Sukta 60

Mantra 1

आ जनं त्वेषसंदृशं माहीनानामुपस्तुतम् । अगन्म बिभ्रतो नमः ॥

மகிமைமிக்க சக்திகளால் போற்றப்படும், ஒளிமிகு-தரிசனமுடைய அவனிடமே நாம் வந்தோம். நமஸைத் தாங்கியவாறே வந்தோம்—மேல்நோக்கி எழும் சங்கல்பத்தின் அர்ப்பணம்.

Mantra 2

असमातिं नितोशनं त्वेषं निययिनं रथम् । भजेरथस्य सत्पतिम् ॥

அடக்கமறியாத, உறுதியாக யோகிக்கப்பட்ட, ஒளிமிகு, நல்வழியில் நடத்தப்படும் அந்த ரதத்தில் நான் சரணடைகிறேன். ரதத்தின் சத்பதியை—செயலின் நேர்வழியின் ஆண்டவனை—நான் நாடுகிறேன்.

Mantra 3

यो जनान्महिषाँ इवातितस्थौ पवीरवान् । उतापवीरवान्युधा ॥

மகிஷம் போல மனிதர்களின் சாதாரண எல்லைகளைத் தாண்டி நிலைபெறுபவன்—காக்கும் நிறைவுகளால் (பவீரவான்) நிறைந்தவன்; மேலும் போரிலும், பகை வலிமையைத் தடுக்கும் நிறைவுகளால் நிறைந்தவன்.

Mantra 4

यस्येक्ष्वाकुरुप व्रते रेवान्मराय्येधते । दिवीव पञ्च कृष्टयः ॥

யாருடைய வ்ரதத்தில்—அவருடைய ஒழுங்கமைந்த செயல்விதியில்—இக்ஷ்வாகு செல்வத்தில் ஒளிர்ந்து, மகிழ்வுடன் வளர்ச்சி பெறுகிறான்; விண்ணுலகில் உயர்ந்த ṛta-வின் ஒளியால் ஐந்து க்ருஷ்டிகள் வளர்வதுபோல.

Mantra 5

इन्द्र क्षत्रासमातिषु रथप्रोष्ठेषु धारय । दिवीव सूर्यं दृशे ॥

ஓ இந்திரா! அடக்கமுடியாத மோதல்களில், எங்கள் முன்னேறும் படையின் ரத-ஆசனங்களில், உன் க்ஷத்ர-பலம் (அரசாட்சிச் சக்தி) நிலைநிறுத்து. எங்கள் பார்வைக்காக, விண்ணுலகச் சூரியனைப் போல அதை வெளிப்படுத்து.

Mantra 6

अगस्त्यस्य नद्भ्यः सप्ती युनक्षि रोहिता । पणीन्न्यक्रमीरभि विश्वान्राजन्नराधसः ॥

அகஸ்த்யருக்குரிய ஆழ்ந்த குகைகளிலிருந்து, ஏழு ரோஹித (செம்மை) சக்திகளை யோகப்படுத்து; மேலும், ஓ அரசனே! பணி மக்கள்மேல்—யாக-அர்ப்பணத்தை மறுக்கும், மகிழ்வற்ற குவிப்போரெல்லார்மேலும்—எதிர்நோக்கி இறங்கி அணுகு.

Mantra 7

अयं मातायं पितायं जीवातुरागमत् । इदं तव प्रसर्पणं सुबन्धवेहि निरिहि ॥

இது உன் தாய்; இது உன் தந்தை; இது உன் உயிர்மூச்சு (ஜீவாது) வந்து சேர்ந்தது. இது உன் சுதந்திரச் சஞ்சாரம்; ஓ சுபந்துவே! வெளியே வா—வெளிப்படு.

Mantra 8

यथा युगं वरत्रया नह्यन्ति धरुणाय कम् । एवा दाधार ते मनो जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये ॥

உறுதியான பற்றுக்காக வரத்ரா (தோல் பட்டை) கொண்டு நுகத்தை மனிதர் கட்டுவது போல, உன் மனமும் உறுதியாகப் பிணைந்திருக்கட்டும்—வாழ்விற்காக, மரணத்திற்காக அல்ல; மேலும் இடையறாத அரிஷ்டதா (அழிவிலா பாதுகாப்பு) பெறுவதற்காக.

Mantra 9

यथेयं पृथिवी मही दाधारेमान्वनस्पतीन् । एवा दाधार ते मनो जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये ॥

இந்த மாபெரும் பூமி இவ்வனஸ்பதிகளை (மரங்களை) தாங்கி நிறுத்துவது போல, உன் மனமும் உறுதியாகத் தாங்கப்பட்டிருக்கட்டும்—வாழ்விற்காக, மரணத்திற்காக அல்ல; மேலும் இடையறாத அரிஷ்டதா பெறுவதற்காக.

Mantra 10

यमादहं वैवस्वतात्सुबन्धोर्मन आभरम् । जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये ॥

யம வைவைஸ்வதனிடமிருந்து—ஓ சுபந்து (நன்றாகப் பிணைந்தவன்)—உன் மனத்தை நான் மீட்டுக் கொண்டு வந்தேன்; வாழ்விற்காக, மரணத்திற்காக அல்ல; மேலும் இடையறாத அரிஷ்டதா பெறுவதற்காக.

Mantra 11

न्यग्वातोऽव वाति न्यक्तपति सूर्यः । नीचीनमघ्न्या दुहे न्यग्भवतु ते रपः ॥

கீழ்நோக்கி காற்று வீசுகிறது; கீழ்நோக்கி சூரியன் தகிக்கிறது; கீழ்நோக்கி ‘அக்ன்யா’ (அவதைக்கப்படாத) பசு பால் கறக்கிறது—அவ்வாறே உன் சிதைக்கும் நோய்/வேதனை (ரபஸ்) கீழே இறங்கி அகன்று போகட்டும்.

Mantra 12

अयं मे हस्तो भगवानयं मे भगवत्तरः । अयं मे विश्वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः ॥

இந்த என் கை ‘பகவான்’—பாக்கியமிக்கது; இந்த என் கை அதைவிடவும் மிகப் பாக்கியமிக்கது. இது என் ‘விஷ்வபேஷஜ’—அனைத்திற்கும் மருந்து; இது என் ‘சிவாபிமர்ஷன’—அமைதி தரும் மங்களத் தொடுதல்.