Sukta 3

Mantra 1

इनो राजन्नरतिः समिद्धो रौद्रो दक्षाय सुषुमाँ अदर्शि । चिकिद्वि भाति भासा बृहतासिक्नीमेति रुशतीमपाजन् ॥

ஓ அரசனே! சமித்த அரதி—அக்னிச் சக்தி—தோன்றுகிறது; திறன்-செயலுக்காக ரௌத்ர வலத்துடன் வெளிப்பட்டு, ஸுஷும்ன—விழித்தும் அறிந்தும்—மகத்தான பாஸையால் பிரகாசிக்கிறது; கருமைத் தமஸை அகற்றி, ருஷதீ (உஷா) நோக்கி செல்கிறது.

Mantra 2

कृष्णां यदेनीमभि वर्पसा भूज्जनयन्योषां बृहतः पितुर्जाम् । ऊर्ध्वं भानुं सूर्यस्य स्तभायन्दिवो वसुभिररतिर्वि भाति ॥

அவன் தன் சொந்த ரூப-தேஜஸால் கிருஷ்ணா (தமஸ்) என்பதைக் எதிர்கொள்ளும் போது, மகத்தான பித்ரு—விரிந்த தந்தை—இன் பிள்ளையான அந்த ஒளிமிகு இளம்பெண் (உஷா) பிறக்கிறாள். அவன் சூரியனின் பானுவை மேலே நிலைநிறுத்தி, திவ்ய வசுக்களுடன் அரதி-சக்தி எங்கும் விரிந்து பிரகாசிக்கிறது.

Mantra 3

भद्रो भद्रया सचमान आगात्स्वसारं जारो अभ्येति पश्चात् । सुप्रकेतैर्द्युभिरग्निर्वितिष्ठन्रुशद्भिर्वर्णैरभि राममस्थात् ॥

பத்ரன் பத்ரையுடன் சேர்ந்து வந்தான்; காதலன் (ஜார) போலத் தன் ஸ்வஸா (சகோதரி) யைத் தொடர்ந்து பின்னால் செல்கிறான். ஸுப்ரகேத (நல்ல அறிவொளி) உடைய ஒளிகளுடன் அக்னி முன்னே நிலைத்து, ஒளிரும் வர்ணங்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, ரமம் (இன்பம்) நோக்கி தன் இடத்தை ஏற்கிறான்.

Mantra 4

अस्य यामासो बृहतो न वग्नूनिन्धाना अग्नेः सख्युः शिवस्य । ईड्यस्य वृष्णो बृहतः स्वासो भामासो यामन्नक्तवश्चिकित्रे ॥

இந்த ப்ருஹத் (விரிந்த) ஒருவனின் யாமங்கள் (செல்கைகள்) வேகமான ஜ்வாலைகள் போல, ஸக்ய (நட்பு) உடைய, சிவ (கல்யாணகர) அக்னியைத் தூண்டி எரியச் செய்கின்றன. ஈட்ய (போற்றத்தக்க) வ்ருஷன், ப்ருஹத்—அவனுடைய சொந்த பாமைகள் (ஒளிமிகு சக்திகள்) தம் வழியில் செல்கின்றன—அப்யக்த (அபிஷிக்த) ஆகி, விழித்திருந்து, அறிந்து உணரும் திறனுடன்.

Mantra 5

स्वना न यस्य भामासः पवन्ते रोचमानस्य बृहतः सुदिवः । ज्येष्ठेभिर्यस्तेजिष्ठैः क्रीळुमद्भिर्वर्षिष्ठेभिर्भानुभिर्नक्षति द्याम् ॥

ஸ்வன (ஒலியெழும்) ஓடைகள் போல, அவனுடைய பாமைகள் (ஒளிக்கதிர்கள்) பாய்கின்றன—ஒளிரும் ப்ருஹத், ஸுதிவ (நல்ல விண்ணுலகம்) உடையவன். மூத்த, மிகத் தீவிரமான, விளையாட்டு-வலிமை (க்ரீளுமத்) கொண்ட, மிகப் பெருகிய பானுக்களால் அவன் த்யாம் (ஒளிவான வானம்) வரை எட்டி அதை ஆள்கின்றான்.

Mantra 6

अस्य शुष्मासो ददृशानपवेर्जेहमानस्य स्वनयन्नियुद्भिः । प्रत्नेभिर्यो रुशद्भिर्देवतमो वि रेभद्भिररतिर्भाति विभ्वा ॥

தடையற்ற (அக்னி)யின் ‘சுஷ்ம’—வீரவலிமை—தெளிவாகக் காணப்படுகிறது; தீவிர வேகத்தில் நடுங்கி, ‘நியுத்’ (இணைக்கப்பட்ட சக்திகள்) உடன் முழங்குகிறது. பழமையான ஒளிவீசும் தேஜஸ்களுடன்—மிகவும் தேவதாமயமாக—மற்றும் ரிஷி-ஊக்கமுற்ற வாக்குகளுடன், அந்த ‘அரதி’ (இயங்கும் சக்தி) அனைத்திலும் பரவி ஒளிர்கிறது.

Mantra 7

स आ वक्षि महि न आ च सत्सि दिवस्पृथिव्योररतिर्युवत्योः । अग्निः सुतुकः सुतुकेभिरश्वै रभस्वद्भी रभस्वाँ एह गम्याः ॥

அந்த மகிமையை எங்களிடம் கொண்டு வா; இங்கே எங்களுடன் வந்து அமர்வாயாக—அக்னியே, த்யாவா-பிருதிவீ எனும் இரு இளமைகளின் ‘அரதி’ (இயங்கும் சக்தி) நீயே. நன்கு யோகப்பட்ட, விரைந்த குதிரைகளுடன்—உற்சாகமும் வலிமையும் உடையவனாய்—எங்கள் ஹவி-வெளிக்குத் இங்கே வா.