்னியின் பெரும் அநீகம்—அவன் முன்னணி/திருமுகம்—அதை நான் வழிபடுகிறேன்; அது விண்ணில் சூரியனின் தூய, வெண்மையான, யஜ்யமான ஒளியாகப் பிரகாசிக்கிறது.

Mantra 4

सिध्रा अग्ने धियो अस्मे सनुत्रीर्यं त्रायसे दम आ नित्यहोता । ऋतावा स रोहिदश्वः पुरुक्षुर्द्युभिरस्मा अहभिर्वाममस्तु ॥

அக்னியே! எங்களுக்கான தியஸ் (அறிவு/உந்துதல்கள்) சித்திரமாகவும் வல்லமையுடனும்—வெற்றி தருவதாகவும் நிலைத்ததாகவும்—ஆக்குவாயாக; இல்லத்தில் நீ காக்கும் அவை, ஹே நித்யஹோதா! ருதவான், செம்மை குதிரைகள் உடையவன், புருக்ஷு (பெருவளர்ச்சி) கொண்டவன்—அந்த யஜ்யனுக்குப்—த்யுபிஃ மற்றும் அஹபிஃ (ஒளிமிகு நாட்களாலும் விழிப்புகளாலும்) வாம (இஷ்ட) நன்மை உண்டாகுக.

Mantra 5

द्युभिर्हितं मित्रमिव प्रयोगं प्रत्नमृत्विजमध्वरस्य जारम् । बाहुभ्यामग्निमायवोऽजनन्त विक्षु होतारं न्यसादयन्त ॥

வானின் ஒளிகளில் நிறுவப்பட்டவன்; முன்னேற்றத்தில் நண்பனைப் போல; அத்வர யாகத்தின் பழமையான ருத்விஜ், யாகத்தின் நேசன்—அக்னி. ஆயவர்கள் தங்கள் கரங்களால் அவனைப் பிறப்பித்தனர்; குலங்களிடையே ஹோத்ரியை அமர்த்தினர்—மனித வாசஸ்தலங்களில் தெய்வச் சங்கல்பம் (கேது) நிலைபெறச் செய்து.

Mantra 6

स्वयं यजस्व दिवि देव देवान्किं ते पाकः कृणवदप्रचेताः । यथायज ऋतुभिर्देव देवानेवा यजस्व तन्वं सुजात ॥

தேவனே! நீயே வானில் தேவர்களுக்காக யஜனம் செய்; அறிவிலி (அப்ரசேத) ‘பாக’ உனக்காக என்ன செய்ய முடியும்? பருவங்களோடு (ருதுக்களோடு) நீ தேவர்களை யஜித்ததுபோல், இப்போதும் யஜனம் செய்—நன்கு பிறந்தவனே! உன் தனுவையே (உன் இருப்பையே) ஆஹுதியாக்கு.

Mantra 7

भवा नो अग्नेऽवितोत गोपा भवा वयस्कृदुत नो वयोधाः । रास्वा च नः सुमहो हव्यदातिं त्रास्वोत नस्तन्वो अप्रयुच्छन् ॥

அக்னியே! எங்களுக்கு உதவியாளனாகவும், கோபா (காவலன்) ஆகவும் இரு; எங்களுக்கு வயஸ்க்ருத் (உயிர்வலிமை வளர்ப்பவன்) ஆகவும், வயோதாஃ (உயிர்சக்தியைத் தாங்குபவன்) ஆகவும் இரு. பெருமைமிக்கவனே (சுமஹः)! ஹவ்யத்தின் பரந்த தானத்தை எங்களுக்கு அளி; மேலும் எங்கள் தனுக்களைப் பாதுகாப்பாயாக—அவை வழியிலிருந்து விலகாதபடி.